Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Β.' | 10 Ιουνίου 2026, 09:25

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Άρθρο 54: Η επίκληση της «ενοποίησης και του εξορθολογισμού» στην ΑΣΡ που μόλις αναρτήθηκε, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ουσία της προτεινόμενης διάταξης. Το Άρθρο 54 δεν εξορθολογίζει το μισθολογικό καθεστώς, αλλά αντίθετα εισάγει μια πρωτοφανή στρέβλωση, παρακάμπτοντας την αξιοκρατική δομή της Δημόσιας Διοίκησης και υποβαθμίζοντας τον ίδιο τον θεσμό των Επιτελικών Στελεχών (ν. 4622/2019). Η επιχειρούμενη ρύθμιση πάσχει στα εξής θεμελιώδη σημεία: Καταστρατήγηση της Αξιοκρατίας: Για την ένταξη στον κλάδο των Επιτελικών Στελεχών και τη λήψη των αποδοχών του άρθρου 107, οι δημόσιοι υπάλληλοι υποβλήθηκαν σε εξαιρετικά απαιτητικές γραπτές και προφορικές εξετάσεις, ολοκλήρωσαν τρίμηνη εντατική εκπαίδευση στο ΕΚΔΔΑ και δεσμεύονται με αυστηρές οικονομικές ποινές επιστροφής μισθών σε περίπτωση αποχώρησης. Το να αποδίδονται τα ίδια ακριβώς οικονομικά προνόμια σε υπαλλήλους συγκεκριμένων Γενικών Γραμματειών της Προεδρίας της Κυβέρνησης μέσω ενός αόριστου «ειδικού προγράμματος εκπαίδευσης» (το οποίο θα καθοριστεί εκ των υστέρων με Υπουργική Απόφαση), ευτελίζει τη διαδικασία επιλογής και φωτογραφίζει fast-track διαδικασίες για λίγους. Μισθολογικό Παράδοξο μέσω των Αποσπάσεων: Η επέκταση της ρύθμισης στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση δημιουργεί μια αδιανόητη στρέβλωση για το Ενιαίο Μισθολόγιο. Με τον μηχανισμό του «επανυπολογισμού» και της διατήρησης της διαφοράς ως «προσωπικής», οι υπάλληλοι αυτοί θα συνεχίσουν να λαμβάνουν τις αυξημένες αποδοχές ακόμα και μετά τη λήξη της απόσπασης ή τη μετάταξή τους, όταν πλέον θα έχουν επιστρέψει στις οργανικές τους θέσεις. Αυτό δεν αποτελεί «ενοποίηση», αλλά θεσμοθέτηση προνομιούχων υπαλλήλων που μεταφέρουν μαζί τους ένα εικονικό μισθολόγιο σε όλο το Δημόσιο, χωρίς να έχουν υποστεί τα βάρη και τις δεσμεύσεις των πραγματικών Επιτελικών Στελεχών. Αν ο στόχος ήταν πράγματι ο «εξορθολογισμός», το προσωπικό της Προεδρίας της Κυβέρνησης θα έπρεπε να αμείβεται αυστηρά και αποκλειστικά με βάση τους κανόνες του Ενιαίου Μισθολογίου (ν. 4354/2015) που ισχύουν για όλους τους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους της χώρας. Η συγκεκριμένη διάταξη εισάγει μια προκλητική εξαίρεση, δημιουργεί αισθήματα βαθιάς αδικίας και πρέπει να αποσυρθεί στο σύνολό της.