• Σχόλιο του χρήστη 'ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΑ Φ.' | 10 Ιουνίου 2026, 09:02

    Η προτεινόμενη διάταξη, με το ισχύον πλαφόν, εγείρει σοβαρότατα νομικά ζητήματα και προσκρούει ευθέως σε θεμελιώδεις αρχές του εσωτερικού και ενωσιακού δικαίου: •Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας και της Ίσης Αμοιβής: Η ρύθμιση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος (ισότητα των Ελλήνων ενώπιον του νόμου) και το Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την αρχή της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Η διαφοροποίηση με αποκλειστικό κριτήριο την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης στερείται, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), οποιασδήποτε αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης. •Αντίθεση με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο: Η διάταξη αντιστρατεύεται τις γενικές αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, καθώς και τις προβλέψεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία αφορά στην ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, και η οποία βρίσκεται σε τροχιά ενσωμάτωσης στην ελληνική έννομη τάξη. •Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσίας: Ο τιθέμενος χρονικός και ποσοτικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, καθώς δεν τελεί σε συνάφεια με το αντικείμενο της εργασίας. Κατά συνέπεια, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος.