• Σχόλιο του χρήστη 'Μ.' | 10 Ιουνίου 2026, 09:31

    Σχόλιο για το άρθρο 56: Η παντελής απουσία ουσιαστικής αιτιολόγησης στην ΑΣΡ (η οποία αναρτήθηκε σχεδόν 9 ημέρες μετά την ανάρτηση το νομοσχεδίου στη δημόσια διαβούλευση) για το Άρθρο 56 είναι μνημειώδης και άκρως προκλητική. Το κείμενο περιορίζεται σε μια απλή, στεγνή περιγραφή της διάταξης, αποφεύγοντας εσκεμμένα να απαντήσει στο πιο κρίσιμο ερώτημα: Με ποια λογική, με ποια κριτήρια και βάσει ποιας δημοσιονομικής αντοχής αποφασίζεται αυτή η ηγεμονική αύξηση για την εκκλησιαστική ηγεσία; Η κυβέρνηση νομοθετεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, εκθέτοντας τον εαυτό της στη δημόσια διαβούλευση: Η επιλεκτική «ευαισθησία» για τη δημοσιονομική ισορροπία: Στο Άρθρο 53, η έκθεση εξαντλεί την αυστηρότητά της στους δημόσιους υπαλλήλους, επικαλούμενη τη «δημοσιονομική ισορροπία» για να επιβάλει έναν αυθαίρετο κόφτη 300 ευρώ στις τσέπες ανθρώπων που μοχθούν για τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος. Στο Άρθρο 56, όμως, η «δημοσιονομική ισορροπία» εξαφανίζεται ως δια μαγείας. Εκεί δεν υπάρχει κανένα άγχος για το κόστος, καμία ανησυχία για το αν «ανοίγει η ψαλίδα» με την κοινωνία και καμία ανάγκη αιτιολόγησης για μισθούς που εκτοξεύονται με το έτσι θέλω στις 4.600 ευρώ μεικτά. Αν η Πολιτεία διαθέτει τον δημοσιονομικό χώρο να συνδέει τους μισθούς των Αρχιερέων με τα ανώτατα όρια αποδοχών της χώρας, οφείλει άμεσα να πράξει το ίδιο για τους ανθρώπους που κρατούν "όρθιο" το κράτος. Η διάταξη αυτή, έτσι όπως παρουσιάζεται χωρίς ίχνος αιτιολόγησης, αποτελεί προσβολή για το σύνολο της κοινωνίας. Θα πρέπει άμεσα να αποσυρθεί το Άρθρο 56.