Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΝΝΑ' | 10 Ιουνίου 2026, 13:29

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Σχόλιο για το άρθρο 53 μετά τη δημοσίευση της Ανάλυσης Συνεπειών Ρύθμισης: Η επίσημη αιτιολόγηση της διάταξης παρουσιάζει μια βαθιά εσωτερική αντίφαση που ακυρώνει τον ίδιο τον δεδηλωμένο σκοπό της. Ενώ το κείμενο αναφέρει ρητά ότι σκοπός είναι «η αποκατάσταση της ίσης μισθολογικής μεταχείρισης των υπαλλήλων ανεξαρτήτως του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους», η ταυτόχρονη επιβολή του πλαφόν των 300 ευρώ επιφέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: θεσμοθετεί τη μισθολογική ανισότητα και δημιουργεί μόνιμους υπαλλήλους πολλαπλών ταχυτήτων μέσα στους ίδιους φορείς.Οι λόγοι που επικαλείται η ΑΣΥΡ για τη θέσπιση του ανώτατου ορίου στερούνται μισθολογικής και οικονομικής βάσης:Δεν υφίσταται ζήτημα «δημοσιονομικής ισορροπίας»: Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί μια μόνιμη, ανεξέλεγκτη ή διογκούμενη δαπάνη. Όπως πολύ σωστά αναφέρει η ίδια η έκθεση, λαμβάνονται υπόψη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 206 του ν. 5193/2025. Όμως, ο νόμος αυτός ορίζει ήδη ότι για ποσά άνω των 300 ευρώ εφαρμόζεται μερικός συμψηφισμός (50%) με τις εκάστοτε αυξήσεις των μισθολογικών κλιμακίων. Συνεπώς, η όποια δαπάνη αποσβένεται σταδιακά, ελεγχόμενα και αυτόματα από το ίδιο το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για επιπλέον οριζόντιο «κόφτη».Το επιχείρημα περί «ομοιόμορφης εφαρμογής» είναι οξύμωρο: Είναι τουλάχιστον άστοχο να χρησιμοποιείται το όριο των 300 ευρώ του ν. 5193/2025 ως πλαφόν περικοπής. Εκείνη η διάταξη θεσπίστηκε ως δίχτυ ασφαλείας για να προστατεύσει τις χαμηλές προσωπικές διαφορές από τον συμψηφισμό και όχι ως εργαλείο για να πετσοκοφτούν οι αποδοχές των νέων υπαλλήλων. Επιπλέον, η προσωπική διαφορά είναι το προϊόν μιας αντικειμενικής μαθηματικής σύγκρισης αποδοχών. Το γεγονός ότι παλαιότεροι υπάλληλοι έχουν πλέον μικρότερη προσωπική διαφορά οφείλεται στο ότι έλαβαν αυξήσεις και κλιμάκια με τα χρόνια, ενσωματώνοντας το ποσό στον βασικό τους μισθό. Η προσπάθεια τεχνητής «εξίσωσης προς τα κάτω» τιμωρεί αυθαίρετα όσους υπέστησαν τη μεγαλύτερη μισθολογική καθίζηση κατά την είσοδό τους.Για να υλοποιηθεί πραγματικά η «ίση μισθολογική μεταχείριση» και η «τήρηση της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία», πρέπει να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, για το σύνολο του τωρινού και μελλοντικού προσωπικού, χωρίς αλχημείες και τεχνητούς περιορισμούς.