• Σχόλιο του χρήστη 'Κωστης ΓΚ' | 10 Ιουνίου 2026, 23:41

    Παραβίαση των αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας – Αντισυνταγματικότητα χρονικών διακρίσεων και μισθολογική υποβάθμιση (Άρθρο 53) Η προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, σε συνδυασμό με το υφιστάμενο πλαίσιο του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, εισάγει σοβαρές μισθολογικές στρεβλώσεις και ανισότητες, οι οποίες έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της χρηστής διοίκησης, της αξιοκρατίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος). Ειδικότερα, το άρθρο 53 θεσπίζει ένα πλέγμα διακρίσεων που υποβαθμίζει το προσωπικό: 1. Αυθαίρετη χρονική διάκριση (Ημερομηνία-ορόσημο 1η Απριλίου 2023): Η αναδρομική επιβολή της 1ης Απριλίου 2023 ως χρονικού ορίου για την επέκταση της προσωπικής διαφοράς στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής αιτιολόγησης. Δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων μέσα στον ίδιο φορέα, οι οποίοι επιτελούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα με τις ίδιες ευθύνες, αλλά αμείβονται διαφορετικά με μοναδικό κριτήριο την ημερομηνία ΦΕΚ του διορισμού ή της μετάταξής τους. Η πρακτική αυτή προσκρούει ευθέως στην εδραιωμένη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), σύμφωνα με την οποία οι εισαγόμενες διαφοροποιήσεις στις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων πρέπει να δικαιολογούνται από ειδικούς, αντικειμενικούς και σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος. 2. Μισθολογική υποβάθμιση μέσω του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ: Η ρητή πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ μηνιαίως για την προσωπική διαφορά των νεότερων ή μετατασσόμενων υπαλλήλων αποτελεί μια ξεκάθαρη πράξη μισθολογικής υποβάθμισης. Η ρύθμιση αυτή δημιουργεί μια μόνιμη και θεσμοθετημένη οικονομική ανισότητα σε σχέση με τους παλαιότερους υπαλλήλους των ίδιων φορέων, οι οποίοι λαμβάνουν την πλήρη προσωπική διαφορά χωρίς κανέναν περιορισμό. Το εν λόγω πλαφόν ακυρώνει στην πράξη τον σκοπό της ίδιας της διάταξης, που υποτίθεται ότι είναι η εξίσωση των αποδοχών και η άρση των αδικιών, παγιώνοντας τελικά μια αδικαιολόγητη μισθολογική ανισότητα για την παροχή της ίδιας ακριβώς εργασίας. 3. Δυσμενής διάκριση εις βάρος των αυξημένων τυπικών προσόντων: Ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς συναρτάται άμεσα με το τρέχον μισθολογικό κλιμάκιο (ΜΚ) του υπαλλήλου κατά τη στιγμή της εισόδου του στον φορέα. Κατά συνέπεια, υπάλληλοι με αυξημένα προσόντα (κάτοχοι μεταπτυχιακών ή διδακτορικών τίτλων) κατατάσσονται σε υψηλότερα ΜΚ, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν αναλογικά μικρότερη προσωπική διαφορά προκειμένου να προσεγγίσουν το μισθολογικό όριο του φορέα υποδοχής. Αντίθετα, υπάλληλοι που εισέρχονται ή μετατάσσονται με τα ελάχιστα τυπικά προσόντα (π.χ. μέσω του γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ με βασικό τίτλο σπουδών) λαμβάνουν τη μέγιστη προσωπική διαφορά, εξαντλώντας ευκολότερα το πλαφόν των 300€. Η ανωτέρω μεθοδολογία οδηγεί σε κατάσταση de facto κατάργησης της μισθολογικής εξέλιξης των προσόντων: Υπάλληλοι που επιλέγουν να εμφανίσουν ή να αποκτήσουν μεταπτυχιακούς ή διδακτορικούς τίτλους μετά τη μετάταξη ή τον διορισμό τους, επωφελούνται διπλά. Η προσωπική τους διαφορά έχει ήδη «κλειδώσει» σε υψηλό επίπεδο, και η μισθολογική προώθηση λόγω των νέων τίτλων προστίθεται σωρευτικά, οδηγώντας σε συνολικές αποδοχές ανώτερες από εκείνες συναδέλφων τους που κατείχαν τα ίδια προσόντα εξ αρχής. Πρόταση Τροποποίησης: Προς αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας, της αξιοκρατίας και της εύρυθμης λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης, κρίνεται απαραίτητο: * Να απαλειφθεί η χρονική διάκριση της 1ης Απριλίου 2023, ώστε η διάταξη να εφαρμόζεται οριζόντια σε όλο το προσωπικό. * Να καταργηθεί το αυθαίρετο πλαφόν των 300 ευρώ, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης μισθολογική εξίσωση των υπαλλήλων που επιτελούν το ίδιο έργο στον ίδιο φορέα. * Να επαναπροσδιοριστεί ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς, ώστε αυτή να υπολογίζεται οριζόντια ανά κατηγορία εκπαίδευσης (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ) βάσει του εισαγωγικού κλιμακίου, διατηρώντας διακριτή και ανέπαφη τη μισθολογική επιβράβευση των αυξημένων ακαδημαϊκών προσόντων.