Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Σπυρος Κ' | 10 Ιουνίου 2026, 23:05

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ένσταση επί του Άρθρου 53 – Κατάλυση των αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (άρθρ. 4 & 22 Σ) – Θεσμοθέτηση μισθολογικών στρεβλώσεων και τιμωρία των αυξημένων προσόντων. Η προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, σε συνδυασμό με το πλαίσιο του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, εισάγει ένα πλέγμα ρυθμίσεων που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της χρηστής διοίκησης, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου και της αξιοκρατίας. Αντί να επιλύει υφιστάμενες αδικίες, παγιώνει μισθολογικές ανισότητες και δημιουργεί σοβαρά κίνητρα για τη διοικητική υποβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού. Συγκεκριμένα, το άρθρο 53 πάσχει στα εξής σημεία: 1. Αυθαίρετη χρονική διάκριση (Ημερομηνία-ορόσημο 1η Απριλίου 2023) Η αναδρομική επιβολή της 1ης Απριλίου 2023 ως χρονικού ορίου στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, επιστημονικής ή ορθολογικής αιτιολόγησης. Δημιουργεί τεχνητά υπαλλήλους «δύο ταχυτήτων» εντός του ίδιου φορέα, οι οποίοι ασκούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα, φέρουν τις ίδιες ευθύνες και υπογράφουν για τα ίδια αντικείμενα, αλλά αμείβονται διαφορετικά με μοναδικό κριτήριο την ημερομηνία έκδοσης του ΦΕΚ διορισμού ή μετάταξής τους. Η πρακτική αυτή προσκρούει ευθέως στην πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), σύμφωνα με την οποία οι εισαγόμενες διαφοροποιήσεις στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων πρέπει να δικαιολογούνται αποκλειστικά από ειδικούς, αντικειμενικούς και σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, και όχι από συμπτωματικά χρονικά κριτήρια. 2. Μισθολογική υποβάθμιση και de facto μείωση αποδοχών μέσω του πλαφόν των 300 ευρώ Η ρητή πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ μηνιαίως για την προσωπική διαφορά των νεότερων ή μετατασσόμενων υπαλλήλων αποτελεί ομολογία μισθολογικής υποβάθμισης. Ακυρώνει στην πράξη τον ίδιο τον σκοπό της διάταξης, που θεωρητικά είναι η εξίσωση των αποδοχών και η προσέλκυση ικανών στελεχών σε φορείς αυξημένης ευθύνης (όπως οι Ανεξάρτητες Αρχές και οι ειδικοί φορείς). Το πλαφόν αυτό εισάγει μια μόνιμη, θεσμοθετημένη οικονομική ανισότητα σε σχέση με τους παλαιότερους υπαλλήλους, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος). 3. Αντιστροφή της αξιοκρατίας: Οικονομική τιμωρία των αυξημένων προσόντων Ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς συναρτάται άμεσα με το τρέχον μισθολογικό κλιμάκιο (ΜΚ) του υπαλλήλου κατά τη στιγμή της εισόδου του στον φορέα. Αυτό παράγει δύο εξόφθαλμα παράδοξα που προσβάλλουν την κοινή λογική και το δίκαιο: * Συμπίεση των τίτλων σπουδών: Υπάλληλοι που κατέχουν εξ αρχής αυξημένα προσόντα (μεταπτυχιακά ή διδακτορικά) κατατάσσονται σε υψηλότερα ΜΚ, με αποτέλεσμα ο βασικός τους μισθός να είναι υψηλότερος και η προσωπική τους διαφορά να συμπιέζεται αναλογικά. Αντίθετα, ένας υπάλληλος που εισέρχεται με τα ελάχιστα τυπικά προσόντα (π.χ. μέσω του γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ με ένα απλό βασικό πτυχίο) λαμβάνει τη μέγιστη προσωπική διαφορά, εξαντλώντας ευκολότερα το πλαφόν των 300 ευρώ. * Το παράδοξο της "μη αναγνωρισμένης συνάφειας": Ένας υπάλληλος που κατέχει διδακτορικό τίτλο ο οποίος δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί ως συναφής από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο κατά τη στιγμή της μετάταξης ή του διορισμού, λαμβάνει μεγαλύτερη προσωπική διαφορά από έναν συνάδελφό του με ήδη αναγνωρισμένο διδακτορικό. Εάν η συνάφεια αναγνωριστεί σε δεύτερο χρόνο, η μισθολογική προώθηση των 6 κλιμακίων προστίθεται σωρευτικά πάνω στην ήδη "κλειδωμένη" υψηλή προσωπική διαφορά. Το σύστημα, δηλαδή, επιβραβεύει οικονομικά τη σκόπιμη απόκρυψη, την καθυστέρηση ή τη μεταγενέστερη προσκόμιση των τίτλων σπουδών. Η διάταξη, ως έχει, λειτουργεί ως αντικίνητρο για τους πλέον καταρτισμένους επιστήμονες του Δημοσίου, προωθεί την εσωτερική υπονόμευση των υπηρεσιών και δημιουργεί συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με υπαλλήλους που κάνουν την ίδια δουλειά αλλά αμείβονται με χαοτικές αποκλίσεις. Πρόταση Τροποποίησης: Προς αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας και της εύρυθμης λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης, απαιτείται: 1. Η πλήρης απάλειψη της χρονικής διάκρισης της 1ης Απριλίου 2023, ώστε η διάταξη να εφαρμόζεται οριζόντια σε όλο το προσωπικό των εν λόγω φορέων. 2. Η κατάργηση του αυθαίρετου πλαφόν των 300 ευρώ, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης μισθολογική εξίσωση των υπαλλήλων. 3. Ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς, η οποία πρέπει να υπολογίζεται οριζόντια ανά κατηγορία εκπαίδευσης (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ) βάσει του εισαγωγικού κλιμακίου, ώστε να παραμένει διακριτή, αυτόνομη και ανέπαφη η μισθολογική επιβράβευση των αυξημένων ακαδημαϊκών προσόντων, ανεξάρτητα από τον χρόνο αναγνώρισης της συνάφειάς τους.