• Σχόλιο του χρήστη 'Nikos' | 10 Ιουνίου 2026, 23:38

    Άρθρο 9 Η προτεινόμενη ρύθμιση αντιμετωπίζει όλα τα υβριδικά αυτοκίνητα ως μία ενιαία κατηγορία, παρέχοντας απαλλαγή 50% από το τέλος ταξινόμησης ανεξαρτήτως εκπομπών CO₂. Αυτή η προσέγγιση είναι τεχνικά λανθασμένη και φορολογικά άδικη. Τα υβριδικά αυτοκίνητα δεν είναι όλα ίδια. Υπάρχουν απλά ή ήπια υβριδικά οχήματα, στα οποία η ηλεκτρική υποβοήθηση είναι περιορισμένη και σε αρκετές περιπτώσεις το σύστημα απλώς υποστηρίζει την εκκίνηση, την ανάκτηση ενέργειας ή τη διακοπή λειτουργίας του κινητήρα στο φανάρι. Υπάρχουν όμως και plug-in υβριδικά οχήματα, τα οποία φορτίζουν από εξωτερική πηγή, διαθέτουν μεγαλύτερη μπαταρία και μπορούν να διανύσουν σημαντικά χιλιόμετρα με ηλεκτρική ενέργεια, συνήθως όλη την απόσταση που διανύει καθημερινά ο χρήστης, χωρίς χρήση του κινητήρα εσωτερικής καύσης. Δεν μπορεί να εξισώνεται φορολογικά ένα όχημα που απλώς σβήνει τον κινητήρα στο φανάρι με ένα όχημα που μπορεί, στην καθημερινή αστική χρήση, να κινηθεί για αρκετά χιλιόμετρα ηλεκτρικά. Η διαφορά στην τεχνολογία, στην κατανάλωση καυσίμου και στο πραγματικό περιβαλλοντικό όφελος είναι ουσιαστική. Η ίδια η νομοθεσία ήδη αναγνωρίζει τη διάκριση των υβριδικών ηλεκτρικών επιβατικών αυτοκινήτων εξωτερικής φόρτισης. Άρα η Πολιτεία διαθέτει το τεχνικό και διοικητικό εργαλείο για να τα ξεχωρίσει. Δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζονται όλα τα υβριδικά ως ένα ενιαίο προϊόν. Η οριζόντια απαλλαγή 50% για όλα τα υβριδικά δημιουργεί δύο αντίθετες αδικίες ταυτόχρονα: Πρώτον, ευνοεί υπερβολικά οχήματα με περιορισμένο περιβαλλοντικό όφελος, τα οποία απλώς φέρουν τον εμπορικό χαρακτηρισμό «hybrid». Δεύτερον, τιμωρεί τα πραγματικά πιο προηγμένα plug-in υβριδικά οχήματα χαμηλών εκπομπών, τα οποία έχουν ουσιαστική δυνατότητα ηλεκτρικής κίνησης και μπορούν να μειώσουν πραγματικά την κατανάλωση καυσίμου στην καθημερινή χρήση. Αν ο στόχος της διάταξης είναι ο εξορθολογισμός και όχι απλώς η αύξηση εσόδων, τότε η λύση δεν είναι η σαλαμοποίηση όλων των υβριδικών. Η λύση είναι η κατηγοριοποίηση με αντικειμενικά τεχνικά κριτήρια. Ενδεικτικά, η νομοθεσία θα μπορούσε να προβλέψει διαφορετικούς συντελεστές απαλλαγής: χαμηλότερη απαλλαγή, π.χ. 30%, για απλά ή ήπια υβριδικά οχήματα χωρίς δυνατότητα εξωτερικής φόρτισης, υψηλότερη απαλλαγή, π.χ. 60%, για plug-in υβριδικά οχήματα εξωτερικής φόρτισης, ιδίως όταν έχουν χαμηλές εκπομπές CO₂ και πραγματική ηλεκτρική αυτονομία, μηδενικό τέλος, όπως ήδη προβλέπεται, για αμιγώς ηλεκτρικά και υδρογονοκίνητα οχήματα μηδενικών εκπομπών. Τα κριτήρια αυτά μπορούν να ελέγχονται από τα στοιχεία έγκρισης τύπου, το πιστοποιητικό συμμόρφωσης και τις αναγραφόμενες εκπομπές CO₂, δηλαδή από έγγραφα που ήδη χρησιμοποιούνται από τις τελωνειακές αρχές. Η σημερινή διατύπωση δείχνει προχειρότητα, διότι βασίζεται σε έναν γενικό τίτλο —«υβριδικό»— και όχι στην πραγματική τεχνολογία του οχήματος. Όμως ο όρος «υβριδικό» καλύπτει πολύ διαφορετικές τεχνικές λύσεις. Η φορολογία πρέπει να ακολουθεί την πραγματική περιβαλλοντική απόδοση και όχι την εμπορική ονομασία. Ζητείται η απόσυρση της οριζόντιας ρύθμισης και η αντικατάστασή της με κλιμακωτή μεταχείριση των υβριδικών αυτοκινήτων, με διάκριση τουλάχιστον μεταξύ plug-in υβριδικών εξωτερικής φόρτισης και απλών/ήπιων υβριδικών. Διαφορετικά, η Πολιτεία θα φορολογεί με τον ίδιο τρόπο ανόμοια πράγματα: ένα αυτοκίνητο με ουσιαστική ηλεκτρική αυτονομία και ένα αυτοκίνητο με ελάχιστη ηλεκτρική υποβοήθηση. Αυτό δεν είναι εξορθολογισμός. Είναι τεχνική ισοπέδωση.