Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Π.Σ.' | 11 Ιουνίου 2026, 09:35

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Για λόγους ίσης μεταχείρισης και ομοιόμορφης εφαρμογής της διάταξης, κρίνεται αναγκαίο το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης στο σύνολό του. Από τους φορείς που υπάγονται στη ρύθμιση, το συγκεκριμένο Υπουργείο αποτελεί τη μοναδική περίπτωση στην οποία προβλέπονται εξαιρέσεις, γεγονός που δημιουργεί αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ εργαζομένων που τελούν υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες. Η άρση των εξαιρέσεων αυτών θα ενισχύσει την ίση μεταχείριση, τη διαφάνεια και το αίσθημα δικαιοσύνης μεταξύ των υπαλλήλων. Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53 εισάγεται, για πρώτη φορά, ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και μετά. Η ρύθμιση αυτή δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων που υπηρετούν στις ίδιες δομές, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν αντίστοιχα ή και αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, αποκλειστικά και μόνο λόγω διαφορετικού χρόνου διορισμού ή μετάταξης. Η μη απόδοση της πλήρους προσωπικής διαφοράς έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Παράλληλα, συντηρεί και διευρύνει αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με το ίδιο αντικείμενο εργασίας, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις εργαζόμενοι με περισσότερα προσόντα αμείβονται δυσμενέστερα από συναδέλφους τους που κατέχουν αντίστοιχες θέσεις. Το πλαφόν των 300 ευρώ διατηρεί την ύπαρξη υπαλλήλων «πολλαπλών ταχυτήτων» και δεν συμβάλλει στην επίτευξη ενός δίκαιου και ενιαίου μισθολογικού πλαισίου. Επιπλέον, η σχετική αιτιολόγηση που παρατίθεται στην Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης (ΑΣΥΡ) εμφανίζει αντιφάσεις ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό της εξομάλυνσης των μισθολογικών διαφορών. Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση της διάταξης, με την πλήρη κατάργηση του προβλεπόμενου πλαφόν και την απόδοση της προσωπικής διαφοράς με τους ίδιους όρους που ίσχυαν έως σήμερα. Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί να διασφαλιστεί η πλήρης, καθολική και δίκαιη μισθολογική εξίσωση όλων των εργαζομένων, ανεξαρτήτως του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους. Εξάλλου, σε μια περίοδο κατά την οποία προβάλλεται η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη της χώρας, είναι εύλογο οι εργαζόμενοι να προσδοκούν ουσιαστικές βελτιώσεις στις αποδοχές τους, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος διαβίωσης. Η Πολιτεία οφείλει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση του εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων και στην αποκατάσταση υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων, αντί να θεσπίζει νέους περιορισμούς που διαιωνίζουν αδικίες και υπονομεύουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.