Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Θεόδωρος Ν. Δελιανίδης' | 14 Ιουνίου 2026, 00:19

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η Θεσσαλονίκη Δεν Είναι Αθήνα Γεννήθηκα, μεγάλωσα, σπούδασα και ζω στη Θεσσαλονίκη. Υποστηρίζω κάθε μέτρο που αυξάνει πραγματικά την προσφορά κατοικίας. Δεν υποστηρίζω μέτρα που περιορίζουν την οικονομική δραστηριότητα χωρίς να αποδεικνύεται ότι λύνουν το πρόβλημα το οποίο επικαλούνται. Η προτεινόμενη αναστολή έκδοσης νέων αδειών βραχυχρόνιας μίσθωσης βασίζεται σε μία απλή παραδοχή: Ό,τι εφαρμόστηκε στην Αθήνα πρέπει να εφαρμοστεί και στη Θεσσαλονίκη. Όμως η Θεσσαλονίκη δεν είναι Αθήνα. Πριν επεκταθεί ένα τέτοιο μέτρο, πρέπει να απαντηθεί ένα απλό ερώτημα: Πού είναι τα στοιχεία ότι λειτούργησε στην Αθήνα; Έγινε η κατοικία ουσιαστικά πιο προσιτή; Επέστρεψε σημαντικός αριθμός ακινήτων στη μακροχρόνια μίσθωση; Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο. Γιατί λοιπόν καλείται η Θεσσαλονίκη να επωμιστεί το οικονομικό κόστος μιας πολιτικής, της οποίας τα οφέλη δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί; Λάθος Διάγνωση του Προβλήματος Η πρόταση βασίζεται στην υπόθεση ότι ο περιορισμός των βραχυχρόνιων μισθώσεων θα αυξήσει την προσφορά κατοικίας. Όμως μεγάλο μέρος των ακινήτων που λειτουργούν σήμερα ως βραχυχρόνιες μισθώσεις στο ιστορικό κέντρο δεν είναι οικογενειακές κατοικίες που περιμένουν να επιστρέψουν στη μακροχρόνια αγορά. Πολλά από αυτά είναι: * Πρώην γραφεία * Επαγγελματικοί χώροι * Κτίρια μικτής χρήσης * Μικρά διαμερίσματα και στούντιο * Ακίνητα που ανακαινίστηκαν ειδικά για τουριστική αξιοποίηση Ο περιορισμός αυτών των ακινήτων δεν δημιουργεί νέες κατοικίες. Την ίδια στιγμή, η πρόταση δεν αντιμετωπίζει τα πραγματικά προβλήματα της αγοράς: * Κενά ακίνητα * Εγκαταλελειμμένα κτίρια * Υψηλό κόστος ανακαίνισης * Έλλειψη κινήτρων για αξιοποίηση ακινήτων * Έλλειψη κοινωνικής κατοικίας * Έλλειψη φοιτητικής στέγης Οι πραγματικές αιτίες της στεγαστικής πίεσης παραμένουν ανέγγιχτες. Οι Βραχυχρόνιες Μισθώσεις Συνέβαλαν Στην Αναζωογόνηση Του Κέντρου Την τελευταία δεκαετία, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις συνέβαλαν ουσιαστικά στην αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου. Παλαιά διαμερίσματα ανακαινίστηκαν. Άδειοι όροφοι επανεντάχθηκαν στην οικονομική δραστηριότητα. Εγκαταλελειμμένοι επαγγελματικοί χώροι βρήκαν νέα χρήση. Κτίρια αναβαθμίστηκαν. Ιδιωτικά κεφάλαια επενδύθηκαν ξανά στο κέντρο. Τοπικές επιχειρήσεις ενισχύθηκαν. Το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο περισσότερα καταλύματα για επισκέπτες. Το αποτέλεσμα ήταν ένα πιο ζωντανό, πιο ελκυστικό και πιο δραστήριο κέντρο πόλης. Μια καθολική απαγόρευση κινδυνεύει να ανακόψει αυτήν ακριβώς τη δυναμική. Οι Περισσότεροι Ιδιοκτήτες Δεν Επιλέγουν Τη Βραχυχρόνια Μίσθωση Υπάρχει ακόμη μία παραδοχή πίσω από την πρόταση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η λειτουργία ενός καταλύματος βραχυχρόνιας μίσθωσης απαιτεί συνεχή διαχείριση, επικοινωνία με επισκέπτες, καθαρισμούς, συντηρήσεις και αποδοχή πολύ μεγαλύτερης φθοράς του ακινήτου. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες απλώς δεν επιθυμούν αυτή τη διαδικασία. Η αντίληψη ότι χιλιάδες ακίνητα θα επιστρέψουν ξαφνικά στη μακροχρόνια μίσθωση λόγω της αναστολής δεν επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα της αγοράς. Ένας Αναπτυσσόμενος Κλάδος Που Ωφελεί Ολόκληρη Την Πόλη Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις δεν αποτελούν μια απομονωμένη δραστηριότητα. Υποστηρίζουν ένα ευρύτερο οικοσύστημα επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας σε ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη. Κάθε επισκέπτης δαπανά χρήματα σε εστιατόρια, καφέ, φούρνους, ταξί, καταστήματα, μουσεία, συνεργεία καθαρισμού, τεχνικές υπηρεσίες και δεκάδες άλλες τοπικές επιχειρήσεις. Ο κλάδος αποδίδει σημαντικά φορολογικά έσοδα και στηρίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας. Παράλληλα, ο ανταγωνισμός οδήγησε τους ιδιοκτήτες σε ανακαινίσεις, ποιοτικές αναβαθμίσεις και νέες επενδύσεις. Η αναστολή κινδυνεύει να αντιστρέψει αυτήν την πορεία. Λιγότερες νέες επενδύσεις σημαίνουν λιγότερες ανακαινίσεις. Λιγότερες ανακαινίσεις σημαίνουν χαμηλότερη ποιότητα. Και λιγότερος ανταγωνισμός προστατεύει τα χαμηλότερης ποιότητας καταλύματα από το να αντικατασταθούν από καλύτερα. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: Υψηλότερες τιμές. Λιγότερες επενδύσεις. Βραδύτερη αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Απώλεια ανταγωνιστικότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό σε μια περίοδο όπου η Θεσσαλονίκη καθιερώνεται ως ένας από τους πλέον δυναμικούς προορισμούς city-break στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Οι επισκέπτες επιλέγουν προορισμούς με βάση την ποιότητα, την εμπειρία και την αξία που λαμβάνουν. Πολιτικές που περιορίζουν τις επενδύσεις και ταυτόχρονα αυξάνουν το κόστος κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Μια Πιο Λογική Προσέγγιση Εάν τελικά προχωρήσει κάποια μορφή περιορισμού, θα πρέπει τουλάχιστον να προβλεφθούν ορισμένες εύλογες εξαιρέσεις: * Ακίνητα που προήλθαν από μετατροπή επαγγελματικής χρήσης σε κατοικία κατά την τελευταία πενταετία να παραμείνουν επιλέξιμα για βραχυχρόνια μίσθωση. * Ο Αριθμός Μητρώου Ακινήτου (ΑΜΑ) να συνδέεται με το ακίνητο και όχι αποκλειστικά με τον ιδιοκτήτη. * Κτίρια στα οποία άνω του 50% της επιφάνειας χρησιμοποιείται για επαγγελματικές δραστηριότητες να παραμείνουν επιλέξιμα για βραχυχρόνια μίσθωση. Οι εξαιρέσεις αυτές ενισχύουν τις επενδύσεις, προωθούν την αστική αναζωογόνηση και αξιοποιούν κτίρια που διαφορετικά θα παρέμεναν υποχρησιμοποιημένα. Επίλογος Η συζήτηση αυτή δεν πρέπει να αφορά το αν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις είναι δημοφιλείς ή μη. Πρέπει να αφορά τα αποτελέσματα. Εάν μια πολιτική δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυξάνει ουσιαστικά τη διαθεσιμότητα κατοικίας, τότε δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται εις βάρος των επενδύσεων, του τουρισμού, της αστικής αναγέννησης και της οικονομικής ανάπτυξης. Η Θεσσαλονίκη δεν πρέπει να γίνει παράπλευρη απώλεια μιας πολιτικής που σχεδιάστηκε για μια διαφορετική πόλη. Και αν σήμερα πρέπει να ληφθεί μια πολιτική απόφαση, ας ληφθεί τουλάχιστον με την απαραίτητη ευελιξία ώστε να προστατευθούν οι επενδύσεις, να ενθαρρυνθεί η αναβάθμιση του κέντρου και να διασφαλιστεί το μακροπρόθεσμο οικονομικό μέλλον της Θεσσαλονίκης.