Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'A.K.' | 14 Ιουνίου 2026, 23:10

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Σχετικά με το άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των 300 ευρώ μηνιαίως, ως ανώτατο όριο του ύψους προσωπικής διαφοράς για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023: • Συντηρείται και διαιωνίζεται το ήδη υπάρχον ζήτημα της μισθολογικής ανισότητας, αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι "δύο ταχυτήτων": Για παράδειγμα, υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια τυπικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και έχουν τις ίδιες ευθύνες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ τους, με μοναδικό κριτήριο την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους. • Παραβιάζονται με αυτόν τον τρόπο οι αρχές της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας, δεδομένου ότι: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους, αντίκειται πλήρως σε ό,τι ορίζει το άρθρο 22 (παρ. 1, εδαφ.2), στο οποίο προβλέπεται ρητά ότι «όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας». Ως εκ τούτου, προτείνεται ως αυτονόητα δίκαιη, αναγκαία και επιβεβλημένη: Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΦΟΝ ΤΩΝ 300 ΕΥΡΩ, δηλαδή η απαλοιφή του εδαφίου 2 της παρ. 1 του υπό διαβούλευση άρθρου 53, κατά το οποίο «Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως». • Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις. • Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς, τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν (άρθρο 64 του ν. 5042/2024), λαμβάνοντας υπόψη το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος διαβίωσης και τις ανάγκες διατήρησης ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού δημόσιου τομέα. • Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο προσέλκυσης νέων υπαλλήλων στο Δημόσιο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από αυτό νεοδιόριστων υπαλλήλων, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο. • Αξίζει να σημειωθεί και να ληφθεί υπόψη ότι, ειδικά ορισμένες ειδικότητες υπαλλήλων (όπως για παράδειγμα των μηχανικών ΠΕ/ΤΕ, κάποιων πτυχιούχων Πληροφορικής κ.λπ.) πλήττονται ακόμα πιο έντονα από την εφαρμογή του πλαφόν των 300 Ευρώ μηνιαίως, καθώς το ποσό προσωπικής διαφοράς που θα λάμβαναν, εάν εφαρμόζονταν οι όροι υπολογισμού που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν σε αντίστοιχες περιπτώσεις, δηλαδή χωρίς το περιοριστικό πλαφόν, θα ήταν σαφώς πολύ μεγαλύτερο των 300 Ευρώ μηνιαίως. • Τέλος, αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ιδανικά χρειάζεται να επανεξεταστεί και να βελτιωθεί συνολικά το θέμα του υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς, προς μια δικαιότερη για όλους εφαρμογή. Εκτός του αυτονόητης απουσίας περιοριστικού ανώτατου ορίου, που όπως τεκμηριώθηκε παραπάνω, αποτελεί την ελάχιστη απαίτηση, στο πλαίσιο της μισθολογικής δικαιοσύνης, κρίνεται επιπλέον επιδιωκόμενο και δίκαιο η προσωπική διαφορά να υπολογιστεί/εφαρμοστεί για τους νεοδιόριστους/μεταταχθέντες από την ημερομηνία διορισμού/μετάταξής τους, να ενταχθεί για όλους («νέους» και «παλιούς») στο μισθό, άρα να υπολογίζεται στη σύνταξη και γενικώς να αποκατασταθούν πλήρως οι όποιες στρεβλώσεις και μισθολογικές αδικίες συνδέονται και προκύπτουν από το καθεστώς της Προσωπικής Διαφοράς.