• Σχόλιο του χρήστη 'ΣΤΑΜΑΤΙΑ Κ.' | 15 Ιουνίου 2026, 00:29

    To άρστις Ανεξάρτητες Αρχές και τη συμπερίληψη του συνόλου των εφεξής νεοεισερχόμενων υπαλλήλων. Ωστόσο, η διατύπωση των διατάξεών του δεν επιτυγχάνει πλήρως τον στόχο αυτό. Η επιβολή του ανώτατου ορίου των 300 Ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες, δεν ικανοποιεί τον στόχο εξάλειψής τους και είναι κατάφωρα αντίθετη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τη θεμελιώδη αρχή του εργατικού δικαίου «Ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία». Με τη θέσπιση ανώτατου ορίου θα συνεχίζεται η αντισυνταγματική και απολύτως αδικαιολόγητη διάκριση με αποκλειστικό κριτήριο τον χρόνο πρόσληψης, δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις και διαχωρισμούς καθώς και οι νέοι υπάλληλοι αναλαμβάνουν τα ίδια καθήκοντα και ευθύνες με τους παλαιούς υπαλλήλους. Αναφορικά με το επιχείρημα ότι το όριο των 300 Ευρώ διασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών εργαζομένων, ουδόλως ευσταθεί, αντιθέτως συντείνει στην εξακολούθηση της μισθολογικής ανισότητας σε βάρος των νέων. Ανώτατο όριο στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν είχε τεθεί από το άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και το άρθρο 91 του Ν.5043/2023. Η συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλει τη μη εφαρμογή ανώτατου ορίου και στους νέους υπαλλήλους. Επισημαίνεται ότι ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς κατ΄ επιταγή του άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και του άρθρου 91 του Ν.5043/2023, λαμβάνοντας υπόψη την εικονική χρονική εξέλιξή της, εξασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών υπαλλήλων στο θέμα της προσωπικής διαφοράς μόνο στην περίπτωση που δεν τεθεί ανώτατο όριο με τις παρούσες διατάξεις. Συνεπώς, είναι απολύτως επιβεβλημένη η διαγραφή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 53 του νομοσχεδίου και η μη επιβολή οποιουδήποτε ανώτατου ορίου στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς.3.