• Σχόλιο του χρήστη 'Κ.Π.' | 15 Ιουνίου 2026, 08:05

    Σχόλιο στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του άρθρου 53. Η υπό διαβούλευση τροπολογία αναγνωρίζει εμμέσως την ύπαρξη μισθολογικής αδικίας εις βάρος των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1.4.2023. Ωστόσο, η πρόβλεψη πλαφόν στην προσωπική διαφορά δεν αίρει την ανισότητα, αλλά τη διατηρεί σε σημαντικό βαθμό, καθώς υπάλληλοι με ίδια καθήκοντα, ίδια προσόντα και ίδιες συνθήκες εργασίας εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας εισόδου τους στην υπηρεσία. Με τον τρόπο αυτό δεν αίρεται η ανισότητα, αλλά διατηρούνται παράλληλα μισθολογικά καθεστώτα εντός των ίδιων υπηρεσιών, γεγονός που ενισχύει τον κατακερματισμό αντί της σύγκλισης. Παράλληλα, διαμορφώνεται ένας τεχνητός διαχωρισμός μεταξύ εργαζομένων (παλαιών και νεοεισερχόμενων, διαφορετικών ειδικοτήτων και καθεστώτων προσωπικής διαφοράς), γεγονός που αποδυναμώνει τη συλλογική διεκδίκηση για συνολική και ενιαία μισθολογική αποκατάσταση. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί θεωρητικό ή λογιστικό ζήτημα. Για πολλούς νεοεισερχόμενους υπαλλήλους συνδέεται άμεσα με σοβαρές πιέσεις ως προς τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης και παραμονής στις υπηρεσίες τους, υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες, χωρίς ωστόσο να αίρει το ευρύτερο ζήτημα των χαμηλών συνολικών αποδοχών. Επιπλέον, η δημόσια συζήτηση γύρω από τη ρύθμιση, όπως αποτυπώθηκε και στο πλαίσιο της πρόσφατης συνάντησης με εκπροσώπους εργαζομένων, ανέδειξε την ανάγκη ουσιαστικού και ισότιμου θεσμικού διαλόγου με τους υπαλλήλους, ιδίως όταν διατυπώνονται τεκμηριωμένες και συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης της διάταξης. Η δημόσια συζήτηση θα πρέπει να βασίζεται στα πραγματικά δεδομένα της ρύθμισης και όχι σε ανακριβείς εντυπώσεις περί γενικευμένων μισθολογικών παροχών, καθώς η διάταξη αφορά συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων και επιχειρεί να θεραπεύσει συγκεκριμένη μισθολογική στρέβλωση. Σε κάθε περίπτωση, η διόρθωση αυτής της αδικίας δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διεκδικήσεις των υπόλοιπων δημοσίων υπαλλήλων. Αντίθετα, η συνολική μισθολογική βελτίωση στο Δημόσιο, η αποκατάσταση των απωλειών της τελευταίας δεκαπενταετίας και η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού αποτελούν κοινό στόχο όλων των εργαζομένων. Για τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι η διάταξη θα πρέπει να βελτιωθεί κατά τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία και στο πλαίσιο αυτό να εξεταστεί η πρόταση που έχει κατατεθεί από το Κοινό Συντονιστικό Εργαζομένων για τη Διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς, η οποία συνοπτικά προβλέπει: • Απόδοση προσωπικής διαφοράς σε νεοεισερχόμενους χωρίς πλαφόν. • Ίση μισθολογική μεταχείριση για εργασία ίσης αξίας. • Αποκατάσταση απωλειών λόγω υπηρεσιακής ή μισθολογικής εξέλιξης. • Ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στις τακτικές και συντάξιμες αποδοχές. • Κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής διαφοράς με τη μισθολογική εξέλιξη. • Ένταξη των συναδέλφων του «Συνήγορος του Καταναλωτή» στη ρύθμιση. • Ενιαία και μόνιμη αντιμετώπιση των υφιστάμενων μισθολογικών στρεβλώσεων.