Αρχική «Σύσταση και λειτουργία Ενιαίου Ψηφιακού Μητρώου παρακολούθησης υποθέσεων διαφθοράς...ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 59-71)Σχόλιο του χρήστη ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ | 2 Φεβρουαρίου 2026, 16:33
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ' | 2 Φεβρουαρίου 2026, 16:33

    ''Συμβολαιογράφος διορίζεται, αφού τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία επιλογής, εκείνος που έχει πιστοποιηθεί στο σύστημα της πλατφόρμας e-auction.'' Ο Συμβολαιογράφος δικαιούται και οφείλει να αρνηθεί τη διενέργεια πράξης που εμπίπτει στα καθήκοντά του, εάν αυτή αντίκειται στον νόμο ή στα χρηστά ήθη (Άρθρο 5 παρ. 1 Κωδ.Συμβ.). Επομένως, ο συμβολαιογράφος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός, βάσει της πιο πάνω διάταξης είναι υποχρεωμένος να διενεργεί ΚΑΘΕ πράξη που εμπίπτει στα καθήκοντα του (με εξαίρεση της πράξεις που αντίκεινται στο νόμο ή στα χρηστά ήθη). Στον κύκλο των καθηκόντων του υπάγονται και οι πράξεις που σχετίζονται με τη διενέργεια πλειστηριασμών. ΠΡΙΝ ΤΟ E-AUCTION (ΚΑΙ ΤΑ FUNDS) : Όσο τουλάχιστον παγίως γνωρίζαμε, δεν μπορούσε ο συμβολαιογράφος να αρνηθεί τον διορισμό του ως υπαλλήλου του πλειστηριασμού και ΟΦΕΙΛΕ να διενεργεί κάθε πράξη που αφορούσε πλειστηριασμό, στον οποίο ο επισπεύδων ή το δικαστήριο (σε περίπτωση εκούσιου πλειστηριασμού) τον όριζε ως υπάλληλο. Αυτά ΙΣΧΥΑΝ. Συμβολαιογράφος δεν είχε τη διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί, εφόσον διοριζόταν υπάλληλος πλειστηριασμού, καθώς η διενέργεια των πλειστηριασμών και η σύνταξη των σχετιζόμενων πράξεων ενέπιπταν στα καθήκοντα του. Η άρνηση του θα αποτελούσε πειθαρχικό αδίκημα και ο συμβολαιογράφος (θεωρητικά) θα μπορούσε να εναχθεί και για (όποια) αστική ευθύνη αν αρνείτο. Στην πράξη τι γινόταν (αναφέρομαι μόνο στη συμβολαιογραφία της επαρχίας, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη ανήκουν σε άλλη κατηγορία) : Συνήθως στην περιφέρεια του μικρού περιφερειακού Ειρηνοδικείου αναλάμβαναν όλους τους πλειστηριασμούς συγκεκριμένοι συμβολαιογράφοι (1, το πολύ 2, κατόπιν πάγιας συνεννόησης με τους συναδέλφους τους ή και χωρίς συνεννόηση – για ξεκάρφωμα έπαιρνε και κανένας άλλος, που κι έναν). Άλλοι ήθελαν πλειστηριασμούς, οι περισσότεροι όχι, ήθελαν να τους ξεφορτωθούν. Απλά, κάποιες φορές αναγκάζονταν εκ των πραγμάτων να πάρουν. Αυτοί λοιπόν οι συμβολαιογράφοι (1-2 σε κάθε Ειρηνοδικειακή περιφέρεια) απέδιδαν και τα τραπεζικά δικαιώματα στο συμβολαιογραφικό σύλλογο, των οποίων μέρος μοιραζόταν, ως μέρισμα, στους υπολοίπους συμβολαιογράφους της ειρηνοδικειακής τους περιφέρειας. Όλα αυτό το αξιακό και πάγιο σύστημα, που περιελάμβανε την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του συμβολαιογράφου να αναλαμβάνει και διενεργεί τους πλειστηριασμούς, στους οποίους διοριζόταν ως υπάλληλος, κατέρρευσε με τη δημοσίευση του Ν. 4512/2018. Μέχρι τον Ν. 4512/2018 και προηγουμένως για 8-9 μήνες περίπου, σε συνθήκες έντασης (μεταξύ άλλων και πολύμηνη αποχή των συμβολαιογράφων από τους πλειστηριασμούς, αστυνομίες στα Ειρηνοδικεία, ανακοινώσεις και κόντρα ανακοινώσεις κλπ.), υπό την ‘’πίεση’’ (;;;) των Θεσμών, έγινε συντονισμένη (από ποιους άραγε;) προσπάθεια να εξυπηρετηθούν τα funds, με τη διευκόλυνση της διαδικασίας διενέργειας των πλειστηριασμών, ώστε αυτοί να διενεργούνται με fast-truck διαδικασίες (όπου το fast-track κολλούσε γινόταν στη συνέχεια και μια τροποποίηση του Κ.Πολ.Δ.). Έτσι, πλέον το σύστημα που θεσπίστηκε με το Ν. 4512/2018 θα περιελάμβανε την πιστοποίηση των συμβολαιογράφων στην πλατφόρμα e-auction. Στα πλαίσια δε της κακής και πρόχειρης (και εν προκειμένω βιαστικής και όπως-όπως, για εύλογες αιτίες) νομοθέτησης, δεν προβλέφθηκε τίποτα με τον ανωτέρω νόμο, σχετικό με το αν όλοι οι συμβολαιογράφοι θα έπρεπε υποχρεωτικά να πιστοποιηθούν. Ποτέ δεν άνοιξε θέμα αν, στα πλαίσια των καθηκόντων του συμβολαιογράφου, οι συμβολαιογράφοι θα έπρεπε υποχρεωτικά να πιστοποιηθούν στην πλατφόρμα e-auction, ούτε φυσικά με το Ν.4512/2018 περιλήφθηκε διάταξη για την υποχρεωτική πιστοποίηση. Όμως η διενέργεια πλειστηριασμών ενέπιπτε και εξακολουθεί να εμπίπτει στα καθήκοντα των συμβολαιογράφων, στα πλαίσια των καθηκόντων τους να διενεργούν τις πράξεις αρμοδιότητας τους που δεν αντίκεινται στο νόμο και τα χρηστά ήθη. Συμβολαιογράφος διορισμένος π.χ. από το δικαστήριο σε εκούσιο πλειστηριασμό, αλλά μη πιστοποιημένος, μπορούσε άραγε να αρνηθεί τον διορισμό του, για το λόγο ότι δεν ήταν πιστοποιημένος (παρότι οι πλειστηριασμοί υπάγονταν στον κύκλο καθηκόντων του; Η άρνηση του θα συνιστούσε παράβαση καθήκοντος); Ναι, μπορούσε λοιπόν να αρνηθεί εφεξής. Κάπως έτσι, στον κύκλο καθηκόντων του συμβολαιογράφου συνέχισαν να ανήκουν οι πλειστηριασμοί, αλλά ΠΡΟΦΑΝΩΣ μόνο στον κύκλο καθηκόντων του συμβολαιογράφου που πιστοποιήθηκε και όχι εκείνου που δεν είχε πιστοποιηθεί. Οι μη πιστοποιημένοι ‘’απελευθερώθηκαν’’. Στις μεγάλες πόλεις τους πλειστηριασμούς ανέλαβαν λίγα μεγάλα γραφεία, με πολλούς υπαλλήλους, που μπορούσαν να διεκπεραιώσουν τη διαδικασία. Στην επαρχία έψαχναν συμβολαιογράφο να αναλάβει πλειστηριασμούς με το τουφέκι. Ποιοι τους έψαχναν; Οι ίδιοι οι Συμβολαιογραφικοί Σύλλογοι. Παρακαλούσαν τους συμβολαιογράφους της εφετειακής τους περιφέρειας να πιστοποιηθούν. Ελάχιστοι ανέλαβαν να κάνουν πλειστηριασμούς στην επαρχία (ανάλογα με την Εφετειακή περιφέρεια, σε κάποιες λίγο περισσότεροι, σε άλλες λιγότεροι), όσοι δε ανέλαβαν οργάνωσαν τα γραφεία τους σε αυτό το πλαίσιο. Αποτέλεσμα μονοπωλιακές καταστάσεις, καθυστερήσεις στη σύνταξη των απαραίτητων πράξεων και κυρίως του πίνακα κατάταξης, αποκοπή των μη πιστοποιημένων συμβολαιογράφων από το αντικείμενο (ακόμη και όσων με το παλιό σύστημα διενεργούσαν πλειστηριασμούς, αλλά δεν πιστοποιήθηκαν στο e-auction). Και Ειρηνοδικειακές περιφέρειες (πολλές) στις οποίες δεν υπήρχε πιστοποιημένος συμβολαιογράφος και οι συμβολαιογράφοι δε μοιράζονταν μέρισμα από τραπεζικά συμβόλαια (πλειστηριασμών) στις συγκεκριμένες περιφέρειες. Στη συνέχεια μάλιστα, άρχισε να εκφράζεται η άποψη ότι για τα funds ο συμβολαιογράφος που διενεργεί τον πλειστηριασμό δεν υποχρεούται να αποδίδει τραπεζικά δικαιώματα. Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση έγινε πιεστικό το αίτημα να πιστοποιηθούν περισσότεροι συμβολαιογράφοι στους πλειστηριασμούς (από ποιους;). Μάλιστα απ’ τη στιγμή που όσοι δεν πιστοποιήθηκαν αποκόπηκαν πλέον οριστικά από το αντικείμενο και ουδείς εξ αυτών πρόκειται να πιστοποιηθεί στο μέλλον, ενώ οι αλλεπάλληλες αλλαγές στον ΚΠολΔ. τα τελευταία χρόνια, τους απομάκρυναν πλέον οριστικά και αμετάκλητα. Ούτε οι διορισμένοι με τους τελευταίους διαγωνισμούς φαίνεται να θέλουν να πιστοποιηθούν (να δημιουργήσουν δηλαδή ολόκληρη επιχειρηματική φάμπρικα από το μηδέν). Τώρα θεσπίζεται η παραπάνω διάταξη. Τι θα πετύχει; Τα νέα παιδιά που θα διοριστούν ως συμβολαιογράφοι, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ θα πρέπει να αναλαμβάνουν πλειστηριασμούς, δηλαδή, π.χ. : Στην Ειρηνοδικειακή περιφέρεια Κάτω Ραχούλας με 6 συμβολαιογράφους, διορίζεται ένα νέο παιδί, που θα είναι υποχρεωτικά πιστοποιημένος στους πλειστηριασμούς. Για διευκόλυνση ο τοπικός δικαστικός επιμελητής και ο δικηγόρος που δίνει την εντολή, αντί να τρέχουν στους 2-3 πιστοποιημένους συμβολαιογράφους όλης της Εφετειακής Περιφέρειας, θα πηγαίνουν τους πλειστηριασμούς τους σ’ αυτό το νέο παιδί που θα είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟ να τους διενεργεί. Δηλαδή, πριν καν αρχίσει τη συμβολαιογραφία (όπως την ξέρουμε, αλλά θα την ξεχάσουμε τα επόμενα χρόνια) το νέο αυτό παιδί, θα πρέπει να προσλάβει αμέσως υπαλλήλους (που θα πρέπει να εκπαιδεύσει) για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα με τους πλειστηριασμούς. Με τι γνώσεις θα τους διενεργεί, μόλις άρχισε τη σταδιοδρομία του ως συμβολαιογράφος; Με αυτές που έχει πάρει από τη Σχολή Συμβολαιογράφων στην οποία (δεν) φοίτησε; Πόσο κοροϊδο θα νιώθει όταν θα βρίσκεται σε μια περιφέρεια όπου οι υπόλοιπο 6 συμβολαιογράφοι, ανέγγιχτοι, καθώς δεν θα έχουν πιστοποιηθεί, θα εισπράττουν μέρισμα από τον κόπο του 1; Τώρα βάζετε στο νόμο, 8 χρόνια μετά διάταξη για υποχρεωτική πιστοποίηση στους πλειστηριασμούς μόνο για τους νέους όμως. Υποχρεωτική πιστοποίηση όλων έπρεπε να έχει γίνει το 2018, χωρίς την ανάγκη ύπαρξη ειδικής διάταξης, καθώς οι πλειστηριασμοί εντάσσονταν στον κύκλο των καθηκόντων του συμβολαιογράφου (η πιστοποίηση έπρεπε να γίνει αυτόματα από την ΑΑΔΕ, όπως έχει γίνει σε ένα σωρό πλατφόρμες που το σύστημα αναγνωρίζει την ιδιότητα του συμβολαιογράφου). Τώρα είναι αργά. Η διάταξη είναι κατάπτυστη. Δημιουργεί συμβολαιογράφους δύο ταχυτήτων (ήδη υπάρχουν πολλών ταχυτήτων σε ένα πλήρες απορρυθμισμένο επάγγελμα, απλά προσθέτουμε άλλες δύο) και εξυπηρετεί τα funds (επιλογή κατάλληλου ‘’συνεργάτη’’, φτηνότερα και πιο σβέλτα εργατικά χέρια). Και φυσικά ούτε η υποχρεωτική πιστοποίηση όλων είναι λύση (αν το σκέφτεστε, που δε νομίζω), καθώς οι παλαιοί μη πιστοποιημένοι, αποκομμένοι 8 χρόνια τώρα τουλάχιστον από τους πλειστηριασμούς, και μετά από τις αλλαγές της νομοθεσίας που έχουν γίνει δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ξανασχοληθούν, θα βρούν τρόπο να τους φορτώσουν στους νέους. Αυτά με τις υποχρεωτικές αυτόματες πιστοποιήσεις έπρεπε να έχουν γίνει το 2018. Τώρα το πουλάκι πέταξε. Και φυσικά τέτοιες διατάξεις (όπως και πολλές στα τελευταία 10-15 χρόνια νομοθετικής παραφροσύνης) χτυπάνε πλέον τον πυρήνα του λειτουργήματος (όπως το ξέραμε), ενταγμένες στα πλαίσια του άγριου νεοφιλελευθερισμού της εποχής μας. Χθες ήταν πολλά, σήμερα είναι αυτό, αύριο τι θα είναι για να ολοκληρωθεί η απορρύθμιση και η διάλυση των μικρών συμβολαιογραφείων; Μήπως τα ηλεκτρονικά-ψηφιακά συμβόλαια που έρχονται με τα οποία το σώμα δεν ασχολείται, αλλά όπως συνηθίζει θα ασχοληθεί κατόπιν εορτής;; [Βλ. ΠΡΟΜΗΘΕΑ – Συμβάσεις : Σύμβαση+2 τροποπ. πλέον σε φάση ολοκλήρωσης]. Μήπως θα πιστοποιηθούμε και εκεί; Μήπως αργότερα και οι δικηγόροι; Κατά τα λοιπά ας συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με τη χαρτοκοπτική των διαθηκών. Η συμβολαιογραφία των μικρών γραφείων έχει τελειώσει. Μόνο εταιρίες συμβολαιογράφων πλέον, όπως ζητάτε, με τον διευθυντή να εισράττει και τους δούλους να δουλευουν (γιατί απλώς είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ανταπεξέλθει ένας άνθρωπος 20 ώρες πάνω από ένα υπολογιστή). Κι αν οι συμβολαιογράφοι αρνούνται τρόπος πάντα θα υπάρχει. Ας πάρουν παράδειγμα τη διάταξη που ψηφίζουν τώρα.