• Σχόλιο του χρήστη 'Κώστας Ζηκογιάννης' | 4 Φεβρουαρίου 2026, 16:27

    Άρθρα 42 επ. (περί κατάσχεσης εις χείρας τρίτου): Η ρητή πρόβλεψη εντολής και για την κατάσχεση εις χείρας τρίτου στο 927 ΚΠοΛΔ είναι θετική και στην πραγματικότητα καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τα ζητήματα απομάκρυνσης του δικηγόρου από τη διαδικασία που προβάλλονται. Όμως τα μείζονα ζητήματα σχετικά με την κατάσχεση εις χείρας τρίτου είναι άλλα και σε μεγάλο βαθμό η νέα διαδικασία μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας θα μπορούσε να τα επιλύσει. Κατ’ αρχάς είναι αναγκαίο να προβλεφθεί, ειδικά για τις κατασχέσεις εις χείρας των τραπεζών, ότι η ανάρτησή τους στην πλατφόρμα θα ισχύει και ως κοινοποίηση σε αυτές – με ταυτόχρονη τεχνική πρόβλεψη για την ουσιαστική ενημέρωσή τους με αυτή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προστίθεται στη διαδικασία ένα κόστος τουλάχιστον 220 € (43,40€ Χ 5 – τουλάχιστον – για τις βασικές τράπεζες) που δεν προσφέρει τίποτα αλλά, αντίθετα, διευκολύνει τους κακοπληρωτές να εκφεύγουν, διατηρώντας λογαριασμούς σε άλλες τράπεζες (π.χ. συνεταιριστικές κλπ., που λόγω αυτού του κόστους συχνά δεν περιλαμβάνονται, ιδίως σε κατασχέσεις από αδύναμους δανειστές όπως π.χ. σε διατροφές τέκνων κλπ.). Το κυριότερο όμως είναι ότι η κατάσχεση εις χείρας τρίτου, όπως ίσχυε και διατηρείται και με τις νέες διατάξεις, θεωρείται τετελεσμένη πριν καν κοινοποιηθεί στον οφειλέτη, ήδη με την κοινοποίησή της στον τρίτο, ο οποίος καθίσταται μεσεγγυούχος του κατασχεθέντος πράγματος και για το λόγο αυτό το κατασχεθέν δεν μπορεί να επιστραφεί στον καθ’ ου οφειλέτη, παρά μόνο με την τελεσιδικία της ανακοπής, δηλαδή πολλά χρόνια αργότερα. Αυτό οδηγεί σε πλήθος περιπτώσεων κατασχέσεων λογαριασμών στο παράλογο αποτέλεσμα, να εκδίδονται αποφάσεις αναστολής τους αλλά να παραμένουν τα χρήματα δεσμευμένα επί χρόνια στα χέρια των τραπεζών ως τρίτων, ακόμα και σε ξεκάθαρα ακυρωτέες κατασχέσεις. Πρόκειται για σοβαρότατο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί δραστικά με τις νέες ρυθμίσεις, με τη δημιουργία ενός μεταβατικού επαρκούς χρονικού σταδίου (π.χ. άλλες 8 ή 10 ημέρες) , μετά την κοινοποίηση αυτής στον καθ’ ου οφειλέτη, κατά το οποίο δεν θα επέρχονται οριστικά τα αποτελέσματα της κατάσχεσης αλλά, αν ζητηθεί από τον οφειλέτη αναστολή (και ιδίως αν πιθανολογείται σφόδρα η ακύρωση της κατάσχεσης ή αν συντρέχουν άλλοι λόγοι κινδύνου ή/και επείγοντος), ο δικαστής θα μπορεί να αποφασίζει για την τύχη των κατασχεθέντων, απελευθερώνοντας πλήρως ή εν μέρει τα δεσμευμένα. Άρθρο 13: Για την πληρεξουσιότητα στον Άρειο Πάγο δεν έχει κανένα νόημα να διατηρείται η υποχρέωση συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου και μάλιστα ακόμα και με την εδώ προτεινόμενη τροποποίηση να μην επεξηγείται καθαρά αν η ρύθμιση του 568 § 1 ΚΠολΔ αφορά μόνο τον προσδιορισμό και όχι την παράσταση – διαφοροποίηση χωρίς καμία απολύτως σκοπιμότητα. Είναι αδιανόητο να αρκεί η προφορική δήλωση του δικηγόρου στους δύο βαθμούς της ουσίας και να καταλήγουμε στο άλλο άκρο (συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο) ειδικά για τον Άρειο Πάγο, ιδίως όταν πλέον υπάρχει η δυνατότητα του gov.gr – με τη χρήση των κωδικών taxisnet που σημειωτέον επιτρέπουν σήμερα πολύ σημαντικότερες χρήσεις όπως πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς ή σε φορολογικά στοιχεία κλπ. Άρθρο 14: Κάθε διάταξη που περιέχει τις λέξεις «με απόφαση του δικαστηρίου» στην πραγματικότητα δεν επιτυγχάνει επιτάχυνση αλλά επιβράδυνση και πρόσθετα κόστη, με την προσθήκη μιας ακόμα στάσης της δίκης στην πράξη, που θα απαιτεί νέους προσδιορισμούς, νέες κοινοποιήσεις κλπ. Η λύση είναι όποτε προκύπτει τέτοιο αίτημα να πρέπει να τεθεί στην ακροαματική διαδικασία και η σχετική απόφαση να εκδίδεται και να ανακοινώνεται επί τόπου (και μάλιστα στη λήξη της συνεδρίασης – ώστε να μην καθυστερεί η πρόοδος των άλλων υποθέσεων) ή με άμεση κοινοποίηση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μόνο σε όσους συμμετείχαν στη διαδικασία με ταυτόχρονο άμεσο προσδιορισμό του τόπου, του χρόνου και του τρόπου διεξαγωγής.