Αρχική Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και συναφείς διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΜΠΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ Άρθρο 3 Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου – Αντικατάσταση Πέμπτου Βιβλίου Αστικού ΚώδικαΣχόλιο του χρήστη Τήνιου Ελένη | 31 Μαρτίου 2026, 15:18




Άρθρο 1817 Σχετικά με το παραπάνω άρθρο θεωρώ πως είναι άδικο για εμάς που συζούμε 25 χρόνια να μην συμπεριλαμβανόμαστε στην περιουσία του συντρόφου μας κυρίως στην οικία στο οποίο ζούμε και είναι και για εμάς κύρια κατοικία. Τι δηλαδή θα κάνουμε όλοι εμείς -όπως στην δική μου περίπτωση που δεν έχει παιδιά γιατί ήταν ανύπαντρος αλλά έναν αδελφό και ανήψια- την επόμενη του θανάτου του κατέχοντος την οικία; Θα παραμείνουμε για έναν χρόνο και μετά θα πάμε να μείνουμε που; Επίσης δεν βλέπω στον νόμο -πράγμα που κατά την γνώμη μου θα έπρεπε- να προσμετράται και η ηλικία του συζώντος με τον κατέχοντα την περιουσία. Δηλαδή για παράδειγμα -όπως στην περίπτωσή μου- στην ηλικία που είμαι τώρα δηλαδή 67 ετών και ζήσει ο κατέχων την οικία άλλα 5 ή 10 χρόνια, ο συζών σύντροφος πως θα αντιμετωπίσει το γεγονός του θανάτου του όταν θα γνωρίζει πως σε έναν χρόνον θα ψάχνει για κατοικία στα 75 ή 77 χρόνια; Επίσης θα ήθελα να σημειώσω ακόμη πως και έτσι να είναι, τα πράγματα που αποτελούν μια οικία και έχουν αγοραστεί και από τους δύο δεν καθορίζει ο νομοθέτης σε ποίον ανήκουν. Πιστεύω ακόμη πως ο νομοθέτης δεν έχει λάβει υπ΄οψιν του, πως οι σε μεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν αποφασίζουν εύκολα να διαθέσουν με διαθήκη την περιουσία τους, πιστεύοντας πως δεν είναι ποτέ η ώρα για να το κάνουν αυτό ακόμα και αν η θέληση τους είναι να διαθέσουν την περιουσία τους στους ανθρώπους που επιθυμούν. Για όλους τους παραπάνω λόγους που σας ανάφερα θα πρέπει ο νομοθέτης να τους λάβει υπ' οψιν του γιατί θεωρώ πως είναι άδικο να βρίσκονται στον δρόμο μεγάλης ηλικίας άνθρωποι. Με Τιμή, Τήνιου Ελένη