Αρχική Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και συναφείς διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΜΠΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ Άρθρο 3 Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου – Αντικατάσταση Πέμπτου Βιβλίου Αστικού ΚώδικαΣχόλιο του χρήστη Φώτιος Μουζάκης | 11 Απριλίου 2026, 12:55
  • Σχόλιο του χρήστη 'Φώτιος Μουζάκης' | 11 Απριλίου 2026, 12:55

    Έχω μία απορία σε σχέση με τη διάταξη του νέου άρθρου 1817 ΑΚ. Όπως είναι γνωστό, σε πολλές από τις οικογενειακές περιουσίες, έχει μεταβιβαστεί η ψιλή κυριότητα στα τέκνα και η επικαρπία παραμένει(αν έχει γίνει αποδεκτή) στον επιζώντα από τους δύο συζύγους. Εν τω μεταξύ, ο ψιλός κύριος καταβάλει κατά πολύ περισσότερο ΕΝΦΙΑ από τον επικαρπωτή (ο οποίος είναι και γονέας του) λόγω της ηλικίας του τελευταίου. Εάν δε, δεν είχε γίνει αποδεκτή η συσταθείσα επικαρπία από εκείνον υπέρ του οποίου (από τον άλλο σύζυγο) συνεστήθη, ο ψιλός κύριος αποκτά την πλήρη κυριότητα του ακινήτου και, επομένως,όχι μόνο καταβάλει το σύνολο του ΕΝΦΙΑ, αλλά,θεωρητικά τουλάχιστον, μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα της πλήρους κυριότητας επί του ακινήτου. Είναι, λοιπόν, δυνατόν (αν έχω καταλάβει καλά τη διάταξη) και λογικό, με το νέο κληρονομικό δίκαιο, ο/η σύντροφος του τεθνεώτος να είναι σε καλύτερη μοίρα από τον επιζώντα σύζυγο (αν δεν είχε τυπικά αποδεχθεί την υπέρ του σύσταση της επικαρπίας) και επιπλέον ο σύντροφος να απολαμβάνει αποκλειστική χρήση της "οικογενειακής στέγης" για ένα χρονικό διάστημα, ενώ δεν θα πληρώνει καν ΕΝΦΙΑ και θα τον πληρώνει πλέον στο σύνολό του ο πρώην ψιλός κύριος που, σε κάθε περίπτωση, απέκτησε την πλήρη κυριότητα με τον θάνατο του γονέα του (αν όχι και νωρίτερα);