Αρχική Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και συναφείς διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΜΠΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ Άρθρο 3 Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου – Αντικατάσταση Πέμπτου Βιβλίου Αστικού ΚώδικαΣχόλιο του χρήστη evangelos | 17 Απριλίου 2026, 16:17
- Αρχική
- Πρωθυπουργός της Ελλάδας
- Ανοικτή Διακυβέρνηση
- Δικτυακός Τόπος Υπουργείου
- Διαβουλεύσεις Υπουργείων
Επί του προτεινόμενου άρθρου 1819 ΑΚ, το οποίο θεσπίζει κληροδοσία εκ του νόμου υπέρ προσώπου που παρείχε ουσιώδη και αφιλοκερδή φροντίδα στον κληρονομούμενο, επιθυμώ να υποβάλω την ακόλουθη παρατήρηση: Η διάταξη, ως έχει, αποκλείει de facto μια ευρύτερη κατηγορία προσώπων που παρέχουν πραγματική και πολυετή φροντίδα αφιλοκερδώς — τους δικαστικούς συμπαραστάτες που ορίστηκαν με διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας, χωρίς αμοιβή. Ειδικότερα, σε περιπτώσεις ψυχικά ασθενών προσώπων που στερούνται παντελώς οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος, η δικαστική συμπαράσταση εισάγεται κατόπιν εισαγγελικής πρωτοβουλίας και ο συμπαραστάτης — πολλές φορές ένας μακρινός συγγενής ή απλός άνθρωπος με ενδιαφέρον — αναλαμβάνει χρόνια αφιλοκερδώς όχι μόνο τη νομική διαχείριση της περιουσίας, αλλά και την προσωπική καθημερινή φροντίδα του ασθενούς: επισκέψεις, συνοδεία, ψυχολογική υποστήριξη, διεκπεραίωση αναγκών, συντονισμός με ιδρύματα νοσηλείας. Το πρόβλημα: Η φράση «χωρίς αντίστοιχη νόμιμη υποχρέωση» του άρθρου 1819 ενδέχεται να ερμηνευθεί από τα δικαστήρια ως αποκλείουσα τον δικαστικό συμπαραστάτη, λόγω του δικαστικού διορισμού του — παρόλο που η νόμιμη εντολή αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση περιουσίας και νομική εκπροσώπηση, και όχι την προσωπική φροντίδα που παρέχεται πέραν κάθε νόμιμης υποχρέωσης. Η πρόταση: Να προστεθεί στο άρθρο 1819 ΑΚ διευκρινιστικό εδάφιο ή αιτιολογική έκθεση, κατά το οποίο: «Η κληροδοσία εκ του νόμου συνίσταται και υπέρ δικαστικού συμπαραστάτη που ασκεί το λειτούργημά του αφιλοκερδώς, εφόσον η παρεχόμενη φροντίδα υπερβαίνει τα καθήκοντα του δικαστικού διορισμού και αφορά την προσωπική κάλυψη αναγκών του συμπαραστατουμένου, για τις οποίες δεν υφίσταται αντίστοιχη νόμιμη υποχρέωση εκ του διορισμού.» Η ρύθμιση αυτή θα αποτρέψει την άδικη εξαίρεση προσώπων που — πολλές φορές χωρίς να έχουν κανέναν λόγο πέρα από την ανθρωπιά τους — ανέλαβαν τη φροντίδα των πιο ευάλωτων και αβοήθητων μελών της κοινωνίας μας, ανθρώπων χωρίς οικογένεια και χωρίς κανέναν άλλον να τους στέκεται δίπλα.