Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Φ.' | 20 Φεβρουαρίου 2026, 17:48

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η προτεινόμενη ρύθμιση επιχειρεί να επιλύσει ένα διαχρονικό ζήτημα, ωστόσο με τον τρόπο που διατυπώνεται δημιουργεί νέα ερωτήματα και ενδεχόμενες ανισότητες. Η κατάταξη των Διπλωμάτων και Πτυχίων των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων συνιστά μια μορφή θεσμικής αναγνώρισης, αλλά δεν αντανακλά την πραγματική εξέλιξη και διαφοροποίηση των ακαδημαϊκών και επαγγελματικών διαδρομών των αποφοίτων. Πολλοί κάτοχοι παλαιών διπλωμάτων, ιδίως όσοι αποφοίτησαν πριν από την ίδρυση των μουσικών πανεπιστημιακών τμημάτων στην Ελλάδα, έχουν στη συνέχεια αποκτήσει μεταπτυχιακούς ή ανώτερους τίτλους στο εξωτερικό, έχουν διαγράψει διεθνή καλλιτεχνική πορεία και διαθέτουν επαγγελματική αναγνώριση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η οριζόντια κατάταξη όλων στο ίδιο επίπεδο αγνοεί αυτή τη διαφοροποίηση. Το βασικό ζητούμενο του κλάδου δεν ήταν μια ενιαία, τυποποιημένη «πορεία ολοκλήρωσης», αλλά η πρόβλεψη μηχανισμού αντιστοίχισης μέσω πιστωτικών μονάδων (ECTS) και διαδικασιών αναγνώρισης προηγούμενης μάθησης και επαγγελματικής εμπειρίας. Η απουσία σαφούς πλαισίου μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων, καθώς και η μη πρόβλεψη εξατομικευμένης αξιολόγησης, οδηγεί σε εξίσωση περιπτώσεων με ουσιωδώς διαφορετικά ακαδημαϊκά και καλλιτεχνικά υπόβαθρα. Περαιτέρω, η περιορισμένη ποσόστωση εισαγωγής στην «πορεία ολοκλήρωσης» ενδέχεται να δημιουργήσει πρακτικά εμπόδια και εντάσεις, αντί να εξασφαλίσει ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα. Ιδιαίτερα προβληματικό παραμένει το ζήτημα των ευρωπαϊκών τίτλων που αποκτήθηκαν χωρίς αρχικό τίτλο αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά με αναγνώριση από το Υπουργείο Πολιτισμού. Δεν αποσαφηνίζεται εάν οι κάτοχοι ανώτερων ευρωπαϊκών τίτλων θα υποχρεωθούν αναδρομικά να αποκτήσουν τίτλο χαμηλότερου επιπέδου προκειμένου να αναγνωριστούν οι σπουδές τους. Μια τέτοια εξέλιξη θα αντέβαινε στην αρχή της αναλογικότητας και θα δημιουργούσε θεσμική ανασφάλεια. Αυτές τις μέρες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθούνται πολιτικές για την άρση των διαρθρωτικών εμποδίων στην αγορά εργασίας και για τη διευκόλυνση της κινητικότητας επαγγελματιών. Κάθε εθνική πρωτοβουλία στον τομέα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης οφείλει να ευθυγραμμίζεται με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων και να ενισχύει — και όχι να περιορίζει — τη διαφάνεια, τη μεταφερσιμότητα και τη συγκρισιμότητα των προσόντων. Η μεταρρύθμιση είναι αναγκαία. Ωστόσο, για να είναι ουσιαστική και δίκαιη, απαιτεί σαφή πρόβλεψη για εξατομικευμένη αναγνώριση προσόντων, μηχανισμό αντιστοίχισης ECTS και διασφάλιση ότι δεν θα δημιουργηθούν αναδρομικές επιβαρύνσεις ή νέες ανισότητες εις βάρος επαγγελματιών με ήδη αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική διαδρομή. Τέλος, είναι κρίσιμο να επισημανθεί ότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί ως τιμωρός ενός χρόνιου προβλήματος που το ίδιο διαμόρφωσε μέσα από δεκαετίες θεσμικής ασάφειας και αδράνεια και ενδεχομένως πολιτικών η άλλων συμφερόντων. Ο ρόλος του οφείλει να είναι θεραπευτικός και αποκαταστατικός. Η μετάβαση σε ένα νέο πλαίσιο πρέπει να διορθώνει αδικίες, όχι να επιβάλλει εκ των υστέρων επιβαρύνσεις σε επαγγελματίες που λειτούργησαν με βάση το ισχύον νομικό καθεστώς της εποχής τους.