Άρθρο 48
Αναγνώριση ισοτιμίας Διπλωμάτων και Πτυχίων αποφοίτων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
- Τα Διπλώματα και Πτυχία που χορηγήθηκαν από τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), δημόσια ή ιδιωτικά, καθώς και από το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, εφόσον αποκτήθηκαν, σύμφωνα με το β.δ. 16/1966 (Α’ 7), το β.δ. 57/1957 (Α΄229) και τον ν. 299/1976 (Α΄90), έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, θεωρούνται ισότιμα προς τους τίτλους σπουδών που αντιστοιχούν στο επίπεδο πέντε (5) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (Ε.Π.Π.).
- Δικαιώματα μισθολογικής και υπηρεσιακής φύσεως δεν θίγονται για τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι.
- Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Πολιτισμού καθορίζονται τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), δημόσια ή ιδιωτικά, που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 1, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.
Άρθρο 49
Δυνατότητα κατάταξης αποφοίτων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα
- Όσοι διαθέτουν Δίπλωμα ή Πτυχίο σύμφωνα με το άρθρο 48, καθώς και οι απόφοιτοι του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, υπό την προϋπόθεση ότι κατέχουν απολυτήριο Γενικού Λυκείου (ΓΕ.Λ.) ή Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ.) ή ισότιμο τίτλο της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, κατατάσσονται:
α) σε Τμήματα ή Μονοτμηματικές Σχολές Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.) του ίδιου καλλιτεχνικού αντικειμένου με τον τίτλο αποφοίτησής τους μετά από αίτησή τους, σε ποσοστό έως δεκαπέντε τοις εκατό (15%) επί του αριθμού των εισακτέων:
αα) στο πέμπτο (5ο) εξάμηνο, εφόσον είναι κάτοχοι Πτυχίου και
αβ) στο έβδομο (7ο) εξάμηνο εφόσον είναι κάτοχοι Διπλώματος και
β) μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων σύμφωνα με το άρθρο 78Α του ν. 4957/2020 (Α’ 141), περί κατατάξεων σε Τμήματα ή Μονοτμηματικές Σχολές των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων:
βα) στο πέμπτο (5ο) εξάμηνο σε Τμήματα Α.Ε.Ι. διάφορου καλλιτεχνικού αντικειμένου με τον τίτλο αποφοίτησής τους, ανεξαρτήτως κατοχής Πτυχίου ή Διπλώματος και
ββ) σε Τμήματα Α.Ε.Ι. λοιπών ειδικοτήτων.
- Όσοι διαθέτουν Δίπλωμα ή Πτυχίο σύμφωνα με το άρθρο 48 δύναται, κατόπιν αίτησης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Ε.Α.Π.), να παρακολουθούν πρόγραμμα σπουδών τεσσάρων (4) εξαμήνων στην επιλεγείσα ειδικότητα με αντίστοιχη λήψη πιστωτικών μονάδων (ECTS), υπό την προϋπόθεση ότι κατέχουν απολυτήριο ΓΕ.Λ. ή ΕΠΑ.Λ. ή ισότιμο τίτλο της ημεδαπής ή της αλλοδαπής. Τα προγράμματα σπουδών του προηγούμενου εδαφίου δύναται να καταρτίζονται και να παρέχονται από το Ε.Α.Π. αυτοτελώς ή βάσει προγραμματικών συμφωνιών μεταξύ του Ε.Α.Π και των Α.Ε.Ι. με καλλιτεχνικές ειδικότητες, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 16 του ν. 5094/2024 (Α΄39), περί αποστολής και σκοπού του Ε.Α.Π., κατόπιν πιστοποίησής τους από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, προκειμένου οι απόφοιτοι να λάβουν τίτλο σπουδών του οικείου Α.Ε.Ι. επιπέδου έξι (6) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων.
- Η κατάταξη σύμφωνα με την παρ. 1 πραγματοποιείται με την επιφύλαξη του άρθρου 10.
Η ελληνική πολιτεία έχει ήδη αντιμετωπίσει αντίστοιχο ζήτημα μετάβασης εκπαιδευτικού επιπέδου όταν οι διετείς Παιδαγωγικές Ακαδημίες καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από τα τετραετή Πανεπιστημιακά Παιδαγωγικά Τμήματα.
Στο πλαίσιο αυτό:
δόθηκε δυνατότητα εξομοίωσης πτυχίων στους αποφοίτους των διετών σχολών,
μέσω συμπληρωματικών σπουδών στα Πανεπιστήμια,
ώστε να αποκτήσουν τίτλο ισότιμο με το τετραετές πανεπιστημιακό πτυχίο.
Η ρύθμιση αυτή δεν περιορίστηκε μόνο στους ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικούς, αλλά δόθηκε σε όλους τους αποφοίτους των Παιδαγωγικών Ακαδημιών, διασφαλίζοντας:
-την αρχή της ισότητας,
-τη μη δημιουργία κατηγοριών εργαζομένων με άνισα επαγγελματικά δικαιώματα,
την ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα σπουδών.
-Σύνδεση με το σημερινό ζήτημα (καλλιτεχνικά πτυχία / μουσικοί)
Για τον λόγο αυτό προτείνεται
Στα πρότυπα της πρόβλεψης εξομοίωσης πτυχίων παιδαγωγικών τμημάτων με τον νόμο Ν.1268/1982 και την εξάλειψη διαφορετικών ταχυτήτων εργαζομένων προτείνεται η δυνατότητα εισαγωγής στα προαναφερόμενα εξάμηνα (5ο και 7ο αντίστοιχα) χωρίς κατατακτήριες εξετάσεις σε αυξημένο ποσοστό για την κάλυψη των αναγκών.
Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η θεσμική συνέχεια και η ίση μεταχείριση, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν με τους δασκάλους χωρίς απώλεια επαγγελματικών δικαιωμάτων.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Δεδομένης της μη πρόβλεψης στο παρόν Ν/Σ της ένταξης των Ανώτερων Μουσικών Σπουδών, όπως παρέχονται από τα Μ.Ε.Ι και θα παρέχονται από τις ΑΣΜΕ, στην ΚΕ κατηγορία, όπου ρητά αναφέρεται ισότιμη με την ΤΕ για κάθε συνέπεια, δεν υπάρχει καθολική σύνδεση των μουσικών πτυχίων και διπλωμάτων με την ΤΕ κατηγορία. Οι διατάξεις που ήδη υπάρχουν αφορούν μεμονωμένες περιπτώσεις: Της κατηγορίας ΤΕ 16 στην Εκπαίδευση και της κατηγορίας ΤΕ στους ΟΤΑ.
Όπως και στις Ανώτερες σπουδές θεάτρου και χορού, πρέπει και οι Ανώτερες σπουδές Μουσικής να ενταχθούν στην ΚΕ κατηγορία, ή εναλλακτικά να επαναληφθεί η ένταξη στην ΤΕ κατηγορία για όλους.
Η μη ένταξη στην ΚΕ κατηγορία δημιουργεί και σύγχυση ως προς τα προσόντα διορισμού, αφού στις υφιστάμενες ρυθμίσεις για την Εκπαίδευση και τους ΟΤΑ τα προσόντα διαφέρουν, ενώ πρέπει να προβλέπονται ενιαία.
Γιατί προβλέπεται ΚΥΑ για των καθορισμό των ΜΕΙ που χορήγησαν ή και θα χορηγήσουν Πτυχία και Διπλώματα; Αυτά δεν είναι αδειοδοτημένα και καταγεγραμμένα από το Υπουργείο Πολιτισμού;
Τι θα γίνει αν στην αναφερόμενη ΚΥΑ «ξεχαστεί» κάποιο ΜΕΙ που ενδεχομένως να έχει κλείσει αλλά έχει απονείμει τίτλους, θεωρημένους από το ΥΠ.ΠΟ ; Προτείνεται η διαγραφή της παραγράφου 3, άλλως υποκρύπτει εκπλήξεις…
ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ σε συνέχεια της προηγούμενης
Στο Άρθρο 48, προτείνεται η προσθήκη των κάτωθι παραγράφων:
1β. Αντιστοίχιση Πιστωτικών Μονάδων (ECTS): Οι τίτλοι σπουδών που απονέμονται από τα πρώην Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), σύμφωνα με το άρθρο 48, φέρουν υποχρεωτικά Πιστωτικές Μονάδες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων (ECTS).
Συγκεκριμένα:
ι) Το Πτυχίο αντιστοιχεί σε 120 πιστωτικές μονάδες (ECTS), τεκμηριώνοντας το μαθησιακό φόρτο διετούς πλήρους φοίτησης ή τετραετούς μερικής φοίτησης (full & part time)
ιι) Το Δίπλωμα αντιστοιχεί σε 180 πιστωτικές μονάδες (ECTS), τεκμηριώνοντας το μαθησιακό φόρτο σπουδών τριετούς πλήρους φοίτησης ή εξαετούς μερικής φοίτησης (full & part time)
1γ. Κάθε τίτλος σπουδών συνοδεύεται υποχρεωτικά από αναλυτικό Παράρτημα, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, στο οποίο περιγράφονται τα Μαθησιακά Αποτελέσματα και η κατανομή των πιστωτικών μονάδων (ECTS) ανά γνωστικό αντικείμενο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
1δ. Ακαδημαϊκή Διαπερατότητα: Η κατοχή των ως άνω πιστωτικών μονάδων αποτελεί την ακαδημαϊκή βάση για την κατάταξη των αποφοίτων στο 5ο και 7ο εξάμηνο των Τμημάτων Α.Ε.Ι. και την απαλλαγή από μαθήματα (4 και 6 εξαμήνων αντίστοιχα), σύμφωνα με το επόμενο άρθρο 49 διασφαλίζοντας τη συνέχεια των σπουδών και την κινητικότητα των αποφοίτων στον Χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Αιτιολογική Έκθεση επί της Τροπολογίας
1. Η Αναγκαιότητα της Ρύθμισης
Οι προτεινόμενες διατάξεις των Άρθρων 47 & 49 προβλέπουν την κατάταξη αποφοίτων σε προχωρημένα εξάμηνα των Α.Ε.Ι. (5ο Πτυχίο και 7ο Δίπλωμα).
Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή κινδυνεύει να παραμείνει κενό γράμμα, καθώς τα Α.Ε.Ι., βάσει της ακαδημαϊκής τους αυτονομίας, απαιτούν την τεκμηρίωση
του μαθησιακού φόρτου (workload) για να εγκρίνουν την απαλλαγή από μαθήματα. Χωρίς την αναγραφή ECTS, ο τίτλος σπουδών των ΑΣΜΕ και πρώην
Μ.Ε.Ι. κινδυνεύει να παραμένει «ακαδημαϊκά αόρατος» και η διαδικασία κατάταξης να μετατραπεί σε μια γραφειοκρατική δυσεξήγητη εξαίρεση αντί για μια διαφανή ακαδημαϊκή διαδικασία.
2. Το Διεθνές Παράδειγμα: Το Μοντέλο BTS (Γαλλία)
Στην Ευρωπαϊκή ζώνη ανώτατης εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα στη Γαλλία, εφαρμόζεται με επιτυχία το σύστημα του BTS (Brevet de Technicien Supérieur).
Πρόκειται για διετή κύκλο σπουδών ο οποίος αποδίδει υποχρεωτικά 120 πιστωτικές μονάδες (ECTS) και επιτρέπει στον κάτοχό του τη διαπερατότητα προς το Πανεπιστήμιο (Licence)
για την ολοκλήρωση του επιπέδου 6 (Bachelor).
Διασφαλίζει την κινητικότητα του σπουδαστή, καθώς ο τίτλος του έχει «ποσοτικό αντίκρισμα».
Η μεταφορά αυτής της λογικής στα ελληνικά Πτυχία και Διπλώματα των ΑΣΜΕ είναι επιβεβλημένη. Το Πτυχίο (2ετές) πρέπει να αντιστοιχεί κατ’ ελάχιστον σε 120 ECTS (ως σπουδές σύντομου κύκλου) τεκμηριώνοντας επιστημονικά την εισαγωγή στο 5ο εξάμηνο, και το Δίπλωμα (3ετές) σε 180 ECTS, τεκμηριώνοντας επιστημονικά την εισαγωγή στο 7ο εξάμηνο των Α.Ε.Ι.
3. Οφέλη της Πρότασης
Ακαδημαϊκή Τεκμηρίωση: Η εισαγωγή των εχόντων Πτυχίο στο 5ο εξάμηνο (που αντιστοιχεί στην έναρξη του 3ου έτους σπουδών) δικαιολογείται πλήρως μόνο εάν ο εισακτέος φέρει ήδη 120 ECTS από τις προηγούμενες σπουδές του και η εισαγωγή των εχόντων Δίπλωμα στο 7ο εξάμηνο (που αντιστοιχεί στην έναρξη του 4ου έτους σπουδών) δικαιολογείται πλήρως μόνο εάν ο εισακτέος φέρει ήδη 180 ECTS από τις προηγούμενες σπουδές του.
Διασφάλιση Ποιότητας: Η απόδοση ECTS αναγκάζει τα ιδρύματα (Α.Σ.Μ.Ε.) να περιγράψουν τα Μαθησιακά Αποτελέσματα (Learning Outcomes) ανά μάθημα, αναβαθμίζοντας το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η θεσμοθέτηση των ECTS στα άρθρα 46 και 48 δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά τη λυδία λίθο για την επιτυχία της μεταρρύθμισης. Με την υιοθέτηση ενός συστήματος για το Πτυχίο και το Δίπλωμα και η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται με την Ευρώπη και αναγνωρίζει έμπρακτα τον μόχθο των σπουδαστών των μουσικών ιδρυμάτων Α.Σ.Μ.Ε. & Μ.Ε.Ι..
Πρόταση Βελτίωσης των Άρθρων 47 & 49
Θέμα: «Καθιέρωση Πιστωτικών Μονάδων (ECTS) στους Τίτλους Σπουδών Α.Σ.Μ.Ε. και πρώην Μ.Ε.Ι. ως Προϋπόθεση Ακαδημαϊκής Διαπερατότητας και Εναρμόνισης με το Ευρωπαϊκό Μοντέλο «Short Cycle Higher Education».
Στο Άρθρο 47 και στο Άρθρο 49, προτείνεται η προσθήκη των κάτωθι παραγράφων:
1. Αντιστοίχιση Πιστωτικών Μονάδων (ECTS): Οι τίτλοι σπουδών που απονέμονται από τις Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) και τα πρώην Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), σύμφωνα με τα άρθρα 47 και 49, φέρουν υποχρεωτικά Πιστωτικές Μονάδες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων (ECTS).
Συγκεκριμένα:
α) Το Πτυχίο αντιστοιχεί σε 120 πιστωτικές μονάδες (ECTS), τεκμηριώνοντας το μαθησιακό φόρτο διετούς πλήρους φοίτησης ή τετραετούς μερικής φοίτησης (full & part time)
β) Το Δίπλωμα αντιστοιχεί σε 180 πιστωτικές μονάδες (ECTS), τεκμηριώνοντας το μαθησιακό φόρτο σπουδών τριετούς πλήρους φοίτησης ή εξαετούς μερικής φοίτησης (full & part time)
2. Κάθε τίτλος σπουδών συνοδεύεται υποχρεωτικά από αναλυτικό Παράρτημα, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, στο οποίο περιγράφονται τα Μαθησιακά Αποτελέσματα και η κατανομή των πιστωτικών μονάδων (ECTS) ανά γνωστικό αντικείμενο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
3. Ακαδημαϊκή Διαπερατότητα: Η κατοχή των ως άνω πιστωτικών μονάδων αποτελεί την ακαδημαϊκή βάση για την κατάταξη των αποφοίτων στο 5ο και 7ο εξάμηνο των Τμημάτων Α.Ε.Ι. και την απαλλαγή από μαθήματα (4 και 6 εξαμήνων αντίστοιχα), διασφαλίζοντας τη συνέχεια των σπουδών και την κινητικότητα των αποφοίτων στον Χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Αιτιολογική Έκθεση επί της Τροπολογίας
1. Η Αναγκαιότητα της Ρύθμισης
Οι προτεινόμενες διατάξεις των Άρθρων 47 & 49 προβλέπουν την κατάταξη αποφοίτων σε προχωρημένα εξάμηνα των Α.Ε.Ι. (5ο Πτυχίο και 7ο Δίπλωμα).
Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή κινδυνεύει να παραμείνει κενό γράμμα, καθώς τα Α.Ε.Ι., βάσει της ακαδημαϊκής τους αυτονομίας, απαιτούν την τεκμηρίωση του μαθησιακού φόρτου (workload) για να εγκρίνουν την απαλλαγή από μαθήματα. Χωρίς την αναγραφή ECTS, ο τίτλος σπουδών των Α.Σ.Μ.Ε. και πρώην Μ.Ε.Ι. κινδυνεύει να παραμένει «ακαδημαϊκά αόρατος» και η διαδικασία κατάταξης να μετατραπεί σε μια γραφειοκρατική δυσεξήγητη εξαίρεση αντί για μια διαφανή ακαδημαϊκή διαδικασία.
2. Το Διεθνές Παράδειγμα: Το Μοντέλο BTS (Γαλλία)
Στην Ευρωπαϊκή ζώνη ανώτατης εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα στη Γαλλία, εφαρμόζεται με επιτυχία το σύστημα του BTS (Brevet de Technicien Supérieur).
Πρόκειται για διετή κύκλο σπουδών ο οποίος αποδίδει υποχρεωτικά 120 πιστωτικές μονάδες (ECTS) και επιτρέπει στον κάτοχό του τη διαπερατότητα προς το Πανεπιστήμιο (Licence) για την ολοκλήρωση του επιπέδου 6 (Bachelor).
Διασφαλίζει την κινητικότητα του σπουδαστή, καθώς ο τίτλος του έχει «ποσοτικό αντίκρισμα».
Η μεταφορά αυτής της λογικής στα ελληνικά Πτυχία και Διπλώματα των Α.Σ.Μ.Ε. είναι επιβεβλημένη. Το Πτυχίο (2ετές) πρέπει να αντιστοιχεί κατ’ ελάχιστον σε 120 ECTS (ως σπουδές σύντομου κύκλου) τεκμηριώνοντας επιστημονικά την εισαγωγή στο 5ο εξάμηνο, και το Δίπλωμα (3ετές) σε 180 ECTS, τεκμηριώνοντας επιστημονικά την εισαγωγή στο 7ο εξάμηνο των Α.Ε.Ι.
3. Οφέλη της Πρότασης
Ακαδημαϊκή Τεκμηρίωση: Η εισαγωγή των εχόντων Πτυχίο στο 5ο εξάμηνο (που αντιστοιχεί στην έναρξη του 3ου έτους σπουδών) δικαιολογείται πλήρως μόνο εάν ο εισακτέος φέρει ήδη 120 ECTS από τις προηγούμενες σπουδές του και η εισαγωγή των εχόντων Δίπλωμα στο 7ο εξάμηνο (που αντιστοιχεί στην έναρξη του 4ου έτους σπουδών) δικαιολογείται πλήρως μόνο εάν ο εισακτέος φέρει ήδη 180 ECTS από τις προηγούμενες σπουδές του.
Διασφάλιση Ποιότητας: Η απόδοση ECTS αναγκάζει τα ιδρύματα (Α.Σ.Μ.Ε.) να περιγράψουν τα Μαθησιακά Αποτελέσματα (Learning Outcomes) ανά μάθημα, αναβαθμίζοντας το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η θεσμοθέτηση των ECTS στα άρθρα 47 και 49 δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά τη λυδία λίθο για την επιτυχία της μεταρρύθμισης. Με την υιοθέτηση ενός συστήματος για το Πτυχίο και το Δίπλωμα και η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται με την Ευρώπη και αναγνωρίζει έμπρακτα τον μόχθο των σπουδαστών των μουσικών ιδρυμάτων Α.Σ.Μ.Ε. & Μ.Ε.Ι..
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Θέμα: Επί της διαβάθμισης στο Ε.Π.Π. 5 (άρθρα 46 & 48).
Είναι αληθές ότι το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, όπως έχει δομηθεί, περιλαμβάνει στο επίπεδο 6 μόνο τίτλους πανεπιστημίου. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί επιταγή που επιβάλλεται από το Σύνταγμα ή το ενωσιακό δίκαιο, αλλά επιλογή του Έλληνα νομοθέτη. Εξάλλου όπως προκύπτει από συγκριτική επισκόπηση των Εθνικών Πλαισίων Προσόντων στην Ευρώπη, η Ελλάδα είναι σχεδόν η μόνη χώρα που για την κατάταξη στο επίπεδο 6 απαιτεί αυστηρά και μόνο bachelor degree (Πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης), ενώ σχεδόν όλες οι υπόλοιπες χώρες περιλαμβάνουν και λοιπές επαγγελματικές σπουδές. Κάποιες δε χώρες έχουν και σχετική υποκατηγορία (π.χ. Νορβηγία, Σερβία, Βουλγαρία με επίπεδα 6Α και 6Β ή 6.1 και 6.2). Τούτο διότι το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων βασίζεται σε περιγραφικά ουσιαστικά κριτήρια και όχι τυπικά, δηλαδή αν η απονομή τίτλου γίνεται από ιδρύματα ανώτατης ή ανώτερης εκπαίδευσης.
Η διαβάθμιση των ακαδημαϊκών προσόντων των αποφοίτων Μ.Ε.Ι. σε επίπεδο οπωσδήποτε ανώτερο του 5, με δεδομένη τη θέση των Μ.Ε.Ι. ως ανηκουσών στην τρίτη τυπική βαθμίδα εκπαίδευσης (ως τέτοιας νοούμενης εν προκειμένω της ανώτερης επαγγελματικής ή άλλης ειδικής του άρθρου 16 παρ. 7 του Συντάγματος σε αντιδιαστολή με την ανώτατη και προδήλως με την μεταλυκειακή), αποτελεί μία δίκαιη λύση σε ένα χρόνιο ζήτημα, η οποία δεν βρίσκει πουθενά νομικό κώλυμα, παρά μόνο αποτελεί ζήτημα πολιτικής απόφασης.
Η εντύπωση ότι το Σύνταγμα και το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων δεν επιτρέπουν την διαβάθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε επίπεδο ανώτερο του 5 είναι λανθασμένη.
Λανθασμένη για το λόγο ότι λησμονεί ότι η απόκτηση ενός Πτυχίου ή Διπλώματος Μ.Ε.Ι. προϋποθέτει υπερδεκαετή διάρκεια σπουδών (και η οποία ακόμα και αν μιλούσαμε για ένα μελλοντικό ενδεχόμενο ΒΑΣΜΕ-ΑΣΜΕ δεν θα μεταβαλλόταν αφού και πάλι τα ίδια έτη και τον ίδιο κόπο θα χρειαζόταν ο εκάστοτε σπουδαστής για να φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα), τη στιγμή που το Ε.Π.Π. 5 αναφέρεται σε σπουδές διάρκειας από μισό χρόνο έως 2 χρόνια.
Εάν ωστόσο δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πρόθεση διαβάθμισης των καλλιτεχνικών σπουδών σε επίπεδο ανώτερο του 5, κρίνεται σε κάθε περίπτωση σκόπιμο όλοι οι απόφοιτοι των Μ.Ε.Ι. και ΑΣΜΕ να έχουν διευρυμένο και σαφές δικαίωμα ακαδημαϊκής συνέχειας (ως σχόλιο στα άρθρα 47 & 49-50), προκειμένου τουλάχιστον η πρόσβαση στο Ε.Π.Π. 6 να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα της κατάταξης στο Ε.Π.Π. 5.
Θέμα: Επί του δικαιώματος ακαδημαϊκής συνέχειας (άρθρα 47 & 49-50).
Το δικαίωμα ακαδημαϊκής συνέχειας είναι μια θετική πρωτοβουλία του σχεδίου νόμου, καθώς αποτελεί μερικό αντιστάθμισμα της διαβάθμισης των τίτλων στο Ε.Π.Π. 5, η οποία δεν αντικατοπτρίζει το ουσιαστικό επίπεδο γνώσεων και σπουδών που παρέχουν τα Μ.Ε.Ι.. Παρατηρούνται ωστόσο κάποια σημεία προς βελτίωση προς το σκοπό καλύτερης αποτύπωσης της βούλησης του νομοθέτη. Για παράδειγμα :
o Το άρθρο 47 για μελλοντικούς αποφοίτους ΑΣΜΕ προβλέπει μόνο δυνατότητα κατάταξης με εξετάσεις, σε αντίθεση με το άρθρο 49 για τους παλαιούς απόφοιτους Μ.Ε.Ι. το οποίο προβλέπει (ορθώς) και κατάταξη με αίτηση.
o Παράλληλα, στο άρθρο 49 δεν είναι σαφής η παραπομπή της παρ. 3 στο άρθρο 10 (που φαίνεται να αφορά μόνο την κατάταξη στην ΑΣΠΤ). Αντίστοιχη παραπομπή δεν έχει τεθεί στο άρθρο 47 που αφορά τους νέους απόφοιτους ΑΣΜΕ.
Προκειμένου να διασφαλιστεί ισότητα και ασφάλεια δικαίου προτείνεται:
1. Η παραπομπή της παρ. 3 του άρθρου 49 να διαγραφεί, καθώς ούτε στο άρθρο 47 έχει τεθεί αντίστοιχη τοιαύτη για τους νέους αποφοίτους ΑΣΜΕ.
2. Να διευκρινιστεί για ποιο λόγο οι νέοι απόφοιτοι ΑΣΜΕ θα έχουν δικαίωμα μόνο μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων, σε αντίθεση με τους παλαιούς απόφοιτους Μ.Ε.Ι. που έχουν (ορθώς) και δικαίωμα κατάταξης μετά από αίτηση. Με δεδομένη τη βούληση τα υφιστάμενα Μ.Ε.Ι., όπως θα μετονομαστούν σε ΑΣΜΕ, να συνεχίσουν να λειτουργούν με το ίδιο καθεστώς, φαίνεται σκόπιμο να μην υπάρχει διαφοροποίηση ως προς το δικαίωμα ακαδημαϊκής συνέχειας μεταξύ παλαιών και νέων αποφοίτων.
3. Μερικότερα σημεία προς βελτίωση:
– Στην περίπτωση α) της παρ. 1 του άρθρου 49 πριν από τη φράση «μετά από αίτησή τους» κρίνεται σκόπιμο να προστεθεί «κατά παρέκκλιση της περ. α) της παρ. 1, της παρ. 4 και της παρ. 5 του άρθρου 78Α ν. 4957/2022», προκειμένου να είναι σαφές ότι δεν απαιτούνται κατατακτήριες εξετάσεις.
– Οι εκ παραδρομής αναφορές στο ν. 4957/2020 (άρθρα 47 και 49) να αντικατασταθούν με ν. 4957/2022.
Τέλος, το δικαίωμα ακαδημαϊκής συνέχειας οφείλει να είναι σαφές από το ίδιο το κείμενο του νόμου. Η αναφορά στην εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 50 σε «κριτήρια» μπορεί να αφήσει χώρο για μεταγενέστερο περιορισμό του σχετικού δικαιώματος, όπως έχει παρουσιαστεί στο νόμο.
Θέμα: Διασφάλιση ισότιμης μεταχείρισης και επαγγελματικών δικαιωμάτων παλαιών αποφοίτων Μ.Ε.Ι. (άρθρο 48) και μελλοντικών αποφοίτων ΑΣΜΕ (άρθρο 46).
Κατά το άρθρο 46 του σχεδίου νόμου, οι μελλοντικοί απόφοιτοι των Ανωτέρων Σχολών Μουσικής Εκπαίδευσης (ΑΣΜΕ):
• Κατατάσσονται στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και
• Οι τίτλοι τους έχουν συγκεκριμένη επαγγελματική αναγνώριση (ΤΕ).
Από την άλλη, ως προς τους παλαιούς αποφοίτους Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι.), το άρθρο 48 δημιουργεί σημαντική αβεβαιότητα:
1. Η παρ. 1 αναφέρει ότι οι απόφοιτοι κατατάσσονται στο επίπεδο 5.
2. Η παρ. 3 όμως προβλέπει ότι με Προεδρικό Διάταγμα θα καθοριστούν τα Μ.Ε.Ι., οι απόφοιτοι των οποίων εμπίπτουν στην παρ. 1.
3. Η παρ. 2 περιορίζεται στη διατύπωση ότι «Δικαιώματα μισθολογικής και υπηρεσιακής φύσεως δεν θίγονται για τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι.», χωρίς ρητή αναφορά σε επαγγελματική αναγνώριση αντίστοιχη με αυτή των νέων αποφοίτων (δηλαδή ΤΕ ρητά όπως η αντίστοιχη παρ. 2 του άρθρου 46 – ή αυτή του άρθρου 37 παρ. 3 για τους παλαιούς αποφοίτους σχολών δραματικής τέχνης και χορού που ορίζονται ρητά ΚΕ).
Σχετικά, παρατηρούνται τρία σημαντικά ζητήματα:
🔹Πρώτον, εισάγεται διαφοροποίηση μεταξύ παλαιών και νέων αποφοίτων, παρότι οι σπουδές τους πραγματοποιήθηκαν υπό το ίδιο θεσμικό πλαίσιο και με κρατική εποπτεία.
🔹Δεύτερον, η αναγνώριση των παλαιών αποφοίτων μετατίθεται σε μελλοντικό Προεδρικό Διάταγμα, δημιουργώντας ανασφάλεια δικαίου και αβεβαιότητα ως προς τα επαγγελματικά τους δικαιώματα.
🔹Τρίτον, η αναφορά ότι «Δικαιώματα μισθολογικής και υπηρεσιακής φύσεως δεν θίγονται για τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι.» δεν ισοδυναμεί με ρητή επαγγελματική αναγνώριση όπως στους μελλοντικούς αποφοίτους ΑΣΜΕ.
Δεν είναι θεσμικά ορθό:
• Απόφοιτοι που σπούδασαν σε νομίμως λειτουργούντα και κρατικώς εποπτευόμενα ιδρύματα να τελούν υπό καθεστώς μεταγενέστερης αξιολόγησης,
• Να εξαρτάται η αναγνώρισή τους από κανονιστική πράξη που θα εκδοθεί στο μέλλον,
• Να δημιουργείται ανισότητα μεταξύ αποφοίτων ίδιων προγραμμάτων σπουδών.
Για λόγους ισότητας, ασφάλειας δικαίου και θεσμικής συνέχειας, προτείνεται:
1. Να διασφαλιστεί ρητά α) ισοτιμία τίτλου στο κείμενο του νόμου και β) επαγγελματική ισοτιμία για όλους ανεξαιρέτως τους αποφοίτους (παλαιούς και νέους).
2. Να απαλειφθεί η ασαφής εξουσιοδότηση της παρ. 3 του άρθρου 48.
Το ζήτημα αυτό συνδέεται και με το δικαίωμα ακαδημαϊκής συνέχειας, καθώς για να υπαχθεί κάποιος στο άρθρο 49 προϋποτίθεται ότι υπάγεται στο 48.
Η μεταρρύθμιση της μουσικής εκπαίδευσης δεν μπορεί να επιφέρει έμμεση διάκριση εις βάρος όσων σπούδασαν και αποφοίτησαν με βάση το ισχύον μέχρι σήμερα νομικό καθεστώς. Η ίση μεταχείριση παλαιών και νέων αποφοίτων αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την αξιοπιστία και τη δικαιοσύνη του νέου πλαισίου.
Άρθρο 49
Άρθρο 78Α του ν. 4957/2022 (Α’ 141), περί κατατάξεων σε Τμήματα ή Μονοτμηματικές Σχολές των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων:
2.Το ποσοστό των κατατάξεων σε Τμήματα ή Μονοτμηματικές Σχολές των Α.Ε.Ι. ορίζεται αυτοτελώς ως ποσοστό επί του αριθμού των εισακτέων κάθε ακαδημαϊκού έτους στο Τμήμα ή της Μονοτμηματικής Σχολής υποδοχής, ανεξάρτητα από το ποσοστό των μετεγγραφών και των μετακινήσεων του Κεφαλαίου Β’ του ν. 4692/2020 (Α’ 111). Το ποσοστό των κατατάξεων σε Τμήματα ή Μονοτμηματικές Σχολές των Α.Ε.Ι. ανέρχεται ετησίως σε:
α) ∆εκαπέντε τοις εκατό (15%) επί του αριθμού των εισακτέων σε κάθε Τμήμα ή Μονοτμηματική Σχολή του Α.Ε.Ι., το οποίο δύναται να αυξηθεί έως το ποσοστό του είκοσι τοις εκατό (20%) επί του αριθμού των εισακτέων με απόφαση της Συγκλήτου του Α.Ε.Ι κατόπιν εισήγησης τουΤμήματος ή της Μονοτμηματικής Σχολής,
β) τριάντα τοις εκατό (30%) επί του αριθμού των εισακτέων στα Τμήματα και τις
Μονοτμηματικές Σχολές που εδρεύουν εκτός της Περιφέρειας Αττικής και της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης και τα Τμήματα Θεολογικών Σχολών.
Τα Διπλώματα και Πτυχία που χορηγήθηκαν από τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), δημόσια ή ιδιωτικά, καθώς και από το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, εφόσον αποκτήθηκαν, σύμφωνα με το β.δ. 16/1966 (Α’ 7), το β.δ. 57/1957 (Α΄229) και τον ν. 299/1976 (Α΄90), έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, θα πρέπει να αντιστοιχηθούν (μαθησιακά αποτελέσματα, περιγραφικοί δείκτες) με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων (EQF) και να πιστοποιηθούν τουλάχιστον με 180 μονάδες ECTS, ώστε όλοι οι παλαιοί απόφοιτοι να έχουν το δικαίωμα συνέχισης σπουδών σύμφωνα με τη σύσταση της ΕΕ περί δια βίου μάθησης, για ένα επιπλέον έτος εντός και εκτός συνόρων, προκειμένου να λάβουν πτυχίο επιπέδου 6 καθώς δικαιούνται τη δια βίου μάθηση.
Οι συστάσεις της ΕΕ επισημαίνουν την αναγκαιότητα της άρσης των αποκλεισμών.
Σύμφωνα με τη ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ας Μαΐου 2017 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32017H0615(01)
σχετικά με το ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων για τη διά βίου μάθηση: Τα συστήματα ακαδημαϊκών μονάδων θα πρέπει να διευκολύνουν τη μεταφορά των μαθησιακών αποτελεσμάτων και την πρόοδο των διδασκομένων μεταξύ ιδρυμάτων και χωρών.
Περί κατάταξης στο Ε.Α.Π.
– σε ποιες υφιστάμενες ειδικότητες του Ε.Α.Π.;
– ποιες άλλες ειδικότητες προβλέπονται να δημιουργηθούν βάσει προγραμματικών συμφωνιών μεταξύ του Ε.Α.Π και των Α.Ε.Ι. με καλλιτεχνικές ειδικότητες;
– γιατί η φοίτηση στο Ε.Α.Π. θα είναι για 4 εξάμηνα (120 ECTS) και όχι για 2 εξάμηνα όταν οι σπουδαστές Α.Σ.Μ.Ε. θα έχουν ολοκληρώσει τουλάχιστον τριετή κύκλο σπουδών (180 ECTS) άρα θα προκύπτει ένα σύνολο 300 ECTS ενώ το πρώτο πτυχίο επιπέδου 6 προβλέπει τετραετή φοίτηση με 240 ECTS;
Ως ιδιοκτήτρια αυτοτελούς Ωδείου (Ο.Ε. με αδιάλειπτη λειτουργία από το 1993), καταθέτω τις κάτωθι παρατηρήσεις:
1. Αυτοδίκαιη Ισοτιμία Τίτλων: Απαιτούμε την αυτόματη και καθολική αναγνώριση όλων των τίτλων σπουδών (Πτυχίων και Διπλωμάτων) που έχουν εκδοθεί από νομίμως λειτουργούντα Ωδεία υπό την εποπτεία του ΥΠΠΟ. Η επιβολή «πρόσθετων διαδικασιών» ή «εξετάσεων εξομοίωσης» προσκρούει στην Αρχή της Ασφάλειας Δικαίου, καθώς οι τίτλοι αυτοί φέρουν την υπογραφή και τη σφραγίδα του Κράτους.
2. Προστασία Επαγγελματικών Δικαιωμάτων: Είναι επιβεβλημένη η ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται τα κεκτημένα επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων των παλαιών Ωδείων. Οποιαδήποτε ασάφεια στη μετάβαση θα προκαλέσει αδικαιολόγητη απαξίωση της μουσικής εκπαίδευσης δεκαετιών.
3. Κατάργηση Ασαφών Διατάξεων (Παρ. 3): Ζητούμε τη διαγραφή της παραγράφου 3, η οποία λόγω της αοριστίας της αφήνει περιθώρια για αυθαίρετες ερμηνείες σχετικά με την ισχύ των τίτλων σπουδών. Οι κανόνες της μετάβασης πρέπει να είναι σαφείς, οριστικοί και να σέβονται τη διοικητική συνέχεια των εκπαιδευτικών μας μονάδων.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Άρθρο 48 – Ισοτιμία τίτλων Μ.Ε.Ι.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Άρθρο 48 – Ισοτιμία τίτλων Μ.Ε.Ι.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί ηπαρ. 3, είναι ασαφής .
Άρθρο 48 – Ισοτιμία τίτλων Μ.Ε.Ι.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Άρθρο 48
Αναγνώριση ισοτιμίας Διπλωμάτων και Πτυχίων αποφοίτων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
1. Τα Διπλώματα και Πτυχία που χορηγήθηκαν από το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και από τα δημόσια ή ιδιωτικά Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), και εφόσον αποκτήθηκαν σύμφωνα με το β.δ. 16/1966 (Α’ 7), το β.δ. 1957 (Α΄229), τον ν. 299/1976 (Α΄90) , και την Παρ.13. του Αρ.10 του νόμου 3207/2003 έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, θεωρούνται ισότιμα προς τους τίτλους σπουδών που αντιστοιχούν στο επίπεδο πέντε (5) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (Ε.Π.Π.).
Να προστεθεί μετά:
(1.β) Για τα Πτυχία Οργάνου και Τραγουδιού και το Πτυχίο Αντίστιξης αναγνωρίζονται μέχρι 120 ECTS. Για τα Διπλώματα Οργάνου και Τραγουδιού και το Πτυχίο Φυγής αναγνωρίζονται μέχρι 180 ECTS. Για τα Διπλώματα Σύνθεσης, Διεύθυνσης Χορωδίας, και Διεύθυνσης Ορχήστρας αναγνωρίζονται επιπλέον μέχρι 120 ECTS. Για τα Πτυχία Ωδικής, Αρμονίας, και Παραδοσιακής Μουσικής αναγνωρίζονται μέχρι 80 ECTS. Για τους τίτλους σπουδών που έχουν άλλους τίτλους ως προαπαιτούμενο, οι ECTS αναγνωρίζονται σωρευτικά στον τελευταίο. Με απόφαση του Υπουργού καθορίζεται η διαδικασία της αναγνώρισης των ECTS και η κατανομή τους ανά μάθημα
2. Δικαιώματα μισθολογικής και υπηρεσιακής φύσεως δεν θίγονται για τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι. Κανένας μελλοντικός νόμος δεν μπορεί να εξαιρέσει τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι. από επαγγελματικά δικαιώματα τα οποία έχουν έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, ειδικά δε από το να διορίζονται ως διδακτικό προσωπικό των Α.Σ.Μ.Ε. και των Βασικών Σχολών Μουσικής.
3. .
(Η παράγραφος 3 ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ως ασαφής, επειδή δεν διασφαλίζει τις αρχές της νομιμότητας, της ίσης μεταχείρισης, και της διαφάνειας, και αντικαθίσταται: )
4. Η εφαρμογή της παραγράφου 1 γίνεται αυτόματα για κάθε νόμιμο τίτλο σπουδών που φέρει την προβλεπόμενη σφραγίδα επικύρωσης του Υπουργείου Πολιτισμού ή του Υπουργείου Παιδείας, χωρίς επιπλέον διαδικασία. Για χρήση εκτός Ελλάδος, μετά από σχετική αίτηση του κατόχου του τίτλου και προσκόμιση του απολυτηρίου λυκείου (κλπ) το Μ.Ε.Ι. / η Α.Σ.Μ.Ε. εκδίδει σχετική βεβαίωση η οποία αναφέρει το επίπεδο του Ε.Π.Π., τις Ακαδημαϊκές Πιστωτικές Μονάδες (E.C.T.S.) που του αντιστοιχούν, καθώς και την δυνατότητα που δίνει ο Έλληνας Νομοθέτης για κατάταξη στο 5ο ή 7ο εξάμηνο σχετικής Ανώτατης / Πανεπιστημιακής Σχολής. Η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης επικυρώνει την σχετική βεβαίωση
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Ο απολυτήριος τίτλος Σχολής Βασικής Μουσικής Εκπαίδευσης να είναι απαραίτητος για την εγγραφή στις ΑΣΜΕ, και για συμμετοχή σε εισαγωγικές εξετάσεις των σχετικών ΑΕΙ.
Να επιτρέπεται η συστέγαση μία Βασικής ΣΜΕ με μία ΑΣΜΕ.
Να αναγνωριστούν αυτόματα όλοι οι νόμιμοι τίτλοι των Μ.Ε.Ι. χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.
Να έχουμε ρητή διασφάλιση ότι δεν θίγονται επαγγελματικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα των αποφοίτων.
Να διαγραφεί η ασαφής παρ. 3.
Άρθρο 48
Αναγνώριση ισοτιμίας Διπλωμάτων και Πτυχίων αποφοίτων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
1. Τα Διπλώματα και Πτυχία που χορηγήθηκαν από το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και από τα δημόσια ή ιδιωτικά Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), και εφόσον αποκτήθηκαν σύμφωνα με το β.δ. 16/1966 (Α’ 7), το β.δ. 1957 (Α΄229), τον ν. 299/1976 (Α΄90) , και την Παρ.13. του Αρ.10 του νόμου 3207/2003 έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, θεωρούνται ισότιμα προς τους τίτλους σπουδών που αντιστοιχούν στο επίπεδο πέντε (5) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (Ε.Π.Π.).
Να προστεθεί μετά:
(1.β) Για τα Πτυχία Οργάνου και Τραγουδιού και το Πτυχίο Αντίστιξης αναγνωρίζονται μέχρι 120 ECTS. Για τα Διπλώματα Οργάνου και Τραγουδιού και το Πτυχίο Φυγής αναγνωρίζονται μέχρι 180 ECTS. Για τα Διπλώματα Σύνθεσης, Διεύθυνσης Χορωδίας, και Διεύθυνσης Ορχήστρας αναγνωρίζονται επιπλέον μέχρι 120 ECTS. Για τα Πτυχία Ωδικής, Αρμονίας, και Παραδοσιακής Μουσικής αναγνωρίζονται μέχρι 80 ECTS. Για τους τίτλους σπουδών που έχουν άλλους τίτλους ως προαπαιτούμενο, οι ECTS αναγνωρίζονται σωρευτικά στον τελευταίο. Με απόφαση του Υπουργού καθορίζεται η διαδικασία της αναγνώρισης των ECTS και η κατανομή τους ανά μάθημα
2. Δικαιώματα μισθολογικής και υπηρεσιακής φύσεως δεν θίγονται για τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι. Κανένας μελλοντικός νόμος δεν μπορεί να εξαιρέσει τους αποφοίτους των Μ.Ε.Ι. από επαγγελματικά δικαιώματα τα οποία έχουν έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, ειδικά δε από το να διορίζονται ως διδακτικό προσωπικό των Α.Σ.Μ.Ε. και των Βασικών Σχολών Μουσικής.
3. .
(Η παράγραφος 3 ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ως ασαφής, επειδή δεν διασφαλίζει τις αρχές της νομιμότητας, της ίσης μεταχείρισης, και της διαφάνειας, και αντικαθίσταται: )
3. Η εφαρμογή της παραγράφου 1 γίνεται αυτόματα για κάθε νόμιμο τίτλο σπουδών που φέρει την προβλεπόμενη σφραγίδα επικύρωσης του Υπουργείου Πολιτισμού ή του Υπουργείου Παιδείας, χωρίς επιπλέον διαδικασία. Για χρήση εκτός Ελλάδος, μετά από σχετική αίτηση του κατόχου του τίτλου και προσκόμιση του απολυτηρίου λυκείου (κλπ) το Μ.Ε.Ι. / η Α.Σ.Μ.Ε. εκδίδει σχετική βεβαίωση η οποία αναφέρει το επίπεδο του Ε.Π.Π., τις Ακαδημαϊκές Πιστωτικές Μονάδες (E.C.T.S.) που του αντιστοιχούν, καθώς και την δυνατότητα που δίνει ο Έλληνας Νομοθέτης για κατάταξη στο 5ο ή 7ο εξάμηνο σχετικής Ανώτατης / Πανεπιστημιακής Σχολής. Η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης επικυρώνει την σχετική βεβαίωση.
Άρθρα 46, 48 και 51
Κείμενο Προσθήκης:
Στο τέλος των διατάξεων που αναφέρονται στο β.δ. 16.1/19.2.1957 (Α΄ 229) και στον ν. 299/1976 (Α΄ 90), προστίθεται η φράση:
«καθώς και στις διατάξεις της παρ. 13 του άρθρου 10 του ν. 3207/2003 (Α’ 302)»
Η προτεινόμενη προσθήκη κρίνεται επιβεβλημένη για την αποκατάσταση της νομοτεχνικής πληρότητας του σχεδίου νόμου και τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των αποφοίτων. Συγκεκριμένα ο νόμος 3207/2003 (άρθρο 10, παρ. 13) αποτελεί τη θεμελιώδη διάταξη που εκσυγχρόνισε το πλαίσιο του β.δ. 1957, εντάσσοντας επίσημα στο σύστημα των αναγνωρισμένων τίτλων σπουδών τις ειδικότητες της Διεύθυνσης Ορχήστρας, Διεύθυνσης Χορωδίας, Σαξοφώνου και Παραδοσιακής Μουσικής.
Η παράλειψη αναφοράς σε αυτόν δημιουργεί τον κίνδυνο οι τίτλοι σπουδών των ανωτέρω ειδικοτήτων να παραμείνουν μετέωροι και εκτός της νέας διαβάθμισης προσόντων, παρόλο που αποτελούν οργανικό κομμάτι των σπουδών στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στα αναγνωρισμένα Μ.Ε.Ι..
Με τη ρητή αναφορά στη διάταξη του 2003, διασφαλίζεται ότι οι απόφοιτοι των Σχολών αυτών θα έχουν την ίδια νομική αντιμετώπιση και επαγγελματική εξέλιξη με τους αποφοίτους σύμφωνα με το β.δ 1957, εναρμονίζοντας το νομοθετικό πλαίσιο με την εκπαιδευτική πραγματικότητα.
Άρθρο 48
Πρόταση Επαναδιατύπωσης / Σχολιασμού Παραγράφου 3
Θέμα: Άρση της ανασφάλειας δικαίου και διασφάλιση της ισότητας των αποφοίτων Μ.Ε.Ι.
1. Η Αντίφαση της Διοικητικής Κρίσης:
Η ισοτιμία των τίτλων σπουδών (Επίπεδο 5) πρέπει να απορρέει αυτοδίκαια από τον νόμο για κάθε τίτλο που έχει εκδοθεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Η παραπομπή σε μια μεταγενέστερη ΚΥΑ (παρ. 3) για τον προσδιορισμό των ιδρυμάτων, ενώ οι τίτλοι τους έχουν ήδη ελεγχθεί και σφραγιστεί από το Κράτος, δημιουργεί μια αδικαιολόγητη «δεύτερη κρίση» που προσβάλλει την Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης του Πολίτη.
2. Παραβίαση της Αρχής της Ισότητας:
Η παρ. 3 εισάγει έναν κίνδυνο αυθαίρετου διαχωρισμού: τη διάκριση του τίτλου σπουδών από το Μ.Ε.Ι. έκδοσης. Εφόσον το πρόγραμμα σπουδών και οι εξετάσεις διέπονται από το ίδιο νομικό πλαίσιο (Β.Δ. 16/1966), & Β.Δ. 1957 κ.λπ.) η οποιαδήποτε εξαίρεση νόμιμα λειτουργούντος Μ.Ε.Ι. από την ΚΥΑ θα συνιστούσε αντισυνταγματική άνιση μεταχείριση αποφοίτων με πανομοιότυπα προσόντα.
3. Κίνδυνος Αντισυνταγματικότητας κατά την Εφαρμογή:
Η εξουσιοδοτική διάταξη της παρ. 3 καθίσταται προβληματική εάν η μελλοντική υπουργική απόφαση:
Θέσει πρόσθετα κριτήρια που δεν προβλέπονταν κατά τον χρόνο κτήσης του τίτλου.
Αποκλείσει αποφοίτους Μ.Ε.Ι. που ακολούθησαν τις ίδιες νόμιμες διαδικασίες.
Πρόταση: Η παράγραφος 3 θα πρέπει να διατυπωθεί έτσι ώστε η ΚΥΑ να έχει διαπιστωτικό και όχι κανονιστικό χαρακτήρα. Δηλαδή, να επιβεβαιώνει την ισοτιμία όλων των τίτλων που φέρουν την κρατική σφραγίδα, χωρίς τη δυνατότητα επιλεκτικής ένταξης Μ.Ε.Ι.
Άρθρα 47 & 49
Θέμα: Θεσμοθέτηση Πιστωτικών Μονάδων (ECVET/ECTS) για τη Διασφάλιση της Ακαδημαϊκής Διαπερατότητας και της Διεθνούς Κινητικότητας των αποφοίτων Α.Σ.Μ.Ε και πρώην Μ.Ε.Ι. (άρθρα 47 & 49)
«Σχετικά με τις διατάξεις για την κατάταξη αποφοίτων Α.Σ.Μ.Ε και πρώην Μ.Ε.Ι. σε Α.Ε.Ι., προτείνεται η ρητή ενσωμάτωση συστήματος μεταφοράς πιστωτικών μονάδων, προκειμένου η ρύθμιση να αποκτήσει ουσιαστικό αντίκρισμα τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος.
Συγκεκριμένα, προτείνεται η προσθήκη πρόβλεψης για:
Απόδοση Πιστωτικών Μονάδων ECVET: Οι τίτλοι σπουδών (Πτυχίο/Δίπλωμα) του άρθρου 48 & 49 να συνοδεύονται υποχρεωτικά από 180 πιστωτικές μονάδες ECVET. Η μονάδα ECVET αποτελεί το ενδεδειγμένο ευρωπαϊκό εργαλείο για την αναγνώριση μαθησιακών αποτελεσμάτων σε φορείς που δεν ανήκουν τυπικά στην ανώτατη εκπαίδευση, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια του φόρτου εργασίας.
Δεδομένου ότι μια τυπική μονάδα αντιστοιχεί σε 25-30 ώρες εργασίας, ένα Δίπλωμα οργάνου (με πολυετή διάρκεια σπουδών) υπερκαλύπτει το όριο των 180 μονάδων που αντιστοιχούν σε 3 έτη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Ισοδύναμη Μετατροπή σε ECTS: Κατά την κατάταξη των αποφοίτων στα Α.Ε.Ι. (σύμφωνα με τις παρ. αα και αβ), οι 180 μονάδες ECVET να αναγνωρίζονται ως ισοδύναμες με 180 πιστωτικές μονάδες ECTS. Η ρύθμιση αυτή διασφαλίζει την αρχή της αναλογικότητας, επιτρέποντας την απαλλαγή από μαθήματα των πρώτων έξι (6) εξαμήνων και τεκμηριώνοντας επιστημονικά την εισαγωγή στο 7ο εξάμηνο.
Διασφάλιση Διεθνούς Κινητικότητας: Η κατοχή ενός τίτλου σπουδών με 180 πιστωτικές μονάδες (ECVET/ECTS) είναι η απαραίτητη προϋπόθεση ώστε κάθε απόφοιτος Α.Σ.Μ.Ε και πρώην Μ.Ε.Ι. να μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Χωρίς αυτή την ποσοτικοποίηση, ο τίτλος παραμένει «ακαδημαϊκά αόρατος» εκτός των ελληνικών συνόρων εγκλωβίζοντας το καλλιτεχνικό δυναμικό της χώρας.
Τα Πτυχία και Διπλώματα πρέπει να συνοδεύονται με αναλυτικό παράρτημα (και στην αγγλική γλώσσα), όπου θα αναγράφονται οι πιστωτικές μονάδες και τα μαθησιακά αποτελέσματα ανά γνωστικό αντικείμενο.
Με την πρόταση αυτή, η διαδικασία κατάταξης μετατρέπεται από μια χαριστική διοικητική πράξη σε μια ακαδημαϊκά τεκμηριωμένη διαδικασία, που αναγνωρίζει τον μόχθο των σπουδαστών και τους καθιστά ισότιμους πολίτες του Ευρωπαϊκού Χώρου Εκπαίδευσης.
Άρθρο 48- Αναγνώριση ισοτιμίας
Δεδομένης της μη πρόβλεψης στο παρόν Ν/Σ της ένταξης των Ανώτερων Μουσικών Σπουδών, όπως παρέχονται από τα Μ.Ε.Ι και θα παρέχονται από τις ΑΣΜΕ, στην ΚΕ κατηγορία, όπου ρητά αναφέρεται ισότιμη με την ΤΕ για κάθε συνέπεια, δεν υπάρχει καθολική σύνδεση των μουσικών πτυχίων και διπλωμάτων με την ΤΕ κατηγορία. Οι διατάξεις που ήδη υπάρχουν αφορούν μεμονωμένες περιπτώσεις: Της κατηγορίας ΤΕ 16 στην Εκπαίδευση και της κατηγορίας ΤΕ στους ΟΤΑ.
Όπως και στις Ανώτερες σπουδές θεάτρου και χορού, πρέπει και οι Ανώτερες σπουδές Μουσικής να ενταχθούν στην ΚΕ κατηγορία, ή εναλλακτικά να επαναληφθεί η ένταξη στην ΤΕ κατηγορία για όλους.
Η μη ένταξη στην ΚΕ κατηγορία δημιουργεί και σύγχυση ως προς τα προσόντα διορισμού, αφού στις υφιστάμενες ρυθμίσεις για την Εκπαίδευση και τους ΟΤΑ τα προσόντα διαφέρουν, ενώ πρέπει να προβλέπονται ενιαία.
Γιατί προβλέπεται ΚΥΑ για των καθορισμό των ΜΕΙ που χορήγησαν ή και θα χορηγήσουν Πτυχία και Διπλώματα; Αυτά δεν είναι αδειοδοτημένα και καταγεγραμμένα από το Υπουργείο Πολιτισμού;
Τι θα γίνει αν στην αναφερόμενη ΚΥΑ «ξεχαστεί» κάποιο ΜΕΙ που ενδεχομένως να έχει κλείσει αλλά έχει απονείμει τίτλους, θεωρημένους από το ΥΠ.ΠΟ ; Προτείνεται η διαγραφή της παραγράφου 3, άλλως υποκρύπτει εκπλήξεις…
Άρθρο 49 – Δυνατότητα κατάταξης αποφοίτων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα
Φανερός ο εμπαιγμός της Κυβέρνησης, με την ψευδεπίγραφη αναφορά στην παρ. 1 για δήθεν «εγγραφή με αίτηση, σε ΑΕΙ για το ίδιο καλλιτεχνικό αντικείμενο», ενώ στην παρ. 3 παραπέμπει τη διαδικασία αυτή στα ΑΕΙ τα οποία βάσει του αρ. 78Α του ν. 4957/22, είναι υποχρεωμένα να διεξάγουν κατατακτήριες εξετάσεις.
Επιπλέον, με την με όποιο τρόπο κατάταξη έως το 5ο εξάμηνο (πτυχία) και στο 7ο εξάμηνο, τα 10-12 χρόνια σπουδών (πτυχία) και 12-14 χρόνια σπουδών (διπλώματα), αθροίζονται ως 2 ή 3 χρόνια αντίστοιχα, το οποίο είναι καταφανώς άδικο και λανθασμένο. Αντί για κατάταξη σε εξάμηνο προτείνεται η αναγνώριση 180 ECTS στα πτυχία και 210 στα διπλώματα. Κατόπιν η συμπλήρωση τους, έως των 240 εντός της ΑΣΠΤ, των ΑΕΙ 4ετούς φοίτησης ή του ΕΑΠ και έως 300 εντός των ΑΕΙ 5ετούς φοίτησης.
Δεδομένου του όγκου των ήδη πτυχιούχων, ζητείται αύξηση του ποσοστού κατάταξης από έως 15% σε τουλάχιστον 30%. Επιπλέον, ζητείται αναφορά στην ικανοποίηση τουλάχιστον των 50% των αιτήσεων στο ΕΑΠ, και σαφής πρόβλεψη για δωρεάν φοίτηση.
Άρθρο 48 – Ισοτιμία τίτλων Μ.Ε.Ι.: Εφαρμογή αυτοδικαίως, χωρίς μελλοντικές υπουργικές «επιβεβαιώσεις»
Η ισοτιμία των τίτλων πρέπει να αναγνωρίζεται αυτοδίκαια, για κάθε τίτλο που έχει εκδοθεί νομίμως, χωρίς πρόσθετες διαδικασίες, ερμηνευτικές εγκυκλίους ή μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις.
Οποιαδήποτε αναφορά σε «μεταγενέστερο καθορισμό» των Μ.Ε.Ι. που υπάγονται στη ρύθμιση είναι θεσμικά και νομικά προβληματική, διότι:
– Όλα τα Μ.Ε.Ι. που εξέδωσαν τίτλους λειτουργούσαν με άδεια και εποπτεία του Ελληνικού Κράτους.
– Η αναδρομική διαφοροποίηση μεταξύ νόμιμων ιδρυμάτων είναι αντισυνταγματική (παραβίαση αρχής ισότητας και δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου).
– Η έννοια ότι «κάποια» Μ.Ε.Ι. θα αναγνωριστούν και «κάποια» όχι, υπονοεί έμμεσα ότι το ίδιο το κράτος εξέδωσε «προβληματικές» ή «μη ισότιμες» άδειες, κάτι που συνιστά θεσμική αυτοαναίρεση.
Καμία διάκριση μεταξύ νομίμως λειτουργησάντων ιδρυμάτων δεν μπορεί να σταθεί.
Η παράγραφος 3 πρέπει να αντικατασταθεί με διατύπωση που προβλέπει αυτόματη ισχύ για κάθε τίτλο που φέρει την προβλεπόμενη σφραγίδα του Υπουργείου, με μόνη πρόσθετη διαδικασία (και μόνο κατόπιν αιτήματος) την έκδοση απλής βεβαίωσης για χρήση στο εξωτερικό.
Η πρόταση για κατάργηση της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 3 του Άρθρου 48 στερείται αναλογικότητας και προσκρούει στην αρχή της ισότητας. Η υπαγωγή των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι.) στο νέο καθεστώς δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε «φωτογραφικά» και «μεγεθυντικά» κριτήρια που ευνοούν μόνο μεγάλους σχηματισμούς.
Ως ιδιοκτήτρια Μουσικού Εκπαιδευτηρίου που λειτουργεί αδιαλείπτως από το 1993, επισημαίνω ότι η ασφάλεια δικαίου επιβάλλει την αναγνώριση όλων των Μ.Ε.Ι με πολυετή και συνεπή εκπαιδευτική παρουσία,τα οποία έχουν αξιολογηθεί επί δεκαετίες από το Κράτος με ποικίλους τροπους
Τα «αντικειμενικά κριτήρια» που επικαλείται η πρόταση του Εθνικού Ωδείου, οφείλουν να περιλαμβάνουν την αδιατάρακτη λειτουργία πολλών ετών και τη συνέπεια της επιχείρησης, και όχι να λειτουργούν ως μέσο αποκλεισμού των υγιών μικρομεσαίων εκπαιδευτηρίων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της μουσικής παιδείας στη χώρα.
Οποιοσδήποτε τεχνητός περιορισμός της δυνατότητας της Δημόσιας Διοίκησης να εντάσσει τα εδραιωμένα ωδεία στη νέα βαθμίδα, παραβιάζει την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του πολίτη προς το Κράτος.
Δεν υπάρχει ρητή διατύπωση που να κατοχυρώνει αυτοδίκαια τις υφιστάμενες άδειες των ΜΕΙ.
Θα πρέπει να γίνουν γνωστά και να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση και τα κριτήρια μετεξέλιξης των υφιστάμενων ΜΕΙ σε ΑΣΜΕ, να καθοριστεί εύλογο μεταβατικό χρονικό διάστημα, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των υπαρχόντων εκπαιδευτηρίων που επι δεκαετίες παρέχουν μουσικές σπουδές ανώτερου επιπέδου.
Τι ακριβώς εννοεί η παράγραφος 3 του άρθρου 48 οτι «θα καθοριστούν τα ΜΕΙ που υπάγονται» στην παράγραφο 1; Κάποια πτυχία/διπλώματα Ωδείων θα είναι ανώτερα ή κατώτερα; Με ποια κριτήρια θα καθοριστούν τα ΜΕΙ των οποίων οι τίτλοι σπουδών θεωρούνται ισότιμοι με το επίπεδο 5 του ΕΕΠ; Δεν διασφαλίζεται η αναγνώριση της ισοτιμίας των ήδη αποκτηθέντων τίτλων σπουδών από τα αναγνωρισμένα από το κράτος ωδεία. Από τη στιγμή που ένα Ωδείο λειτουργεί με νόμιμη άδεια ίδρυσης και λειτουργίας από το Υπουργείο Πολιτισμού και διεξάγει πτυχιακές και διπλωματικές εξετάσεις υπό την εποπτεία κρατικών επιτροπών, τεκμαίρεται αδιαμφισβήτητα ότι παρέχει ανώτερη μουσική εκπαίδευση και οι τίτλοι σπουδών που έχει εκδώσει και εκδίδει είναι ισότιμοι τουλάχιστον με τους τίτλους των ΑΣΜΕ.
Πρόταση Κατάργησης της Διάταξης του Άρθρου 48 παρ. 3 του Σχεδίου Νόμου για την Α.Σ.Π.Τ. – Έλλειψη ρητών και αντικειμενικών κριτηρίων υπαγωγής των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι.) στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 1
Α. – Προτεινόμενη Ρύθμιση
Προτείνεται η κατάργηση της διάταξης του άρθρου 48 παρ. 3 του Σχεδίου Νόμου για την Α.Σ.Π.Τ., σύμφωνα με την οποία:
«Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Πολιτισμού καθορίζονται τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.), δημόσια ή ιδιωτικά, που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 1, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.»
Β. – Αιτιολογική Τεκμηρίωση
Η ανωτέρω ρύθμιση δεν περιλαμβάνει ρητά, ειδικά και αντικειμενικά κριτήρια υπαγωγής τόσο των απολυτήριων τίτλων σπουδών των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι.) όσο και των ίδιων των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι.) στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 του άρθρου 48.
Ειδικότερα, δεν καθορίζονται νομοθετικά προκαθορισμένες και δεσμευτικές προϋποθέσεις βάσει των οποίων θα κρίνεται η ένταξη των τίτλων σπουδών ούτε τα χαρακτηριστικά που πρέπει να πληρούν τα Μ.Ε.Ι. προκειμένου να υπαχθούν στο σχετικό κανονιστικό πλαίσιο.
Η εξουσιοδότηση προς τη Διοίκηση να καθορίσει, με κοινή υπουργική απόφαση, τα υπαγόμενα ιδρύματα και, κατ’ επέκταση, τους αναγνωριζόμενους τίτλους σπουδών τους, χωρίς προηγούμενη σαφή και εξαντλητική νομοθετική πρόβλεψη κριτηρίων, δημιουργεί ουσιώδη ερμηνευτική ασάφεια και αφήνει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας.
Η έλλειψη συγκεκριμένων και δεσμευτικών κριτηρίων ενδέχεται να οδηγήσει σε άνιση εφαρμογή της διάταξης, να δημιουργήσει συνθήκες αβεβαιότητας για τους εποπτευόμενους φορείς και τους κατόχους τίτλων σπουδών και να θέσει ζητήματα συμβατότητας με τις αρχές της ισότητας και της ασφάλειας δικαίου.
Γ.- Η κατάργηση της διάταξης κρίνεται, συνεπώς, αναγκαία προκειμένου:
• Να διασφαλιστεί η αρχή της νομιμότητας και της κανονιστικής σαφήνειας
• Να διασφαλιστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης ομοειδών Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ή τίτλων σπουδών
• Να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και η προβλεψιμότητα της διοικητικής δράσης,
• Να διασφαλιστεί η τήρηση των αρχών της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης.
• Να εξασφαλιστεί η θεσμική συνοχή του εκπαιδευτικού συστήματος.
Στο άρθρο 49 εγείρει πολλά ερωτήματα η φράση «του ίδιου καλλιτεχνικού αντικειμένου με τον τίτλο αποφοίτησής τους» και χρειάζεται διευκρίνιση.
Λ.χ. Ποιο είναι το καλλιτεχνικό αντικείμενο του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης & Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας; Είναι όλα τα «καλλιτεχνικά αντικείμενα» που εμπίπτουν στις τέσσερις ειδικεύσεις του Τμήματος;
Ένας απόφοιτος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, που έχει δίπλωμα στο πιάνο, θεωρείται ότι είναι «του ίδιου καλλιτεχνικού αντικειμένου» με αυτό που θεραπεύει το Τμήμα Μουσικής Επιστήμης & Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (όπου το πιάνο εντάσσεται σε μία από τις τέσσερις ειδικεύσεις του Τμήματος);
Για να είναι σαφής ο νόμος, θα έπρεπε να αναδιατυπωθεί η φράση: «στις κατευθύνσεις του οποίου περιλλαμβάνεται ίδιο καλλιτεχνικό αντικείμενο με τον τίτλο αποφοίτησής τους «.
Η προτεινόμενη ρύθμιση επιχειρεί να επιλύσει ένα διαχρονικό ζήτημα, ωστόσο με τον τρόπο που διατυπώνεται δημιουργεί νέα ερωτήματα και ενδεχόμενες ανισότητες.
Η κατάταξη των Διπλωμάτων και Πτυχίων των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων συνιστά μια μορφή θεσμικής αναγνώρισης, αλλά δεν αντανακλά την πραγματική εξέλιξη και διαφοροποίηση των ακαδημαϊκών και επαγγελματικών διαδρομών των αποφοίτων. Πολλοί κάτοχοι παλαιών διπλωμάτων, ιδίως όσοι αποφοίτησαν πριν από την ίδρυση των μουσικών πανεπιστημιακών τμημάτων στην Ελλάδα, έχουν στη συνέχεια αποκτήσει μεταπτυχιακούς ή ανώτερους τίτλους στο εξωτερικό, έχουν διαγράψει διεθνή καλλιτεχνική πορεία και διαθέτουν επαγγελματική αναγνώριση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η οριζόντια κατάταξη όλων στο ίδιο επίπεδο αγνοεί αυτή τη διαφοροποίηση.
Το βασικό ζητούμενο του κλάδου δεν ήταν μια ενιαία, τυποποιημένη «πορεία ολοκλήρωσης», αλλά η πρόβλεψη μηχανισμού αντιστοίχισης μέσω πιστωτικών μονάδων (ECTS) και διαδικασιών αναγνώρισης προηγούμενης μάθησης και επαγγελματικής εμπειρίας. Η απουσία σαφούς πλαισίου μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων, καθώς και η μη πρόβλεψη εξατομικευμένης αξιολόγησης, οδηγεί σε εξίσωση περιπτώσεων με ουσιωδώς διαφορετικά ακαδημαϊκά και καλλιτεχνικά υπόβαθρα.
Περαιτέρω, η περιορισμένη ποσόστωση εισαγωγής στην «πορεία ολοκλήρωσης» ενδέχεται να δημιουργήσει πρακτικά εμπόδια και εντάσεις, αντί να εξασφαλίσει ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα.
Ιδιαίτερα προβληματικό παραμένει το ζήτημα των ευρωπαϊκών τίτλων που αποκτήθηκαν χωρίς αρχικό τίτλο αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά με αναγνώριση από το Υπουργείο Πολιτισμού. Δεν αποσαφηνίζεται εάν οι κάτοχοι ανώτερων ευρωπαϊκών τίτλων θα υποχρεωθούν αναδρομικά να αποκτήσουν τίτλο χαμηλότερου επιπέδου προκειμένου να αναγνωριστούν οι σπουδές τους. Μια τέτοια εξέλιξη θα αντέβαινε στην αρχή της αναλογικότητας και θα δημιουργούσε θεσμική ανασφάλεια.
Αυτές τις μέρες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθούνται πολιτικές για την άρση των διαρθρωτικών εμποδίων στην αγορά εργασίας και για τη διευκόλυνση της κινητικότητας επαγγελματιών. Κάθε εθνική πρωτοβουλία στον τομέα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης οφείλει να ευθυγραμμίζεται με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων και να ενισχύει — και όχι να περιορίζει — τη διαφάνεια, τη μεταφερσιμότητα και τη συγκρισιμότητα των προσόντων.
Η μεταρρύθμιση είναι αναγκαία. Ωστόσο, για να είναι ουσιαστική και δίκαιη, απαιτεί σαφή πρόβλεψη για εξατομικευμένη αναγνώριση προσόντων, μηχανισμό αντιστοίχισης ECTS και διασφάλιση ότι δεν θα δημιουργηθούν αναδρομικές επιβαρύνσεις ή νέες ανισότητες εις βάρος επαγγελματιών με ήδη αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική διαδρομή.
Τέλος, είναι κρίσιμο να επισημανθεί ότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί ως τιμωρός ενός χρόνιου προβλήματος που το ίδιο διαμόρφωσε μέσα από δεκαετίες θεσμικής ασάφειας και αδράνεια και ενδεχομένως πολιτικών η άλλων συμφερόντων. Ο ρόλος του οφείλει να είναι θεραπευτικός και αποκαταστατικός. Η μετάβαση σε ένα νέο πλαίσιο πρέπει να διορθώνει αδικίες, όχι να επιβάλλει εκ των υστέρων επιβαρύνσεις σε επαγγελματίες που λειτούργησαν με βάση το ισχύον νομικό καθεστώς της εποχής τους.