Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Δρ. Ευάγγελος Τσιάρας' | 22 Φεβρουαρίου 2026, 10:04

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η άρση της απαγόρευσης διδασκαλίας στα ΑΕΙ από κατόχους διδακτορικού που υπηρετούν στο Δημόσιο αποτελεί θετική και αναγκαία θεσμική αποκατάσταση, καθώς επαναφέρει την αρχή ότι η επιστημονική επάρκεια και η ακαδημαϊκή συνεισφορά δεν μπορούν να αποκλείονται λόγω της κύριας επαγγελματικής ιδιότητας. Ωστόσο, η ρύθμιση οφείλει να συνοδευτεί από σαφείς και δίκαιες μεταβατικές προβλέψεις. Οι επιστήμονες που αποκλείστηκαν επί τρία ακαδημαϊκά έτη (2023–2026) από τη δυνατότητα απόκτησης αυτοδύναμης διδακτικής εμπειρίας υπέστησαν ουσιαστική άνιση μεταχείριση, με συνέπεια τη συρρίκνωση ή απώλεια κρίσιμων χρονικών προϋποθέσεων για την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη. Το διάστημα αυτό δεν θα πρέπει να προσμετρηθεί σε χρονικά όρια, όπως η δεκαετία από τη λήψη του διδακτορικού ή άλλα συναφή κριτήρια. Επιπλέον, η αναφορά σε «μερική απασχόληση» χωρίς σαφή προσδιορισμό της βάσης υπολογισμού δημιουργεί ερμηνευτική ασάφεια και ενδεχόμενες αποκλίσεις στην εφαρμογή. Απαιτείται σαφής και ενιαία ρύθμιση, με δυνατότητα πλήρους απασχόλησης υπό τις αυτονόητες προϋποθέσεις της υπηρεσιακής συνέπειας και της μη διατάραξης της κύριας θέσης. Τέλος, ο περιορισμός των τριών ακαδημαϊκών ετών ή έξι εξαμήνων λειτουργεί ως τεχνητό χρονικό όριο, το οποίο δεν τεκμηριώνεται επαρκώς. Η παροχή διδακτικού έργου δεν θα πρέπει να συνδέεται υποχρεωτικά με μελλοντική υποψηφιότητα για θέση μέλους ΔΕΠ, καθώς πολλοί Δημόσιοι Υπάλληλοι επιθυμούν να συνεισφέρουν στα Πανεπιστήμια παράλληλα με την κύρια υπηρεσία τους, χωρίς να επιδιώκουν ακαδημαϊκή ένταξη. Η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού του Δημοσίου απαιτεί σαφές, σταθερό και ισότιμο πλαίσιο, χωρίς αδικαιολόγητους χρονικούς ή λειτουργικούς περιορισμούς. Μόνον έτσι η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία θα αποτελέσει ουσιαστική και όχι τυπική αποκατάσταση.