• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΑ' | 28 Φεβρουαρίου 2026, 09:28

    Η προβλεπόμενη «αναβάθμιση» των καλλιτεχνικών σπουδών, συμπεριλαμβανομένων των δραματικών σχολών, παρουσιάζει σοβαρές αντιφάσεις και προβλήματα ως προς την εφαρμογή της. Ενώ θεωρητικά προβλέπεται ισοδυναμία με την κατηγορία ΤΕ μέσω της εισαγωγής της κατηγορίας ΚΕ, στην πράξη η ισοδυναμία αυτή αναιρείται, καθώς εξαιρούνται οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, δηλαδή το σύνολο σχεδόν των υπηρεσιών που υπάγονται στα υπουργεία και αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα του Δημοσίου. Επιπλέον, η προβλεπόμενη επαγγελματική ισοτιμία περιορίζεται αποκλειστικά σε θέσεις που αφορούν αμιγώς καλλιτεχνικό ή καλλιτεχνικά εκπαιδευτικό έργο. Αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος που θεωρητικά κατατάσσεται σε κατηγορία ισοδύναμη με την ΤΕ, στην πράξη δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ισότιμα στο Δημόσιο εάν δεν ασκεί αποκλειστικά καλλιτεχνικό έργο, σε αντίθεση με όσα ισχύουν για άλλους αποφοίτους αντίστοιχου επιπέδου, οι οποίοι έχουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα χωρίς αντίστοιχους περιορισμούς. Άνιση μεταχείριση! Η ρύθμιση αυτή συνιστά σαφή και άδικη μεταχείριση των αποφοίτων καλλιτεχνικών σχολών. Παρά το γεγονός ότι οι σπουδές τους είναι τριετείς, εντατικές και αντίστοιχες σε επίπεδο και περιεχόμενο με εκείνες αναγνωρισμένων καλλιτεχνικών ιδρυμάτων του εξωτερικού, δεν αναγνωρίζονται ισότιμα ούτε εντός της χώρας ούτε διεθνώς. Ως αποτέλεσμα, οι απόφοιτοι αντιμετωπίζονται στο εξωτερικό ως μη κάτοχοι πλήρως αναγνωρισμένου τίτλου σπουδών και καλούνται, σε πολλές περιπτώσεις, να επαναλάβουν μέρος ή το σύνολο των σπουδών τους προκειμένου να αποδείξουν το επίπεδο της κατάρτισής τους. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην επαγγελματική και ακαδημαϊκή κινητικότητα και αποτυπώνει μια διαχρονική έλλειψη ουσιαστικής αναγνώρισης της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Ιδιαίτερα προβληματικό και ταυτόχρονα ενδεικτικό των ελλείψεων της παρούσας ρύθμισης είναι το γεγονός ότι δεν εφαρμόστηκε η αντιστοίχιση των σπουδών με το ευρωπαϊκό σύστημα πιστωτικών μονάδων (ECTS), μια διαδικασία που θα μπορούσε να αποτυπώσει αντικειμενικά το εύρος, τη διάρκεια και το επίπεδο των σπουδών και να διασφαλίσει την ακαδημαϊκή και επαγγελματική κινητικότητα των αποφοίτων. Η απουσία αυτής της αντιστοίχισης δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τη μεθοδολογία και τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν, καθώς και ως προς την ευθύνη (ποιος αποφάσισε να μην υπάρχουν πιστωτικές μονάδες στις δραματικές σχολές ;;;)για αυτή την παράλειψη, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα διεθνώς καθιερωμένο σύστημα που διασφαλίζει τη διαφάνεια, τη συγκρισιμότητα και την ισοτιμία των τίτλων σπουδών. Τέλος, το σχέδιο νόμου δεν λαμβάνει υπόψη την πραγματική κατάσταση των ήδη αποφοίτων. Οι περισσότεροι δεν είναι πλέον σπουδαστές νεαρής ηλικίας, αλλά επαγγελματίες με πολυετή εργασιακή εμπειρία, επαγγελματικές υποχρεώσεις και οικογενειακή ζωή. Οποιαδήποτε διαδικασία «αναβάθμισης» που προϋποθέτει εκ νέου φυσική παρουσία σε εκπαιδευτικά ιδρύματα καθίσταται στην πράξη εξαιρετικά δύσκολη έως και αδύνατη. Εάν πράγματι υπάρχει πρόθεση ουσιαστικής αναγνώρισης και αναβάθμισης, αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με δίκαιο και εφαρμόσιμο τρόπο.