Αρχική Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, σύσταση νέας κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης …ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’ Θέματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (άρθρα 86-92)Σχόλιο του χρήστη Γιαννης Μηνας | 2 Μαρτίου 2026, 10:58
|
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
1. Η πρόταση για θεσμική εξέλιξη των Δρ ΕΔΙΠ και ΕΕΠ ειναι ενα πολυ σοβαρό μακροχρόνιο πρόβλημα που υφίσταται απο το 2012 που δημιουργήθηκε ο κλαδος των ΕΔΙΠ επι της Διαμαντοπουλου. Αφορά την ανάγκη να αντιμετωπιστει ένα υπαρκτό πρόβλημα: το γεγονός ότι σε πολλές Σχολές υπηρετούν εδώ και χρόνια διδάσκοντες με διδακτορικό, δημοσιεύσεις, ερευνητικό έργο και συνεχή διδασκαλία, χωρίς καμία θεσμοθετημένη δυνατότητα αξιολόγησης και εξέλιξης του έργου τους.Αυτό είναι θέμα ακαδημαϊκής δικαιοσύνης, όχι προνομίων. 2.Θεωρητικά όλοι μπορούν να υποβάλουν υποψηφιότητα σε μια ανοιχτή θέση ΔΕΠ. Αυτό όμως δεν απαντά στο βασικό πρόβλημα: ότι οι προκηρύξεις συχνά δεν αντανακλούν τις πραγματικές διδακτικές ανάγκες του ιδρύματος, ενώ η πολύχρονη, αποδεδειγμένη προσφορά ενός διδάσκοντος δεν συνεκτιμάται σε κανέναν μηχανισμό εξέλιξης. Άλλο το δικαίωμα συμμετοχής σε προκήρυξη. Άλλο η απουσία κάθε θεσμού αξιολόγησης και ακαδημαϊκής αναγνώρισης σε ρόλους διδασκαλίας που ουσιαστικά εκτελούν καθήκοντα ΔΕΠ χωρίς θεσμικό ορίζοντα. 3. Καμία πρόταση δεν ζητά κλειστή προαγωγή ή χαριστική μεταπήδηση. Αντίθετα, όσοι υποστηρίζουν θεσμική εξέλιξη ζητούν διαφανή, ανοιχτή και ακαδημαϊκά τεκμηριωμένη διαδικασία κρίσης, με αντικειμενικά κριτήρια. Δηλαδή ό,τι ακριβώς ισχύει διεθνώς για κατηγορίες teaching faculty και research faculty. Η ισοπέδωση είναι να αντιμετωπίζεις έναν διδάσκοντα με 15ετή εμπειρία σαν να είναι «ίδιος» με οποιονδήποτε εξωτερικό υποψήφιο που δεν έχει συμβάλει ούτε μία ώρα στη λειτουργία του τμήματος. 4. Η θεσμική εξέλιξη δεν σημαίνει θέση εκτός προγραμματισμού.. Τα πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο αξιοποιούν την εσωτερική αξιολόγηση διδασκόντων ως μέρος του ακαδημαϊκού σχεδιασμού, όχι ως παράκαμψή του. Η αξιολόγηση, όταν είναι θεσμοθετημένη και ανοιχτή, δεν καταργεί τις προκηρύξεις ΔΕΠ, τις συμπληρώνει, χωρίς να δεσμεύει το τμήμα ούτε να του στερεί θέσεις. 5. Κανείς δεν ζητά δικαίωμα σε μονιμη θέση ΔΕΠ.Αυτή είναι αυθαίρετη κατασκευή που συχνά αναπαράγεται για να προκαλέσει εντυπώσεις.Η διεθνής πρακτική προβλέπει σαφείς όρους συμμετοχής σε διαδικασίες εξέλιξης, χωρίς να δημιουργούνται παράθυρα ή ειδικές μεταχειρίσεις. Η συζήτηση εδώ είναι για θεσμική δυνατότητα κρίσης, όχι για εγγυημένες μεταπηδήσεις. 6. Τέλος, η αναφορά στο ΣτΕ που γινεται συχνα για το ΣτΕ δεν ενισχύει το επιχείρημα εναντίον της εξέλιξης των ΕΔΙΠ. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα αποφανθεί ότι οι κατηγορίες προσωπικού διαφέρουν, αλλά ουδέποτε απαγόρευσε τη θέσπιση διαδικασιών εξέλιξης. Αντιθέτως, η Πολιτεία είναι απολύτως ελεύθερη και συχνά υποχρεωμένη να εξορθολογεί το προσωπικό των ΑΕΙ και να δημιουργεί θεσμικά πλαίσια αξιολόγησης. Η εξέλιξη των Δρ ΕΔΙΠ και ΕΕΠ δεν είναι ούτε χαριστική ούτε παράκαμψη. Είναι μια συζήτηση για το πώς αναγνωρίζεται και αξιολογείται θεσμικά το πραγματικό ακαδημαϊκό έργο όσων υπηρετούν διαχρονικά τη διδασκαλία και την έρευνα. Η αξιοκρατία δεν απειλείται από διαφανείς διαδικασίες κρίσης· απειλείται μόνο από την άρνηση να συζητηθούν.