Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Μανωλης ΕΔΙΠ' | 2 Μαρτίου 2026, 14:53

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η θέση ότι οι ΕΔΙΠ μπορούν απλώς να αξιοποιήσουν τις διαθέσιμες προκηρύξεις ΔΕΠ σε άλλα τμήματα, δεν ευσταθεί επιστημονικά ούτε λειτουργικά. Και εξηγώ παρακάτω τεκμηριωμένα γιατί: 1. Μηχανισμός κινητικότητας χωρίς ουσιαστική πρόσβαση. Η διεθνής βιβλιογραφία π.χ. EUA, OECD έχει τεκμηριώσει ότι η ακαδημαϊκή αγορά είναι υπερεξειδικευμένη και οι προκηρύξεις διαμορφώνονται με τρόπο που εξυπηρετεί τα συγκεκριμένα ερευνητικά προφίλ των τμημάτων. Στην πράξη, η θεωρητική δυνατότητα υποβολής υποψηφιότητας δεν ισοδυναμεί με ρεαλιστική δυνατότητα εκλογής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κινητικότητα διδασκόντων μεταξύ τμημάτων στην Ελλάδα παραμένει σταθερά κάτω του 3%. 2. Η διδακτική συμβολή ως ακαδημαϊκό κριτήριο. Η μακροχρόνια διδασκαλία σε πυρηνικά μαθήματα προγράμματος σπουδών αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο ακαδημαϊκό προσόν Teaching Track Progression. Η Ελλάδα είναι μία από τις ελάχιστες χώρες της ΕΕ όπου το ακαδημαϊκό προσωπικό των πανεπιστημίων με διδακτορικό, δημοσιεύσεις, συμμετοχή σε ερευνητικά έργα και συνεχή διδασκαλία δεν διαθέτει θεσμοθετημένο μηχανισμό εσωτερικής εξέλιξης με αξιολόγηση. 3. Λειτουργική βλάβη στα τμήματα από την απουσία μηχανισμού εξέλιξης. Η απουσία θεσμικής εξέλιξης οδηγεί σε αυξημένη εξάρτηση από ετήσιους συμβασιούχους, αποδυνάμωση της συνέχειας στη διδασκαλία και απώλεια ακαδημαϊκού κεφαλαίου που ήδη παράγεται εντός του τμήματος. Αντίθετα, η δυνατότητα εξέλιξης των Δρ ΕΔΙΠ υπό αυστηρή και εξωτερικά ελεγχόμενη κρίση ενισχύει την ποιότητα και τη λειτουργικότητα του τμήματος, χωρίς να δεσμεύει πρόσθετες θέσεις ΔΕΠ. 4. Συνταγματική διάσταση. Το Σύνταγμα απαγορεύει την αυτόματη μετατροπή θέσης όχι την εξέλιξη μέσω κρίσης.Η αξιολογική διαδικασία με ακαδημαϊκά κριτήρια έχει κριθεί απολύτως συμβατή, όπως δείχνει η πρακτική άλλων κλάδων (Ερευνητές Α–Δ). Συνεπώς, το επιχείρημα περί αντισυνταγματικότητας δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα. Η θεσμοθέτηση δυνατότητας ακαδημαϊκής εξέλιξης των ΕΔΙΠ δεν αποτελεί προνόμιο αλλά δομική αναγκαιότητα για την ευθυγράμμιση των ελληνικών ΑΕΙ με τα διεθνή πρότυπα, για την προστασία του υψηλού ακαδημαϊκού έργου που ήδη παράγεται και για την αναβάθμιση της ποιότητας της διδασκαλίας και της έρευνας στο ελληνικό πανεπιστήμιο