Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Κωνσταντίνος Ιωαννου' | 2 Μαρτίου 2026, 15:15

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η αναγνώριση της πραγματικής προσφοράς των ΕΔΙΠ δεν αποτελεί ούτε έλλειψη σεβασμού ούτε απαξίωση της έρευνας αλλα αποτελεί θεσμικό κενό που συζητείται εδώ και πολλα χρόνια. Η προσφορά δεν μετράται με γενικές διατυπώσεις αλλά με αξιολόγηση: αυτοδύναμη διδασκαλία, εργαστηριακό έργο, αναπτυγμένο εκπαιδευτικό υλικό, συμμετοχή σε επιτροπές, υποστήριξη φοιτητών και διεθνεις δημοσιεύσεις και ερευνητική δραστηριότητα. Αυτό πρέπει να κρίνεται θεσμικά όχι να απορρίπτεται εκ προοιμίου λόγω κατηγορίας πρόσληψης. Η εξέλιξη των ΕΔΙΠ δεν είναι ισοπέδωση αλλά εξορθολογισμός. Σε πολλά ευρωπαϊκά συστήματα, το teaching faculty και το research faculty έχουν διαδρομές εξέλιξης που αναγνωρίζουν το διδακτικό ή/και ερευνητικό έργο. Το ελληνικό σύστημα είναι από τα ελάχιστα που κρατά μια ολόκληρη κατηγορία ακαδημαϊκού προσωπικού χωρίς καμία θεσμική δυνατότητα αξιολόγησης. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα όχι η συζήτηση γύρω από την επίλυσή του. Κανείς δεν υποστηρίζει ότι όλοι είναι ίδιοι. Αντίθετα η πρόταση εξέλιξης βασίζεται ακριβώς στο ότι δεν είναι όλοι ίδιοι άρα χρειάζεται διαφανής, αυστηρή κρίση των προσόντων και του πραγματικού έργου. Η ισοπέδωση προκύπτει όταν ένας διδάσκων με χρόνια αποδεδειγμένου διδακτικού αυτοδυναμου έργου θεωρείται αυτομάτως κατώτερος από έναν εξωτερικό υποψήφιο που δεν έχει καμία σχέση με το τμήμα. Η εξέλιξη των ΕΔΙΠ δεν αφαιρεί τίποτα από κανέναν. Δεν μειώνει την αξία του ερευνητικού έργου των μελών ΔΕΠ ούτε καταργεί τις ανοιχτές προκηρύξεις. Αντίθετα ενισχύει τη διαφάνεια, επιβραβεύει την πραγματική προσφορά, συγκρατεί ανθρώπους με αποδεδειγμένη αξία στα πανεπιστήμια, και ευθυγραμμίζει τη χώρα με διεθνή πρότυπα. Σεβασμός δεν σημαίνει σιωπή. Σεβασμός σημαίνει αναγνώριση ρόλων, έργου και δικαιωμάτων όλων των κατηγοριών προσωπικού όχι μόνο των ΔΕΠ. Η θεσμική εξέλιξη δεν ζητείται απέναντι σε κανέναν συνάδελφο ζητείται απέναντι στην ακαδημαϊκή λογική. Η συζήτηση για την εξέλιξη των ΕΔΙΠ δεν είναι αίτημα μεταπήδησης ούτε ισοπέδωσης. Είναι συζήτηση για το πώς ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο αξιολογεί, αναγνωρίζει και αξιοποιεί εκείνους που υπηρετούν σταθερά τη διδασκαλία και τη λειτουργία του. Και αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να φιμωθεί με χαρακτηρισμούς και αφορισμούς.