Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Πέτρος Στεργιόπουλος' | 4 Μαρτίου 2026, 06:11

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι χωρίς την ιστορική μελέτη αυτού του προβλήματος, απουσία του πρώτου ιδρύματος συστηματικής παιδείας παραστατικών τεχνών της χώρας μας (συμπεριλαμβανομένης της θεατρικής), του Ωδείου Αθηνών (έτος ίδρυσης 1871 με θεμελιώδη, για το λόγο αυτό, ανώτατη πολιτειακή απόφαση και κυβερνητική εντολή, με αρμοδιότητες και καταστατική πράξη εθνικού σκοπού), μια δίκαιη και βιώσιμη λύση θα είναι πρακτικά ανέφικτη και απολύτως ανεπαρκής. Πριν την ανάγκη δημιουργίας ΑΣΠΤ, το πραγματικό πρόβλημα ισοτιμίας των τίτλων μουσικών σπουδών τους οποίους χορηγούν Ωδεία εγνωσμένου ιστορικού κύρους και πλήρους διάρθρωσης μουσικών σχολών- με πανεπιστημιακούς τίτλους, συνοψιζόταν ξεκάθαρα στην σκανδαλώδη αναντιστοιχία τους με τους τίτλους της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της χώρας μας. Αν όμως η μετέπειτα δημιουργία των νυν τμημάτων παραστατικών σπουδών στα Πανεπιστήμια Μακεδονίας, Ιονίου, ΕΚΠΑ ή άλλων θεράπευε αυτήν την αναντιστοιχία, τότε μια "ΑΣΠΤ" δεν θα είχε λόγο ίδρυσης. Επομένως παρά τις υπάρχουσες τριτοβάθμιες "λύσεις", είναι η ανεπάρκεια των κρατικών σπουδών μουσικής ερμηνείας, διεύθυνσης και σύνθεσης -αν μιλάμε για σπουδές μουσικής - καθώς και των αντίστοιχων ακαδημαϊκών πεδίων για το Θέατρο και το Χορό, αυτή που εξωθεί την κυβέρνηση στην προχειρότητα του παρόντος νομοσχεδίου. Οι επιφυλάξεις που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας ακόμα και από ιδρύματα που συμμετείχαν στην επιτροπή διαβούλευσης για την κατάρτιση του νομοσχεδίου όπως η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (ΒΗΜΑ 2 Μαρτίου 2026) απηχούν τον ορατό κίνδυνο υποβάθμισης συνολικά των παραστατικών σπουδών. Είναι επομένως ξεκάθαρο ότι το παρόν νομοσχέδιο έχει στρατηγικά εγκλωβίσει τον δημόσιο διάλογο στο ψευδοδίλημμα αν οι τίτλοι σπουδών ενός Ωδείου αντιστοιχούν στο επίπεδο 5 ή 6 του νεοσύστατου Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, τη στιγμή κατά την οποία η ίδια η στελέχωση του προσωπικού των παραπάνω πανεπιστημιακών σχολών έγινε αγνοώντας το προϋπάρχον πλαίσιο σπουδών παραστατικής παιδείας με το οποίο σπούδασαν τα ίδια τα στελέχη του. Με δεδομένο ότι οι εγχώριοι τίτλοι σπουδών δεν μπορούσαν να ισοτιμηθούν ως πανεπιστημιακοί -δέσμιοι του ιδιωτικού δικαίου λόγω του άρθρου 16 του Συντάγματος- οι "ανώτεροι" τίτλοι σπουδών με τους οποίους τα στελέχη αυτά διορίστηκαν ήταν είτε: α) άσχετοι με το πεδίο σπουδών που δίδαξαν, β) ξένοι τίτλοι σπουδών αναγνωρισμένοι ως πανεπιστημιακού επιπέδου, αφού οι κάτοχοί τους - έχοντας, οι περισσότεροι, ήδη σπουδάσει στην Ελλάδα, ύστερα "ξανα-σπούδαζαν" το ίδιο αντικείμενο σε σχολές του εξωτερικού. Τις παθογένειες αυτού του -ιδιωτικού δικαίου αλλά λειτουργικού μέχρι και σήμερα- συστήματος θα όφειλε η νομοθετική εξουσία της πατρίδας μας να θεραπεύσει και όχι να ισοπεδώσει. Στρατηγικά λοιπόν η "ΑΣΠΤ" επιχειρεί να λύσει αποσπασματικά και πρόχειρα, πριν την διαφαινόμενη συνταγματική αναθεώρηση, την κατάφωρη αδικία ανισοτιμίας των τίτλων σπουδών παραστατικών τεχνών, χορηγούμενων ανέκαθεν από ιδρύματα που υπάγονταν στο Υπουργείο Πολιτισμού, με τους αντίστοιχους πανεπιστημιακούς τίτλους αλληθωρίζοντας απέναντι στο πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή το άρθρο 16 του Συντάγματος. Συνεπώς, η θεσμική ρευστοποίηση όσων δομών το κράτος μπορεί εν μέρει ή πλήρως να ελέγχει, δηλαδή τις σχολές Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου, Ορχηστικής Τέχνης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ορχηστικής Τέχνης της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, Δραματικής Τέχνης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και Μουσικής Τέχνης του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, θα έχει ως αποτέλεσμα τις παρακάτω αδιανόητες στρεβλώσεις: - Την απολύτως απαράδεκτη εξίσωση των σπουδών μουσικής ερμηνείας με σπουδές είτε Επαγγελματικής Κατάρτισης είτε ΕΠΑΛ! Ο τίτλος σπουδών Πτυχίου Ωδείου εγνωσμένου ιστορικού κύρους και πλήρους διάρθρωσης μουσικών σχολών, προϋποθέτει εκ του νόμου ελάχιστη διάρκεια σπουδών πέραν της τετραετίας (ελάχιστα προβλεπόμενα έτη σπουδών:6) και οφείλει να αντιστοιχεί στο επίπεδο 6 (και όχι το υπό του νομοσχεδίου 5) ενώ ο τίτλος Διπλώματος, ως μεταπτυχιακός τίτλος με ελάχιστη διάρκεια σπουδών την διετία, στο επίπεδο 7 (και όχι το υπό του νομοσχεδίου 5!) του υπάρχοντος εθνικού πλαισίου προσόντων. - Την αδιανόητη ιστορική απαξία για τους μεταγενέστερους, να εξισωθεί ο τίτλος σπουδών ιστορικών αποφοίτων - όπως των διεθνούς φήμης Δημήτρη Μητρόπουλου, Νίκου Σκαλκώτα, Τζίνας Μπαχάουερ του Ωδείου Αθηνών- με διαβλεπόμενα επίπεδα ισοτιμίας των τίτλων σπουδών τους εντελώς αναντίστοιχα με την ιστορική πραγματικότητα και την αδιαμφισβήτητη φήμη τους. - Την σοβαρή σύγχυση των εννοιών τόσο της "Παραστατικής Παιδείας" όσο και της "Παραστατικής Πράξης" στην ιστορική και κοινωνική συνείδηση του λαού μας με έννοιες αλλότριες ή τουλάχιστον ανάξιες των υψηλών εννοιών του Δράματος και της Μουσικής, καθώς το νομοσχέδιο θα υπονομεύσει την ιστορική αλήθεια ως αντικείμενο μελέτης ιστορικής μουσικολογίας και θεατρολογίας έναντι την αντίστοιχης ιστορίας των υπολοίπων ευρωπαϊκών εθνών. Η συνεχιζόμενη παράνοια διάκρισης ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου στην ανώτατη παιδεία της χώρας μας, την οποία τρέφει το άρθρο 16 του Συντάγματος, ζημιώνει αποκλειστικά την παραστατική παιδεία και ιστορία της πατρίδας μας.