Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Κ.Ε.' | 6 Μαρτίου 2026, 21:22

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η ακαδημαϊκή εξέλιξη των μελών ΕΔΙΠ και ΕΕΠ κατόχων διδακτορικού διπλώματος, μέσω της δυνατότητας ένταξής τους σε μόνιμη προσωποπαγή θέση Επίκουρου Καθηγητή κατόπιν διαδικασίας αξιολόγησης, αποτελεί ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας για τη λειτουργία και την αναπτυξιακή προοπτική των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Τα μέλη ΕΔΙΠ και ΕΕΠ με διδακτορικό τίτλο σπουδών αποτελούν μια κατηγορία ακαδημαϊκού προσωπικού με υψηλά επιστημονικά προσόντα και αποδεδειγμένο διδακτικό και ερευνητικό έργο. Στην πράξη επιτελούν σημαντικό μέρος του ακαδημαϊκού έργου των ιδρυμάτων, καθώς συμμετέχουν ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία, αναπτύσσουν ερευνητική δραστηριότητα, δημοσιεύουν σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα και συμβάλλουν στην επίβλεψη προπτυχιακών και μεταπτυχιακών εργασιών. Παρά τα αυξημένα ακαδημαϊκά τους προσόντα και την ουσιαστική συμβολή τους στην εκπαιδευτική και ερευνητική λειτουργία των ΑΕΙ, τα μέλη αυτά στερούνται θεσμικής δυνατότητας ακαδημαϊκής εξέλιξης και δεν διαθέτουν τίτλο που να αντανακλά το εύρος και το επίπεδο του έργου που ήδη επιτελούν. Το γεγονός αυτό δημιουργεί μια ιδιότυπη κατάσταση ακαδημαϊκής στασιμότητας και περιορίζει την αναγνώριση της επιστημονικής τους δραστηριότητας τόσο στο εσωτερικό των ιδρυμάτων όσο και στο διεθνές ακαδημαϊκό περιβάλλον. Η προτεινόμενη ρύθμιση, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα αξιολόγησης των κατόχων διδακτορικού τίτλου μελών ΕΔΙΠ και ΕΕΠ για ένταξη σε βαθμίδα Επίκουρου Καθηγητή, με τα αντίστοιχα κριτήρια (3ετή διδακτική προυπηρεσίαεδράζεται σε σαφή ακαδημαϊκά και θεσμικά κριτήρια και εξυπηρετεί ουσιαστικές ανάγκες των ελληνικών Πανεπιστημίων. Ειδικότερα, η θέσπιση της δυνατότητας αυτής τεκμηριώνεται από τους ακόλουθους λόγους: 1. Αναγνώριση υφιστάμενου ακαδημαϊκού έργου Τα μέλη ΕΔΙΠ και ΕΕΠ με διδακτορικό τίτλο διαθέτουν σημαντικό επιστημονικό και διδακτικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει αυτοδύναμη διδασκαλία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, συμμετοχή σε διεθνή ερευνητικά προγράμματα και σε κάποιες περιπτώσεις μεταδιδακτορική ερευνητική δραστηριότητα. Η θεσμική αναγνώριση του έργου αυτού αποτελεί εύλογη και αναγκαία εξέλιξη. 2. Αντιμετώπιση της θεσμικής στασιμότητας Οι διδάκτορες ΕΔΙΠ και ΕΕΠ αποτελούν ουσιαστικά τη μόνη κατηγορία προσωπικού στο ελληνικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης που, παρά τα υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα και το σημαντικό ερευνητικό αποτύπωμα, παραμένει χωρίς θεσμοθετημένη προοπτική ακαδημαϊκής εξέλιξης. 3. Ενίσχυση του διδακτικού δυναμικού των Πανεπιστημίων Η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού των μελών ΕΔΙΠ και ΕΕΠ θα ενισχύσει τον αριθμό των διδασκόντων στα ΑΕΙ χωρίς πρόσθετη δημοσιονομική επιβάρυνση και χωρίς μεταβολή στον προγραμματισμό νέων θέσεων, σε μια περίοδο όπου τα Πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν έντονη υποστελέχωση. 4. Βελτίωση της αναλογίας μελών ΔΕΠ προς φοιτητές Η Ελλάδα παρουσιάζει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες αναλογίας μελών ΔΕΠ προς φοιτητές στην Ευρώπη. Η δυνατότητα ένταξης επιστημόνων που ήδη διδάσκουν στα Πανεπιστήμια θα συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της αναλογίας αυτής και κατ’ επέκταση στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. 5. Ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας των ΑΕΙ Η θεσμική αναβάθμιση των μελών ΕΔΙΠ και ΕΕΠ θα επιτρέψει την πληρέστερη αξιοποίηση του επιστημονικού τους δυναμικού, ιδίως στη διεκδίκηση και υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων και στη διεθνή επιστημονική συνεργασία, ενισχύοντας τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ελληνικών Πανεπιστημίων. 6. Αποκατάσταση συνθηκών ακαδημαϊκής ισότητας Η προτεινόμενη ρύθμιση εναρμονίζεται με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς επιστήμονες με αντίστοιχα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα θα έχουν τη δυνατότητα να αξιολογηθούν για αντίστοιχες ακαδημαϊκές βαθμίδες. 7. Η δυνατότητα εξέλιξης κατόπιν αξιολόγησης δημιουργεί ουσιαστικά κίνητρα για περαιτέρω ερευνητική και διδακτική δραστηριότητα, συμβάλλοντας στην αναβάθμιση της ποιότητας της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Η ρύθμιση αυτή δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση, αλλά αναγνώριση ενός ήδη υφιστάμενου ακαδημαϊκού έργου και ταυτόχρονα επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό των ελληνικών Πανεπιστημίων. Η ολοκλήρωση της σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας θα συμβάλει ουσιαστικά στην άρση μιας μακροχρόνιας θεσμικής εκκρεμότητας και στην ενίσχυση της ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα.