Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Αναστασία Μούζουλα' | 9 Μαρτίου 2026, 09:38

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Επιβεβαιώνεται και από την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης του άρθρου 23 ότι αναγνωρίζεται η διάκριση που απορρέει από το άρθρο 16 παρ. 7 του Συντάγματος μεταξύ των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και εκείνων της δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η διάκριση αυτή, συμπληρώνεται στην ανάλυση, δεν είναι νέα, καθώς ήδη με το θεσμικό πλαίσιο του ν. 1158/1981 (Α’ 127) οι καλλιτεχνικές σχολές χαρακτηρίστηκαν ως «ανώτερες» και εντάχθηκαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπό κρατική εποπτεία. Στο πλαίσιο αυτό, το σχέδιο νόμου θέτει ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης την κατοχή πτυχίου ή διπλώματος Ανώτερης Σχολής Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. Επισημαίνεται ότι οι τίτλοι αυτοί παρέχουν ανώτερη τριτοβάθμια καλλιτεχνική εκπαίδευση και προβλέπεται έτσι η ενιαία υπηρεσιακή και μισθολογική μεταχείριση του προσωπικού της νέας κατηγορίας θέσεων Κ.Ε., με αναλογική εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για την κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Ωστόσο, δεν αποσαφηνίζονται μετέπειτα ακαδημαϊκά δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην αντίστοιχη κατηγορία: στο άρθρο 5 παρ. 13 όπως διαμορφώθηκε με τον ν. 2916/2001 (ΦΕΚ 114/Α/11-6-2001) ορίζεται ότι το πτυχίο που χορηγείται από Τμήματα Τ.Ε.Ι. αποτελεί βασικό τίτλο σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης, ο οποίος παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών σε ελληνικά και αλλοδαπά πανεπιστήμια. Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης, όπως διαμορφώθηκε με τον ίδιο νόμο, όρισε ρητά ότι η ανώτατη εκπαίδευση αποτελείται από δύο παράλληλους τομείς: τον πανεπιστημιακό τομέα, στον οποίο ανήκουν τα Πανεπιστήμια, τα Πολυτεχνεία και η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, και τον τεχνολογικό τομέα, στον οποίο ανήκαν τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Υπό το πρίσμα αυτό, αναδεικνύεται ένα θεσμικό κενό ως προς τη θέση των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στο σύστημα ακαδημαϊκής εξέλιξης. Η κατηγορία ΚΕ, όπως προτείνεται, προσεγγίζει λειτουργικά την κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, χωρίς να συνοδεύεται ούτε από τα ήδη κεκτημένα και συνακόλουθα δικαιώματα της ίδιας κατηγορίας (επίπεδο 5). Η παρουσίαση της κατάταξης των ΚΕ στο επίπεδο αυτό ως ουσιαστική θεσμική αναβάθμιση δεν αντανακλά την πραγματική φύση και ένταση των καλλιτεχνικών σπουδών, αλλά απλώς μεριμνά για τη θέση των καλλιτεχνικών σπουδών που λησμονήθηκε στον ν. 2916/2001. Με την ίδρυση της ΑΣΠΤ, όπως αναφέρεται στο εν λόγω σχέδιο νόμου, δημιουργείται ένα μονοπάτι προς την αναγνώριση των ΚΕ σε ανώτατο επίπεδο (επίπεδο 6), χωρίς όμως να διασφαλίζεται η καθολική πρόσβαση όλων των αποφοίτων στα επόμενα ακαδημαϊκά επίπεδα και στα αντίστοιχα δικαιώματα. Αντίθετα, μόνο όσοι καταφέρουν μέσω των -υπό αδιευκρίνιστη διαδικασία- κατατακτήριων εξετάσεων να εισαχθούν στην ΑΣΠΤ θα εξασφαλίσουν τη δυνατότητα υποβολή αίτησης σε προγράμματα κατάρτισης, δικαίωμα που, αν τηρούνταν η ευρωπαϊκή συμφωνία, θα είχαν με μόνη την χορήγηση του τίτλου σπουδών από οποιαδήποτε ΑΣΚΕ. Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα σαφές και συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο που θα αναγνωρίζει ουσιαστικά τη θέση των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και θα διασφαλίζει τη δυνατότητα συνέχισης σπουδών σε επίπεδο εξειδίκευσης, χωρίς να απαξιώνεται η ήδη ολοκληρωμένη εκπαιδευτική τους διαδρομή. Κατανοώντας τόσο την ιδιαίτερη φύση των καλλιτεχνικών σπουδών, όσο και την ανάγκη για ελεγχόμενη εισροή σπουδαστών, το επίπεδο των σπουδαστών αλλά και των ίδιων των ΑΣΚΕ είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί από το αρμόδιο Υπουργείο κατά την άσκηση των εκ του νόμου εποπτικών του αρμοδιοτήτων. Η διασφάλιση αυτή δεν μπορεί να υποκαθίσταται από ρυθμίσεις που εμφανίζονται ως τυπικά ισότιμες, αλλά στην πράξη οδηγούν σε δυσανάλογα περιοριστική μεταχείριση ή σε μια κατ’ επίφαση διαδικασία ανωτατοποίησης, χωρίς ουσιαστική κατοχύρωση της ακαδημαϊκής συνέχειας των σπουδών.