Άρθρο 22
Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης
1. Συστήνεται νέα κατηγορία θέσεων προσωπικού με τίτλο «Καλλιτεχνική Εκπαίδευση (ΚΕ)» σε φορείς του δημόσιου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται στην περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), καθώς και στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου του δημόσιου τομέα που δεν περιλαμβάνονται στη Γενική Κυβέρνηση, όπως αυτή ορίζεται στο ανωτέρω άρθρο, πέραν των οριζομένων στο άρθρο 76 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (ν. 3528/2007, Α΄26) και στο άρθρο 80 του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ν. 3584/2007, Α΄ 143).
2. Στην κατηγορία θέσεων ΚΕ εντάσσονται κλάδοι και ειδικότητες προσωπικού που ασκούν είτε αμιγώς καλλιτεχνικό έργο, είτε εκπαιδευτικό έργο σε συναφή καλλιτεχνικά αντικείμενα.
Άρθρο 23
Προσόντα διορισμού στην κατηγορία θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης
1. Θέσεις της κατηγορίας Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) είναι εκείνες για τις οποίες ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης ορίζεται το πτυχίο ή δίπλωμα των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης του ν. 1158/1981 (Α’ 127), οι οποίες παρέχουν ανώτερη τριτοβάθμια καλλιτεχνική εκπαίδευση σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 16 του Συντάγματος, υπό την προϋπόθεση της κατοχής απολυτηρίου Γενικού Λυκείου (ΓΕ.Λ.) ή Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ.) ή ισότιμου τίτλου της ημεδαπής ή της αλλοδαπής.
2. Το πτυχίο ή δίπλωμα των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης του ν. 1158/1981 γίνεται δεκτό ως προσόν διορισμού ή πρόσληψης και για θέσεις κλάδων και ειδικοτήτων της κατηγορίας Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ), για τις οποίες ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης ορίζεται, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για τον καθορισμό προσόντων διορισμού σε θέσεις φορέων του δημόσιου τομέα (Προσοντολόγιο-Κλαδολόγιο), το πτυχίο ή δίπλωμα οποιουδήποτε τμήματος ή σχολής Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Τ.Ε.Ι.) της ημεδαπής ή ισότιμος τίτλος σχολών της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, υπό την προϋπόθεση της κατοχής απολυτηρίου Γενικού Λυκείου (ΓΕ.Λ.) ή Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ.) ή ισότιμου τίτλου της ημεδαπής ή της αλλοδαπής.
Άρθρο 24
Υπηρεσιακή κατάσταση – Μισθολογική κατάταξη, εξέλιξη και αποδοχές προσωπικού κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) –
Προβάδισμα υπαλλήλων κατηγορίας ΚΕ
1. Τα προβλεπόμενα για την υπηρεσιακή κατάσταση, τη μισθολογική κατάταξη, την εξέλιξη και τις αποδοχές του προσωπικού της κατηγορίας θέσεων Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) εφαρμόζονται και για το προσωπικό της κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ).
2. α) Μεταξύ υπαλλήλων κατηγοριών ΤΕ και ΚΕ δεν υφίσταται προβάδισμα υπό την έννοια της περ. α΄ του άρθρου 97 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (ν. 3528/2007, Α΄26) και της περ. α΄ του άρθρου 99 του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ν. 3584/2007, Α 143).
β) Μεταξύ υπαλλήλων που ανήκουν στην κατηγορία ΤΕ ή στην κατηγορία ΚΕ προηγούνται οι υπάλληλοι ανώτερου βαθμού με βάση την ιεραρχική κλίμακα των βαθμών του άρθρου 80 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. και του άρθρου 83 του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων.
Προτείνεται η προσθήκη στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ Σύσταση και ρύθμιση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (άρθρα 22-24)
Όπως προβλέπεται στην υπ’ αριθμ.πρωτ. ΔΙΠΑΑΔ/ΠΡΟΣ/429/οικ.20353 του Υπουργείου Εσωτερικών με υπογραφή της Π.Χαραλαμπογιάννη με Θέμα: Δημοσίευση του Π.Δ. 85/2022 (Α’ 232) «Καθορισμός προσόντων διορισμού σε
φορείς του Δημοσίου (Προσοντολόγιο-Κλαδολόγιο)»
Παρ. 13 : Αναφορικά με τους μουσικούς των ΟΤΑ και των νομικών
προσώπων αυτών, διατηρούνται σε ισχύ ως ειδικότερες, οι διατάξεις του άρθρου 26 παρ.8 του ν. 4325/2015 όπως ισχύουν, καθώς και του π.δ. 476/1981.
Προτείνεται η προσθήκη στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ Σύσταση και ρύθμιση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (άρθρα 22-24)
Όπως προβλέπεται στην υπ’ αριθμ.πρωτ. ΔΙΠΑΑΔ/ΠΡΟΣ/429/οικ.20353 του Υπουργείου Εσωτερικών με υπογραφή της Π.Χαραλαμπογιάννη με Θέμα: Δημοσίευση του Π.Δ. 85/2022 (Α’ 232) «Καθορισμός προσόντων διορισμού σε
φορείς του Δημοσίου (Προσοντολόγιο-Κλαδολόγιο)»
Παρ. 13 : Αναφορικά με τους μουσικούς των ΟΤΑ και των νομικών
προσώπων αυτών, διατηρούνται σε ισχύ ως ειδικότερες, οι διατάξεις του άρθρου 26 παρ.8 του ν. 4325/2015 όπως ισχύουν, καθώς και του π.δ. 476/1981.
Πρόταση για τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικής αιτιολόγησης των απορριφθέντων αιτημάτων.
Η δημόσια διαβούλευση οφείλει να αποτελεί πεδίο ουσιαστικού διαλόγου και όχι μια προσχηματική διαδικασία. Για τον σκοπό αυτό, τα αιτήματα και οι προτάσεις που υποβάλλονται πρέπει να τυγχάνουν τεκμηριωμένης απάντησης από την Πολιτεία κατά το στάδιο της επεξεργασίας του νομοσχεδίου και της συζήτησης στη Βουλή.
Η υποχρέωση για ειδική αιτιολόγηση σε περίπτωση απόρριψης προτάσεων —είτε από την πολιτική ηγεσία τώρα, είτε μελλοντικά από τη Διοικούσα Επιτροπή και το Καλλιτεχνικό Συμβούλιο— αποτελεί εγγύηση διαφάνειας και σεβασμού προς τον καλλιτεχνικό κόσμο.
α) Άρθρα 22-25 – Διοικητική εφαρμογή ΚΕ
Στα άρθρα 22 έως 25 του σχεδίου νόμου προβλέπεται η κατηγορία Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) και η σύνδεσή της με το επίπεδο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) στο σύστημα κατηγοριών εκπαίδευσης της δημόσιας διοίκησης.
Η πρόβλεψη αυτή αποτελεί σημαντική θεσμική εξέλιξη για την αναγνώριση των τίτλων καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμο να αποσαφηνιστεί το εύρος της διοικητικής εφαρμογής της αντιστοίχισης αυτής, ώστε να διασφαλιστεί η ενιαία αντιμετώπιση των κατόχων τίτλων καλλιτεχνικών σπουδών.
Προτείνεται:
Η αντιστοίχιση της κατηγορίας ΚΑΙ με την κατηγορία ΤΕ να εφαρμόζεται πλήρως σε ζητήματα όπως:
μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη
αναγνώριση προϋπηρεσίας
συμμετοχή σε διαδικασίες διορισμού και επιλογής στελεχών
μοριοδότηση τίτλων σπουδών
στις διαδικασίες πλήρωσης θέσεων μέσω προκηρύξεων του ΑΣΕΠ και σε κάθε είδους προκήρυξη φορέων του δημόσιου τομέα.
β) Αναγνώριση μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων
Δεν αποσαφηνίζεται πλήρως στο νομοθετικό πλαίσιο ο τρόπος αναγνώρισης μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων που κατέχουν απόφοιτοι καλλιτεχνικών σχολών και εντάσσονται στην κατηγορία ΚΕ.
Δεδομένου ότι σημαντικός αριθμός επαγγελματιών του χώρου των παραστατικών τεχνών συνεχίζει τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό ή διδακτορικό επίπεδο, κρίνεται αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι τίτλοι αυτοί αναγνωρίζονται διοικητικά και υπηρεσιακά.
Προτείνεται:
Να προβλεφθεί ρητά στο νομοθετικό πλαίσιο ότι οι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τίτλοι κατόχων τίτλων σπουδών που εντάσσονται στην κατηγορία Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) αναγνωρίζονται διοικητικά και υπηρεσιακά, σύμφωνα με τα ισχύοντα για τις λοιπές κατηγορίες εκπαίδευσης.
Η αναγνώριση αυτή θα πρέπει να ισχύει ιδίως:
για τη μοριοδότηση σε διαδικασίες επιλογής προσωπικού
για τη διοικητική και υπηρεσιακή εξέλιξη
και για κάθε διαδικασία αξιολόγησης ή επιλογής που προβλέπει αναγνώριση μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων.
γ) Σύνδεση της κατηγορίας ΚΑΙ με τη διδασκαλία του χορού στη δημόσια εκπαίδευση
Η δημιουργία της κατηγορίας Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης συνδέεται άμεσα με την επαγγελματική αξιοποίηση των αποφοίτων καλλιτεχνικών σχολών. Ωστόσο, στο ισχύον πλαίσιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν υφίσταται σαφώς ορισμένος κλάδος εκπαιδευτικών χορού, παρά το γεγονός ότι ο χορός αποτελεί οργανικό γνωστικό αντικείμενο των Καλλιτεχνικών Σχολείων.
Προτείνεται να εξεταστεί η θεσμική πρόβλεψη για:
σύσταση διακριτού κλάδου εκπαιδευτικών χορού στη δημόσια εκπαίδευση
δημιουργία οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών χορού στα Καλλιτεχνικά Σχολεία
αξιοποίηση των αποφοίτων καθηγητών χορού στη διδασκαλία του χορού στη δημόσια εκπαίδευση.
Στην παρ. 2, αναφέρονται οι ισχύουσες διατάξεις για τον καθορισμό προσόντων διορισμού σε θέσεις φορέων του δημόσιου τομέα (Προσοντολόγιο-Κλαδολόγιο). Για το καλλιτεχνικό προσωπικό εκδόθηκαν διατάξεις στο ΠΔ 85/22, οι οποίες με το αρ. 71 του ν. 5016/23 δεν ισχύουν. Συνεπώς δεν υπάρχουν διατάξεις προσοντολογίου – κλαδολογίου για το καλλιτεχνικό προσωπικό και πρέπει να προβλεφθούν εκ νέου.
Άρθρο 23
Σχετικά με τους ισότιμους τίτλους της αλλοδαπής: Όλοι οι τίτλοι τριετούς φοίτησης στα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι πτυχία πρώτου κύκλου επιπέδου 6. Πώς θα αντιστοιχηθούν ως ισότιμοι με τους τίτλους της ημεδαπής επίσης τριετούς φοίτησης αλλά επιπέδου 5;
ΘΕΜΑ:Εσωτερική μετάταξη σε ανώτερη κατηγορία
Άρθρο 22
Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης.
Να υπάρξει μέριμνα για ένταξη στην κατηγορία ΚΕ (ισότιμη με ΤΕ) οποιουδήποτε υπαλλήλου ΟΤΑ Α’& Β’ βαθμού ο οποίος κατέχει Πτυχίο ή Δίπλωμα Ωδείου ή Μουσικής Σχολής αναγνωρισμενης από το κράτος (ΥΠ. ΠΟ.) και επιθυμεί να εξελιχθεί, με εσωτερική μετάταξη σε ανώτερη κατηγορία από οποιοδήποτε κλάδο και ειδικότητα υπηρετεί ο ενδιαφερόμενος υπάλληλος (π.χ. Δε Διοικητικού – Λογιστικού σε ΤΕ Μουσικών Σπουδών).
Επιβεβαιώνεται και από την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης του άρθρου 23 ότι αναγνωρίζεται η διάκριση που απορρέει από το άρθρο 16 παρ. 7 του Συντάγματος μεταξύ των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και εκείνων της δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η διάκριση αυτή, συμπληρώνεται στην ανάλυση, δεν είναι νέα, καθώς ήδη με το θεσμικό πλαίσιο του ν. 1158/1981 (Α’ 127) οι καλλιτεχνικές σχολές χαρακτηρίστηκαν ως «ανώτερες» και εντάχθηκαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπό κρατική εποπτεία. Στο πλαίσιο αυτό, το σχέδιο νόμου θέτει ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης την κατοχή πτυχίου ή διπλώματος Ανώτερης Σχολής Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. Επισημαίνεται ότι οι τίτλοι αυτοί παρέχουν ανώτερη τριτοβάθμια καλλιτεχνική εκπαίδευση και προβλέπεται έτσι η ενιαία υπηρεσιακή και μισθολογική μεταχείριση του προσωπικού της νέας κατηγορίας θέσεων Κ.Ε., με αναλογική εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για την κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Ωστόσο, δεν αποσαφηνίζονται μετέπειτα ακαδημαϊκά δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην αντίστοιχη κατηγορία: στο άρθρο 5 παρ. 13 όπως διαμορφώθηκε με τον ν. 2916/2001 (ΦΕΚ 114/Α/11-6-2001) ορίζεται ότι το πτυχίο που χορηγείται από Τμήματα Τ.Ε.Ι. αποτελεί βασικό τίτλο σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης, ο οποίος παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών σε ελληνικά και αλλοδαπά πανεπιστήμια. Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης, όπως διαμορφώθηκε με τον ίδιο νόμο, όρισε ρητά ότι η ανώτατη εκπαίδευση αποτελείται από δύο παράλληλους τομείς: τον πανεπιστημιακό τομέα, στον οποίο ανήκουν τα Πανεπιστήμια, τα Πολυτεχνεία και η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, και τον τεχνολογικό τομέα, στον οποίο ανήκαν τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Υπό το πρίσμα αυτό, αναδεικνύεται ένα θεσμικό κενό ως προς τη θέση των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στο σύστημα ακαδημαϊκής εξέλιξης. Η κατηγορία ΚΕ, όπως προτείνεται, προσεγγίζει λειτουργικά την κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, χωρίς να συνοδεύεται ούτε από τα ήδη κεκτημένα και συνακόλουθα δικαιώματα της ίδιας κατηγορίας (επίπεδο 5). Η παρουσίαση της κατάταξης των ΚΕ στο επίπεδο αυτό ως ουσιαστική θεσμική αναβάθμιση δεν αντανακλά την πραγματική φύση και ένταση των καλλιτεχνικών σπουδών, αλλά απλώς μεριμνά για τη θέση των καλλιτεχνικών σπουδών που λησμονήθηκε στον ν. 2916/2001.
Με την ίδρυση της ΑΣΠΤ, όπως αναφέρεται στο εν λόγω σχέδιο νόμου, δημιουργείται ένα μονοπάτι προς την αναγνώριση των ΚΕ σε ανώτατο επίπεδο (επίπεδο 6), χωρίς όμως να διασφαλίζεται η καθολική πρόσβαση όλων των αποφοίτων στα επόμενα ακαδημαϊκά επίπεδα και στα αντίστοιχα δικαιώματα. Αντίθετα, μόνο όσοι καταφέρουν μέσω των -υπό αδιευκρίνιστη διαδικασία- κατατακτήριων εξετάσεων να εισαχθούν στην ΑΣΠΤ θα εξασφαλίσουν τη δυνατότητα υποβολή αίτησης σε προγράμματα κατάρτισης, δικαίωμα που, αν τηρούνταν η ευρωπαϊκή συμφωνία, θα είχαν με μόνη την χορήγηση του τίτλου σπουδών από οποιαδήποτε ΑΣΚΕ.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα σαφές και συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο που θα αναγνωρίζει ουσιαστικά τη θέση των αποφοίτων των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και θα διασφαλίζει τη δυνατότητα συνέχισης σπουδών σε επίπεδο εξειδίκευσης, χωρίς να απαξιώνεται η ήδη ολοκληρωμένη εκπαιδευτική τους διαδρομή. Κατανοώντας τόσο την ιδιαίτερη φύση των καλλιτεχνικών σπουδών, όσο και την ανάγκη για ελεγχόμενη εισροή σπουδαστών, το επίπεδο των σπουδαστών αλλά και των ίδιων των ΑΣΚΕ είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί από το αρμόδιο Υπουργείο κατά την άσκηση των εκ του νόμου εποπτικών του αρμοδιοτήτων. Η διασφάλιση αυτή δεν μπορεί να υποκαθίσταται από ρυθμίσεις που εμφανίζονται ως τυπικά ισότιμες, αλλά στην πράξη οδηγούν σε δυσανάλογα περιοριστική μεταχείριση ή σε μια κατ’ επίφαση διαδικασία ανωτατοποίησης, χωρίς ουσιαστική κατοχύρωση της ακαδημαϊκής συνέχειας των σπουδών.
Η εύρυθμη λειτουργία των καλλιτεχνικών σχολείων και ιδιαίτερα του τομέα του χορού προϋποθέτει ένα σαφές, διαφανές και αξιοκρατικό πλαίσιο επιλογής εκπαιδευτικών, το οποίο να λαμβάνει υπόψη τόσο τη συνάφεια των σπουδών όσο και την παιδαγωγική και επαγγελματική εμπειρία των διδασκόντων. Η καλλιτεχνική εκπαίδευση αποτελεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό θεσμό της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς συμβάλλει στην αισθητική καλλιέργεια των μαθητών και δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στην τέχνη σε παιδιά που συχνά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να συμμετέχουν σε ιδιωτικές καλλιτεχνικές δομές. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο το πλαίσιο επιλογής των εκπαιδευτικών να διέπεται από σαφείς κανόνες, διαφάνεια και πραγματική αξιοκρατία. Ένα από τα βασικά ζητήματα που ανακύπτουν αφορά τη διαδικασία αξιολόγησης και μοριοδότησης των υποψηφίων εκπαιδευτικών στον τομέα του χορού. Στην παρούσα μορφή της, η διαδικασία δεν φαίνεται να διασφαλίζει επαρκή διαφάνεια, καθώς οι υποψήφιοι ενημερώνονται συνήθως μόνο για έναν συνολικό αριθμό μορίων χωρίς να γνωρίζουν σε ποια επιμέρους κριτήρια αντιστοιχεί η μοριοδότηση. Δεν είναι σαφές πόσα μόρια αποδίδονται στον βασικό τίτλο σπουδών, σε μεταπτυχιακές σπουδές, στην προϋπηρεσία, στο καλλιτεχνικό έργο ή σε άλλα συναφή προσόντα. Η έλλειψη αυτής της αναλυτικής πληροφόρησης δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και την αίσθηση ενός συστήματος που δεν είναι πλήρως ελέγξιμο από τους υποψηφίους. Παράλληλα, παρατηρείται ότι η μοριοδότηση φαίνεται να διαφοροποιείται από έτος σε έτος, ανάλογα με τη σύνθεση των επιτροπών αξιολόγησης του ΙΕΠ. Το ίδιο βιογραφικό μπορεί να αποτιμάται διαφορετικά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, γεγονός που δημιουργεί αβεβαιότητα και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των εκπαιδευτικών στη διαδικασία. Επιπλέον, έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου νέοι υποψήφιοι, οι οποίοι αντικειμενικά δεν διαθέτουν μεγάλη επαγγελματική εμπειρία, εμφανίζονται με ιδιαίτερα υψηλή μοριοδότηση. Χωρίς αναλυτική παρουσίαση των επιμέρους μορίων, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ουσιαστική διασταύρωση των στοιχείων ούτε να ελεγχθεί η ορθότητα της αξιολόγησης. Για τον λόγο αυτό κρίνεται αναγκαίο να δημοσιοποιείται αναλυτικά η μοριοδότηση ανά κατηγορία κριτηρίων και να υπάρχει σταθερό και σαφές σύστημα αξιολόγησης. Παράλληλα, θα ήταν σημαντικό η διαδικασία να πραγματοποιείται μέσω του ΟΠΣΥΔ, όπως ισχύει για το σύνολο των εκπαιδευτικών της δημόσιας εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλίζεται ένα ενιαίο, διαφανές και ελέγξιμο πλαίσιο. Είναι επίσης σημαντικό να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα του επαγγελματικού πεδίου του χορού. Πρόκειται για έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με το σώμα και τη σωματική φθορά, ωστόσο η παιδαγωγική ωριμότητα, η διδακτική εμπειρία και η βαθύτερη καλλιτεχνική κατανόηση καλλιεργούνται με την πάροδο των ετών. Η εμπειρία των παλαιότερων εκπαιδευτικών αποτελεί σημαντικό παιδαγωγικό κεφάλαιο και δεν θα πρέπει το σύστημα επιλογής να λειτουργεί με τρόπο που έμμεσα οδηγεί στον αποκλεισμό τους. Αντίθετα, η πολυετής διδακτική εμπειρία θα πρέπει να αναγνωρίζεται ουσιαστικά και να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να εξεταστεί η ύπαρξη μιας πιο σαφούς επετηρίδας ή ενός συστήματος που να δίνει πραγματική βαρύτητα στην προϋπηρεσία. Παράλληλα, θα πρέπει να διασφαλιστεί η πραγματική συνάφεια των σπουδών με το αντικείμενο της διδασκαλίας. Είναι σημαντικό να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ της ιδιότητας του καλλιτέχνη και της ιδιότητας του παιδαγωγού. Η σκηνική εμπειρία αποτελεί σημαντικό στοιχείο για έναν καλλιτέχνη, όμως η διδασκαλία σε ένα σχολικό πλαίσιο απαιτεί και παιδαγωγική κατάρτιση, επιστημονική γνώση και μεθοδολογική επάρκεια. Τα καλλιτεχνικά σχολεία δεν έχουν ως στόχο μόνο την καλλιτεχνική παραγωγή αλλά κυρίως την παιδαγωγική καλλιέργεια των μαθητών και την ένταξη της τέχνης στην καθημερινότητά τους. Για τον λόγο αυτό η παιδαγωγική επάρκεια και η επιστημονική συνάφεια των σπουδών θα πρέπει να αποτελούν βασικά κριτήρια αξιολόγησης. Στο πλαίσιο αυτό είναι εύλογο πτυχιούχοι Φυσικής Αγωγής από τα ΤΕΦΑΑ, οι οποίοι διαθέτουν ειδικότητα στους χορούς και επιστημονική κατάρτιση στο αντικείμενο της κίνησης, και της διδασκαλίας, να λαμβάνουν την αντίστοιχη βαρύτητα στη διαδικασία επιλογής, ιδιαίτερα όταν διαθέτουν και παιδαγωγική επάρκεια ή περαιτέρω εξειδίκευση. Εάν εξεταστούν οι οδηγοί σπουδών των Τμημάτων Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ), διαπιστώνεται ότι ένα σημαντικό μέρος των μαθημάτων σχετίζεται άμεσα με το αντικείμενο της κίνησης, της κινησιολογίας, της ανατομίας ,της διδακτικής της κίνησης και της μεθοδολογίας διδασκαλίας του χορού κ.α. Πολλά από τα γνωστικά αυτά αντικείμενα αποτελούν επίσης βασικό μέρος της εκπαίδευσης στις επαγγελματικές σχολές χορού, γεγονός που αναδεικνύει τη σημαντική επιστημονική συνάφεια μεταξύ των δύο εκπαιδευτικών διαδρομών.Σε αρκετές περιπτώσεις, η θεωρητική κατάρτιση στις σχολές χορού βασίζεται σε συγγράμματα και επιστημονική βιβλιογραφία που χρησιμοποιούνται και στα ΤΕΦΑΑ, γεγονός που επιβεβαιώνει την κοινή επιστημονική βάση στο πεδίο της μελέτης της ανθρώπινης κίνησης.Σε πολλές χώρες του εξωτερικού, οι καθηγητές φυσικής αγωγής αποτελούν βασικούς φορείς διδασκαλίας του χορού στο σχολικό πλαίσιο, ακριβώς λόγω αυτής της επιστημονικής και παιδαγωγικής κατάρτισης. Για τον λόγο αυτό είναι εύλογο οι πτυχιούχοι ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα στον χορό και παιδαγωγική επάρκεια να λαμβάνουν την αντίστοιχη βαρύτητα στη διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής εκπαιδευτικών. Επιπλέον, θα πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα της παράλληλης επαγγελματικής δραστηριότητας στον ιδιωτικό τομέα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Η ταυτόχρονη απασχόληση σε ιδιωτικές σχολές και στη δημόσια εκπαίδευση μπορεί να δημιουργεί συνθήκες σύγκρουσης συμφερόντων ή άνισης μεταχείρισης και θα ήταν σκόπιμο να υπάρχει ένα σαφές και διαφανές πλαίσιο που να διασφαλίζει την ισονομία και τη θεσμική ουδετερότητα. Τέλος, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να ενισχυθεί συνολικά ο θεσμός των καλλιτεχνικών σχολείων στην Ελλάδα. Η ίδρυση περισσότερων καλλιτεχνικών σχολείων θα μπορούσε να διευρύνει την πρόσβαση των μαθητών στις τέχνες και να ενισχύσει τον ρόλο της καλλιτεχνικής παιδείας στη δημόσια εκπαίδευση. Παράλληλα, θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και δομές που να απευθύνονται σε άτομα με αναπηρία, αξιοποιώντας και τη θεραπευτική διάσταση της κίνησης. Από τον 20ό αιώνα ο χορός αναγνωρίζεται διεθνώς και ως μέσο θεραπευτικής έκφρασης και ψυχοσωματικής ενδυνάμωσης, γεγονός που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη συμπερίληψη και την κοινωνική ένταξη. Τέλος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρξει πρόβλεψη για τους ήδη υπηρετούντες ή παλαιότερους εκπαιδευτικούς του χώρου, οι οποίοι διαθέτουν πολυετή διδακτική και καλλιτεχνική εμπειρία. Η εμπειρία αυτή αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο για την καλλιτεχνική εκπαίδευση και δεν θα πρέπει να απαξιωθεί μέσα από νέες διαδικασίες που ενδέχεται να δημιουργούν έμμεσους αποκλεισμούς. Σε κάθε μεταρρύθμιση είναι απαραίτητο να προβλέπονται μεταβατικές ρυθμίσεις που να λαμβάνουν υπόψη την προϋπηρεσία, την εμπειρία και την προσφορά των ήδη ενεργών εκπαιδευτικών, διασφαλίζοντας έτσι τη συνέχεια, τη σταθερότητα και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η καλλιτεχνική εκπαίδευση, και ιδιαίτερα ο τομέας του χορού, απαιτεί ένα πλαίσιο επιλογής εκπαιδευτικών που να βασίζεται στη διαφάνεια, τη συνάφεια σπουδών, την παιδαγωγική επάρκεια και την αναγνώριση της εμπειρίας. Μόνο μέσα από ένα σαφές, αξιοκρατικό και σταθερό σύστημα μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα της διδασκαλίας και η ουσιαστική στήριξη του θεσμού των καλλιτεχνικών σχολείων.
Με την παρούσα διάταξη του Άρθρου 23, η κατάταξη στην κατηγορία Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) φαίνεται να περιορίζεται αποκλειστικά σε όσους κατέχουν πτυχίο Ανώτερης Σχολής με την πιστοποίηση της επιτροπής του ΥΠΠΟ (βάσει του ν. 1158/1981).
Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή αδικεί μια γενιά καλλιτεχνών (αποφοίτων της περιόδου 1990-2003), οι οποίοι:
1. Σπούδασαν σε αναγνωρισμένες από το κράτος σχολές.
2. Αποφοίτησαν σε μια περίοδο όπου η άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος είχε ήδη καταργηθεί (ν. 1158/81 και μετέπειτα Π.Δ. 336/2002), με αποτέλεσμα η συμμετοχή στις εξετάσεις της επιτροπής του ΥΠΠΟ να έχει απολέσει τον χαρακτήρα της ως προϋπόθεση για τη νόμιμη άσκηση του επαγγέλματος. Ως εκ τούτου, εκείνη την εποχή, η πιστοποίηση αυτή κατέστη μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία χωρίς αντίκρισμα στην τότε αγορά εργασίας, οδηγώντας πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες στο να μην την επιδιώξουν.
3. Διαθέτουν αποδεδειγμένη, πολυετή καλλιτεχνική προϋπηρεσία και έργο (ηθοποιοί, σκηνοθέτες).
Ο νομοθέτης δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ως μοναδικό κριτήριο μια πιστοποίηση που για πολλά χρόνια το ίδιο το κράτος είχε καταστήσει προαιρετική και χωρίς επαγγελματική αξία.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, προτείνεται προσθήκη που να ορίζεται ότι:
Για τους αποφοίτους αναγνωρισμένων Ανώτερων Σχολών της ημεδαπής, των οποίων ο τίτλος σπουδών δεν φέρει την πιστοποίηση της επιτροπής του ν. 1158/1981, η ένταξη στην κατηγορία ΚΕ πραγματοποιείται εφόσον ο τίτλος συνοδεύεται από αποδεδειγμένη καλλιτεχνική προϋπηρεσία ή/και τεκμηριωμένο καλλιτεχνικό έργο (portfolio).
Άρθρο 22 – Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης.
Για την ορθή αποτύπωση της νέας κατηγορίας ΚΕ, σε ΟΕΥ, Κανονισμούς, οργανογράμματα κλπ, πρέπει να προβλεφθεί η αυτοδίκαιη μετατροπή των θέσεων που απαιτούν ως προσόν διορισμού τίτλους Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης του ν. 1158/1981 (Α’ 127), ΑΣΜΕ και Ανώτερων Σχολών Μουσικής Εκπαίδευσης που λειτουργούν βάσει του ΒΔ 16/1966, του ν. 299/1976 και του ΦΕΚ 77/Β/2022 (Ωδεία, Μουσικές Σχολές, Σχολές Παραδοσιακής και Βυζαντινής Μουσικής), και απολυτηρίου Λυκείου, από ΤΕ ή ΔΕ σε ΚΕ. Οι θέσεις αυτές μπορεί να είναι πληρωμένες ή κενές.
Άρθρο 23 – Προσόντα διορισμού στην κατηγορία θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης
Πρέπει να προστεθούν τα τυπικά προσόντα (Πτυχία ή Διπλώματα), ΑΣΜΕ, Ωδείων και μουσικών σχολών που λειτουργούν βάσει του ΒΔ 16/1966, του ν. 299/1976 και των Σχολών Παραδοσιακής και Βυζαντινής Μουσικής που λειτουργούν βάσει του ΦΕΚ 77/Β/2022, με την προϋπόθεση της κατοχής απολυτηρίου Λυκείου όπως προβλέπεται.
Στην παρ. 2, αναφέρονται οι ισχύουσες διατάξεις για τον καθορισμό προσόντων διορισμού σε θέσεις φορέων του δημόσιου τομέα (Προσοντολόγιο-Κλαδολόγιο). Για το καλλιτεχνικό προσωπικό εκδόθηκαν διατάξεις στο ΠΔ 85/22, οι οποίες με το αρ. 71 του ν. 5016/23 δεν ισχύουν. Συνεπώς δεν υπάρχουν διατάξεις προσοντολογίου – κλαδολογίου για το καλλιτεχνικό προσωπικό και πρέπει να προβλεφθούν εκ νέου.
Άρθρο 22 παρ.2
Εφόσον στην παρ. 2 περιλαμβάνεται και προσωπικό που ασκεί εκπαιδευτικό έργο, πρέπει να γίνει αποσαφήνιση σε ποιους χώρους παρέχεται το εν λόγω έργο. Αν πρόκειται για δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Καλλιτεχνικά Γυμνάσια και Λύκεια), τότε πρέπει να ληφθούν υπόψιν οι ήδη κάτοχοι Πανεπιστημιακών καλλιτεχνικών πτυχίων της κατηγορίας Π.Ε. Οι κάτοχοι Πανεπιστημιακών τίτλων, σύμφωνα με το Σύνταγμα, προηγούνται έναντι κατηγοριών Τ.Ε. και οποιασδήποτε άλλης κατηγορίας (βλ. αναλυτικό νομοτεχνικό σχόλιο στο άρθρο 23).
Άρθρο 23
Στο προτεινόμενο νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνεται ειδική πρόβλεψη για τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει προπτυχιακές σπουδές στην αλλοδαπή σε καλλιτεχνικά γνωστικά αντικείμενα, όπως ο χορός, η μουσική και το θέατρο, και των οποίων οι τίτλοι σπουδών έχουν ήδη αναγνωριστεί από τον ΔΟΑΤΑΠ ως ισότιμοι προς τους απονεμόμενους από τα ελληνικά Πανεπιστήμια/Α.Ε.Ι.
Ειδικότερα, η παράλειψη αυτή καταλαμβάνει ιδίως τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)προσώπων που έχουν ολοκληρώσει αυτοτελείς προπτυχιακές σπουδές τετραετούς φοίτησης σε πανεπιστήμια της αλλοδαπής και εν συνεχεία έχουν αποκτήσει μεταπτυχιακούς ή και διδακτορικούς τίτλους σπουδών κάνοντας χρήση της ισοτιμίας που τους απονεμήθηκε από τον ΔΟΑΤΑΠ,
β) προσώπων που έχουν ολοκληρώσει κύκλο προπτυχιακών σπουδών τριετούς φοίτησης και, για τη θεμελίωση της αναγνώρισης ισοτιμίας, απαιτήθηκε ο συνυπολογισμός μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών μονοετούς ή διετούς διάρκειας, ώστε να αναγνωριστεί συνολικά ισοδύναμο ακαδημαϊκό επίπεδο προς τετραετή φοίτηση.
Τα ανωτέρω πρόσωπα δεν δύνανται να υπαχθούν στην κατηγορία Τ.Ε., δεδομένου ότι φέρουν ήδη διοικητική πράξη ακαδημαϊκής αναγνώρισης από τον ΔΟΑΤΑΠ, βάσει της οποίας οι τίτλοι τους έχουν κριθεί ισότιμοι προς τους τίτλους που απονέμονται ήδη από τα ελληνικά Α.Ε.Ι. και, συνακόλουθα, αντιστοιχούν στην κατηγορία Π.Ε.
Τυχόν υπαγωγή των προσώπων αυτών στην κατηγορία Τ.Ε. θα αντέβαινε ευθέως αφενός στη δεσμευτικότητα της ήδη χορηγηθείσας ακαδημαϊκής αναγνώρισης, αφετέρου στις αρχές της ακαδημαϊκής ισοτιμίας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, της ίσης μεταχείρισης και της ασφάλειας δικαίου, ενώ θα οδηγούσε, κατ’ ουσίαν, σε ανεπίτρεπτη διοικητική υποβάθμιση ήδη αναγνωρισμένων πανεπιστημιακών τίτλων.
Για τον λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να προστεθεί ρητή διάταξη, με την οποία να προβλέπεται ότι οι κάτοχοι τίτλων σπουδών της αλλοδαπής σε καλλιτεχνικά αντικείμενα, οι οποίοι έχουν αναγνωριστεί από τον ΔΟΑΤΑΠ ως ισότιμοι προς τίτλους ελληνικών Α.Ε.Ι., υπάγονται στην κατηγορία Π.Ε., χωρίς να καταλείπεται περιθώριο ερμηνευτικής αμφιβολίας ή διοικητικής απόκλισης.
Αναγνώριση και αναβάθμιση θέσης σε ΚΕ ισότιμο με ΤΕ σε όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα σε οποιοδήποτε κλάδο εργασίας.
ΟΧΙ δυο μέτρα και δυο σταθμά.
ΟΧΙ σε διαχωρισμό υπαλλήλων με τα ίδια πτυχία – διπλώματα.
Με τις προσλήψεις στα καλλιτεχνικά σχολεία τι προβλέπεται; Θα συνεχίσουμε να προσλαμβανόμαστε με αυτές τις συνθήκες, ως εμπειροτέχνες χωρίς δυνατότητα ανέλιξης και χωρίς να προσμετρώνται δεύτερα πτυχία και μεταπτυχιακά; Επίσης οι πλέον απόφοιτοι της ΑΣΠΤ θα έχουν προτεραιότητα ως ΠΕ; Με κάτι τέτοιο οι πτυχιούχοι των ανώτερων σχολών χορού δεν θα μπορούμε να τους συναγωνιστούμε παρά την προϋπηρεσία μας.
Επίσης σε προκηρύξεις άλλων αντικειμένων θα μπορεί το πτυχίο των ανώτερων σχολών χορού να προσμετρηθεί και να πριμοδοτηθεί ως δεύτερο πτυχίο;
Η σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης αποτελεί θετική θεσμική εξέλιξη. Ωστόσο, στο νομοσχέδιο δεν αποσαφηνίζεται επαρκώς η σχέση της κατηγορίας αυτής με το επίπεδο εκπαίδευσης και τα τυπικά προσόντα.
Για λόγους διοικητικής συνοχής προτείνεται:
να προβλεφθεί ρητή σύνδεση της κατηγορίας θέσεων με συγκεκριμένο επίπεδο προσόντων,
να διασφαλιστεί η αντιστοιχία με τις γενικές αρχές του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου,
να αποφευχθούν επικαλύψεις ή ασάφειες με υφιστάμενες κατηγορίες.
Η σαφής τυποποίηση των προσόντων συμβάλλει στη διαφάνεια των διαδικασιών προσλήψεων και υπηρεσιακής εξέλιξης.
Ως τυπικό προσόν πρόσληψης αναφέρεται το πτυχίο των ΑΣΚΕ : άρα δεν εννοείται και οποιοδήποτε υφιστάμενο ήδη ισότιμο πτυχίο/δίπλωμα από π.χ. Ωδείο αναγνωρισμένο από το κράτος;
Να προβλεφθεί ρητά η αντιστοίχιση της κατηγορίας Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης με επίπεδο ΤΕ, ώστε να αποφεύγονται μελλοντικές ερμηνευτικές ασάφειες.
Η κατηγορία Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΕ) αντιστοιχίζεται πλήρως και αυτοδικαίως ως προς:
– τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη,
– την αναγνώριση προϋπηρεσίας,
– τη μοριοδότηση και αναγνώριση μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων,
– τη συμμετοχή σε διαδικασίες διορισμού και επιλογής στελεχών.
– μοριοδοτείται πλήρως σε προκηρύξεις ΑΣΕΠ
– αντιστοιχίζεται πλήρως για κάθε διοικητική και υπηρεσιακή συνέπεια
Να προβλεφθεί μεταβατική ρύθμιση πλήρους ακαδημαϊκής ισοδυναμίας των ήδη αποφοίτων Ανώτερων Σχολών Χορού χωρίς πρόσθετες εξετάσεις.
1. Όσον αφορά την νέα κατηγορία (ΚΕ) θέσεων καλλιτεχνικού προσωπικού σε φορείς του δημοσίου τομέα, προτείνουμε να προβλεφθεί η αυξημένη μοριοδότηση για την πρόσληψη των Καθηγητών που επί σειρά ετών καλύπτουν μόνιμες ανάγκες στις Δημοτικές Μουσικές Σχολές/Δημοτικά Ωδεία και ταλαιπωρούνται από ετήσιες συμβάσεις ωρομισθίου προσωπικού και χαμηλή ωρομίσθια αποζημίωση. Θα ήταν πραγματικά άδικο και θα προκαλούσε μεγάλο πλήγμα στην εύρυθμη λειτουργία των δημοτικών ωδείων αν οι προσλήψεις αυτές δεν δίνουν προτεραιότητα με πολύ υψηλή μοριοδότηση στους καθηγητές που έχουν πολύχρονη προϋπηρεσία στο συγκεκριμένο ωδείο.
2. Θα πρέπει να διατηρηθεί παράλληλα με τις προσλήψεις και το καθεστώς των ωρομισθίων καθηγητών ή Καθηγητών ΚΕ με μειωμένο ωράριο, καθώς υπάρχουν μουσικά όργανα με μειωμένη ζήτηση.
3. Πρέπει να προβλεφθεί η κατηγορία καθηγητών μοντέρνων οργάνων (π.χ. ηλεκτρική κιθάρα, αρμόνιο κλπ) οι οποίοι έχουν προσληφθεί ως ωρομίσθιοι στα Δημοτικά ωδεία, κατέχοντας Πτυχία Μοντέρνων οργάνων από Αναγνωρισμένα Ωδεία. Ποιο θα είναι το καθεστώς αναγνώρισης αυτών των Πτυχίων?
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΜΕ ΠΤΥΧΙΑ ΦΟΥΓΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΙΞΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΩΔΙΚΗΣ & ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΙΑΤΥΠΩΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΝΑ ΕΞΙΣΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΤΥΧΙΑ & ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΠΟΥΔΩΝ.ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΡΙΜΝΗΣΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ.ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ & ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΠΩΣ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΤΕΙ ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΑΦΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Άρθρο 22
Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης.
Στην παράγραφο 2 να υπάρξει μέριμνα για ένταξη στην κατηγορία ΚΕ όχι μόνο για κλάδους και ειδικότητες προσωπικού που ασκούν είτε αμιγώς καλλιτεχνικό έργο, είτε εκπαιδευτικό έργο αλλά σε κλάδους οποιασδήποτε θέση του ευρύτερου δημοσίου τομέα να μπορούν να αναβαθμιστούν ως ΚΕ ισότιμες πλέον με ΤΕ.
Με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης ο τίτλος καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αποτελεί μόνιμο και αντικειμενικό προσόν και η μη αναγνώριση του αποκλειστικά λόγω της θέσης στην οποία υπηρετεί, οδηγεί σε απαξίωση επισήμων τίτλων σπουδών δημιουργώντας άνιση μεταχείριση υπαλλήλων με τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα.
Επίσης όταν το κράτος δεν αναγνωρίζει έναν τίτλο σπουδών επειδή δε σχετίζεται με την συγκεκριμένη θέση εργασίας, ανοίγει έναν νέο «ασκό του Αιόλου» σε δικαστικές διαμάχες με το κράτος και ουσιαστικά αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να σπουδάζουν και να αποκτούν επιπλέον προσόντα και αυτό πάει αντίθετα με την λογική της διαρκούς επιμόρφωσης και της αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας διοίκησης.
Από τη στιγμή που ένας υπάλληλος ολοκληρώνει έναν αναγνωρισμένο κύκλο προπτυχιακών σπουδών οι γνώσεις και τα προσόντα που απέκτησε αποτελούν μόνιμο χαρακτηριστικό του και η αξία ενός πτυχίου δεν μπορεί να εξαρτάται από την θέση στην οποία υπηρετεί όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μεταπτυχιακά τα οποία αναγνωρίζονται ανεξάρτητα από το αντικείμενο της θέσης.
Φανταστείτε ακόμη την περίπτωση απόκτησης μεταπτυχιακού τίτλου να μην μπορεί να αναγνωριστεί από την υπηρεσία του ενδιαφερόμενου γιατί δεν ασκεί καλλιτεχνικά καθήκοντα…
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα:
Ένας υπάλληλος στον δημόσιο τομέα αν αποκτήσει στο μέλλον κάποιο δίπλωμα ή πτυχίο να μπορεί να εξελιχθεί στην θέση που βρίσκεται.
π.χ. ΚΕ Διοικητικός, ΚΕ Δημοτικής Αστυνομίας κ.α.
Ή ένας υπάλληλος ΟΤΑ Α’ ή Β’ βαθμού, οποιασδήποτε θέσης ΔΕ να μπορέσει να μεταταχθεί σε κλάδο
ΚΕ διοικητικών μετά την απόκτηση αντίστοιχου πτυχίου ή διπλώματος.
Άρθρο 22
Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης.
Στην παράγραφο 2 να υπάρξει μέριμνα για ένταξη στην κατηγορία ΚΕ όχι μόνο για κλάδους και ειδικότητες προσωπικού που ασκούν είτε αμιγώς καλλιτεχνικό έργο, είτε εκπαιδευτικό έργο αλλά σε κλάδους οποιασδήποτε θέση του ευρύτερου δημοσίου τομέα να μπορούν να αναβαθμιστούν ως ΚΕ ισότιμες πλέον με ΤΕ.
Με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης ο τίτλος καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αποτελεί μόνιμο και αντικειμενικό προσόν και η μη αναγνώριση του αποκλειστικά λόγω της θέσης στην οποία υπηρετεί, οδηγεί σε απαξίωση επισήμων τίτλων σπουδών δημιουργώντας άνιση μεταχείριση υπαλλήλων με τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα.
Επίσης όταν το κράτος δεν αναγνωρίζει έναν τίτλο σπουδών επειδή δε σχετίζεται με την συγκεκριμένη θέση εργασίας, ανοίγει έναν νέο «ασκό του Αιόλου» σε δικαστικές διαμάχες με το κράτος και ουσιαστικά αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να σπουδάζουν και να αποκτούν επιπλέον προσόντα και αυτό πάει αντίθετα με την λογική της διαρκούς επιμόρφωσης και της αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας διοίκησης.
Από τη στιγμή που ένας υπάλληλος ολοκληρώνει έναν αναγνωρισμένο κύκλο προπτυχιακών σπουδών οι γνώσεις και τα προσόντα που απέκτησε αποτελούν μόνιμο χαρακτηριστικό του και η αξία ενός πτυχίου δεν μπορεί να εξαρτάται από την θέση στην οποία υπηρετεί όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μεταπτυχιακά τα οποία αναγνωρίζονται ανεξάρτητα από το αντικείμενο της θέσης.
Φανταστείτε ακόμη την περίπτωση απόκτησης μεταπτυχιακού τίτλου να μην μπορεί να αναγνωριστεί από την υπηρεσία του ενδιαφερόμενου γιατί δεν ασκεί καλλιτεχνικά καθήκοντα…
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα:
Ένας υπάλληλος στον δημόσιο τομέα αν αποκτήσει στο μέλλον κάποιο δίπλωμα ή πτυχίο να μπορεί να εξελιχθεί στην θέση που βρίσκεται.
π.χ. ΚΕ Διοικητικός, ΚΕ Δημοτικής Αστυνομίας, ΚΕ Φύλακας κ.α.
Ή ένας υπάλληλος ΟΤΑ Α’ ή Β’ βαθμού, οποιασδήποτε θέσης ΔΕ να μπορέσει να μεταταχθεί σε κλάδο
ΚΕ διοικητικών μετά την απόκτηση αντίστοιχου πτυχίου ή διπλώματος.
Άρθρο 22
Σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης.
Στην παράγραφο 2 να υπάρξει μέριμνα για ένταξη στην κατηγορία ΚΕ όχι μόνο για κλάδους και ειδικότητες προσωπικού που ασκούν είτε αμιγώς καλλιτεχνικό έργο, είτε εκπαιδευτικό έργο αλλά σε κλάδους οποιασδήποτε θέσης του ευρύτερου δημοσίου τομέα να μπορούν να αναβαθμιστούν ως ΚΕ ισότιμες πλέον με ΤΕ.
Με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης ο τίτλος καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αποτελεί μόνιμο και αντικειμενικό προσόν και η μη αναγνώριση του αποκλειστικά λόγω της θέσης στην οποία υπηρετεί, οδηγεί σε απαξίωση επισήμων τίτλων σπουδών δημιουργώντας άνιση μεταχείριση υπαλλήλων με τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα.
Επίσης όταν το κράτος δεν αναγνωρίζει έναν τίτλο σπουδών επειδή δε σχετίζεται με την συγκεκριμένη θέση εργασίας, ανοίγει έναν νέο «ασκό του Αιόλου» σε δικαστικές διαμάχες με το κράτος και ουσιαστικά αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να σπουδάζουν και να αποκτούν επιπλέον προσόντα και αυτό πάει αντίθετα με την λογική της διαρκούς επιμόρφωσης και της αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας διοίκησης.
Από τη στιγμή που ένας υπάλληλος ολοκληρώνει έναν αναγνωρισμένο κύκλο προπτυχιακών σπουδών οι γνώσεις και τα προσόντα που απέκτησε αποτελούν μόνιμο χαρακτηριστικό του και η αξία ενός πτυχίου δεν μπορεί να εξαρτάται από την θέση στην οποία υπηρετεί όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μεταπτυχιακά τα οποία αναγνωρίζονται ανεξάρτητα από το αντικείμενο της θέσης.
Φανταστείτε ακόμη την περίπτωση απόκτησης μεταπτυχιακού τίτλου να μην μπορεί να αναγνωριστεί από την υπηρεσία του ενδιαφερόμενου γιατί δεν ασκεί καλλιτεχνικά καθήκοντα…
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα:
Ένας υπάλληλος στον δημόσιο τομέα αν αποκτήσει στο μέλλον κάποιο δίπλωμα ή πτυχίο να μπορεί να εξελιχθεί στην θέση που βρίσκεται.
π.χ. ΚΕ Διοικητικός, ΚΕ Δημοτικής Αστυνομίας, ΚΕ Φύλακας κ.α.
Ή ένας υπάλληλος ΟΤΑ Α’ ή Β’ βαθμού, οποιασδήποτε θέσης ΔΕ να μπορέσει να μεταταχθεί σε κλάδο
ΚΕ διοικητικών μετά την απόκτηση αντίστοιχου πτυχίου ή διπλώματος.