Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΓΩΝΡΙΣΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΧΟΡΟΥ' | 9 Μαρτίου 2026, 11:33

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΓΩΝΡΙΣΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΧΟΡΟΥ Ι. Με ενδιαφέρον και προβληματισμό βέβαια υποδεχόμαστε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με τίτλο «Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, Σύσταση νέου κλάδου Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, κλπ.» Η εν λόγω νομοθετική πρόταση σίγουρα αποτελεί μία πρόκληση, αφού με αυτή τίθενται σοβαρά ζητήματα σχέσεων καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής εκπαίδευσης , σχέσεων καλλιτέχνη και επιστήμονα , ποιότητας της προτεινόμενης εκπαίδευσης, ιδιότητας των διδασκόντων και όλα αυτά σε ένα τοπίο εκπαίδευσης μέχρι τώρα αδιαβάθμιτο που για πρώτη φορά στην χώρα μας γίνεται η προσπάθεια να ενταχθεί αυτή η εκπαίδευση σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Υπάρχουν στο νομοσχέδιο ζητήματα που αντιμετωπίζονται κατά την γνώμη μας λανθασμένα και ζητήματα που δεν αγγίζονται ενώ θα έπρεπε να συμπεριληφθούν και που όλα αυτά τα ζητήματα αφορούν είτε στην ακαδημαϊκή ταυτότητά της ΑΣΠΤ είτε στη στελέχωση της είτε στον τρόπο εισαγωγής των υποψηφίων σε αυτή είτε σε άλλα σοβαρά θέματα. Καταθέτουμε τις απόψεις μας επί των νομοσχεδίου ,συσχετίζοντας όμως αυτές βασικά με τον χορό , αφού ως φορέας εκπροσωπούμε κατά κύριο λόγο επιχειρήσεις αναγνωρισμένων σχολών χορού στην χώρα μας , που ιδρύονται και λειτουργούν σύμφωνα με ΠΔ 57/1983,το οποίο εκδόθηκε σύμφωνα με τον νόμο1158/1981 «Περί οργανώσεως και διοικήσεως σχολών Ανωτέρας Καλλιτεχνικής Εκπαιδεύσεως, Κρατικού Βραβείου Θεάτρου και καταργήσεως Αδείας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ηθοποιού» ΙΙ. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 9 ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ 1.Σχετικά με τον τρόπο εισαγωγής των υποψηφίων στην ΑΣΠΤ ( Άρθρο 9 του νομοσχεδίου) δηλαδή των αποφοίτων του γενικού ή του επαγγελματικού λυκείου, δεν προβλέπονται στο νομοσχέδιο πανελλήνιες εξετάσεις αλλά προβλέπονται υποχρεωτικές δια ζώσης εξετάσεις – ακροάσεις των υποψηφίων σε καλλιτεχνικές δεξιότητες καθώς και γραπτές και προφορικές εξετάσεις σε επιλεγμένα θέματα, χωρίς να ζητείται ως προϋπόθεση για την εισαγωγή οποιαδήποτε καλλιτεχνική προπαιδεία. Έχοντας όμως ως δεδομένο ότι η εκπαίδευση στον κλασσικό και στον σύγχρονο χορό χτίζεται μέσα από πολυετή παιδεία και εμπειρία που ξεκινά από τις μικρές ηλικίες , μας είναι αδύνατον να σκεφτούμε ότι ένας φοιτητής στα χορευτικά τμήματα της ΑΣΠΤ θα μπορέσει να εκπαιδευτεί και να αποφοιτήσει από αυτή ως χορευτής ή ως δάσκαλος χορού ή ως χορογράφος, χωρίς να έχει πριν την εισαγωγή , δηλαδή πριν τα 18 του έτη , λάβει την απαραίτητη καλλιτεχνική χορευτική παιδεία και χωρίς να έχει αποκτήσει έτσι την απαραίτητη σχετική καλλιτεχνική εμπειρία , αφού η χορευτική παιδεία στην χώρα μας είναι ανύπαρκτη , στο δημοτικό σχολείο , στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Ουδείς περί αυτού προβληματισμός στο νομοσχέδιο , οι συντάκτες του οποίου προφανώς πλανημένα πιστεύουν ότι ένας άνθρωπος από τα 18 του έτη και ύστερα , μπορεί χωρίς προηγούμενη σχετική παιδεία και εμπειρία να σπουδάσει χορευτής ή χορογράφος ή δάσκαλος χορού , πράγμα που κατά την γνώμη μας είναι αυτονόητα αδύνατον για τους παρακάτω λόγους. 2. Για την εκμάθησή της τέχνης του χορού , αναμφίβολα υφίσταται κατ αρχάς η αναγκαιότητα μιας κατάρτισης στις βασικές τεχνικές του χορού, η οποία κατάρτιση συμβαδίζει με τα κρίσιμα αναπτυξιακά στάδια του σώματος και υλοποιείται με την διαμόρφωση των απαραίτητων κινητικών μηχανισμών σε σχέση με την άνοδο της ηλικίας . που το σώμα αναπτυσσόμενο , αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη ευλυγισία, μυϊκή δύναμη και νευρομυϊκή ακρίβεια και διαμορφώνεται χτίζοντας σταθερούς μηχανισμούς εκτέλεσης, οι οποίοι επιτρέπουν όχι μόνο την ορθή απόδοση της χορευτικής πράξης αλλά και την ουσιαστική κατανόηση της τεχνικής. Έτσι η εν λόγω εκπαίδευση ακολουθώντας τον ρυθμό φυσικής ωρίμανσης, επιτρέπει στα παιδιά και στους έφηβους ,να αποκτήσουν σταθερό σωματικό υπόβαθρο, επαρκή τεχνική συγκρότηση και λειτουργικούς μηχανισμούς που μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν αργότερα να αξιοποιηθούν στην ανωτέρου ή ανωτάτου επιπέδου χορευτική εκπαίδευση και επαγγελματική σταδιοδρομία , τόσο στην εκτέλεση όσο και στη διδασκαλία αυτής της τέχνης. Η απουσία λοιπόν μιας σοβαρής και μακρόχρονης προετοιμασίας τον χορό μέχρι την συμπλήρωση των 18 ετών στους νέους, όχι μόνο καθιστά πολύ δύσκολη και ίσως αδύνατη την εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο (ΑΣΠΤ) υπονομεύοντας έτσι την ποιότητα της εκπαίδευσης σε αυτό , αλλά και εκθέτει τους ίδιους τους υποψηφίους σε κινδύνους τραυματισμών και απογοητεύσεων. Για τους παραπάνω λόγους πιστεύουμε ότι η θέσπιση μίας υποχρεωτικής προπαρασκευαστικής εκπαίδευσης πενταετούς διάρκειας στον χορό , εντός χρονικού διαστήματος από την ηλικία των 11 ετών έως και την ηλικία των 18 ετών , με τα μαθήματα χορού ανωτέρου εκπαιδευτικού επιπέδου ,που όπως παρακάτω αναφέρουμε δύνανται σύμφωνα με τον νόμο να διδαχθούν και σε νέους κάτω των 18 ετών , αποτελεί για τους υποψηφίους στα χορευτικά τμήματα της ΑΣΠΤ μία ουσιαστική κατ αρχάς προϋπόθεση απολύτως απαραίτητη. Η προτεινόμενη αυτή διάρκεια της πενταετούς εκπαίδευσης, δεν είναι τυχαία. Ακολουθεί εντός του χρόνου των 5 ετών τον ρυθμό φυσικής ωρίμανσης, επιτρέπει στους υποψήφιους να αποκτήσουν σταθερό σωματικό υπόβαθρο, επαρκή τεχνική συγκρότηση και λειτουργικούς μηχανισμούς και εξασφαλίζει ότι το σώμα και η τεχνική εξελίσσονται παράλληλα με την ηλικιακή ανάπτυξη, δίδοντας έτσι την δυνατότητα στον υποψήφιο ,αφού έχει ολοκληρώσει μία συστηματική κατάρτιση στις βασικές τέχνες του χορού να εισέλθει στο Πανεπιστήμιο (ΑΣΠΤ) με επαρκή φυσική προσαρμογή, εσωτερικευμένη γνώση του σώματος και βαθιά συνείδηση της τέχνης. Δεν πρέπει να παραλειφθεί ότι η βασική μουσική καλλιτεχνική εκπαίδευση που προηγείται της ανώτερης και αφορά τις βασικές γνώσεις εκμάθησης κάποιου μουσικού οργάνου πιστοποιείται μετά από μακρόχρονη εκπαίδευση διαρκείας πολλών ετών. Άρα η κατά τα ανωτέρω πενταετία που αφορά στην εκμάθηση των βασικών γνώσεων του χορού είναι σε κάθε περίπτωση αναγκαία για τους λόγους που προαναφέρουμε και οπωσδήποτε και αυτή πρέπει να πιστοποιείται και να ΚΑΤΟΧΥΡΩΘΕΙ σύμφωνα με τις παρακάτω θέσεις μας. 3. Σήμερα η χορευτική εκπαίδευση άνω του 18 ετών διενεργείται πιστοποιημένα από τις ανώτερες σχολές χορού που ιδρύθηκαν και λειτουργούν σύμφωνα με το νόμο 1158/1981 και το ΠΔ 372/1983 , το οποίο εκδόθηκε κατ εξουσιοδότηση του νόμου αυτού. Σύμφωνα μάλιστα με το άρθρο1 και την παράγραφο 2 του άρθρου 12 αυτού του νόμου, οι ανώτερες σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αποτελούν τριτοβάθμια εκπαίδευση και εισέρχονται υποχρεωτικά νέοι που αποφοιτήσει από το λύκειο ή το εξατάξιο γυμνάσιο , που έχουν δηλαδή συμπληρώσει τα 18 έτη. Η δε χορευτική εκπαίδευση σήμερα κάτω των 18 ετών στην πραγματικότητα παρέχεται στην χώρα μας μόνο από τις αναγνωρισμένες από το κράτος σχολές χορού , που έχουν ιδρυθεί πάλι σύμφωνα με τον νόμο 1158/1981 ( άρθρο 28) και λειτουργούν όμως σύμφωνα και το ΠΔ 457/1983. Οι σχολές αυτές που σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές προβλέψεις περί εκπαίδευσης μαθητών σε τμήματα ανάλογα με συγκεκριμένες ηλικίες (άρθρο 4 του ΠΔ 457/1973 στο οποίο προβλέπονται τμήματα ηλικιών α) Από 3 ετών μέχρι και 5 β) Από 6 ετών μέχρι και 10 γ) Από 11 ετών μέχρι και 15 δ) Από 16 ετών και άνω.) στην ουσία αντικαθιστούν στην χώρα μας το δημοτικό , το γυμνάσιο και το λύκειο στην εκπαίδευση και στην τέχνη του χορού και επιτελούν ένα πολύ σημαντικό έργο πάνω σ αυτή αφού εκπαιδεύουν σχεδόν όλα τα παιδιά και όλους τους έφηβους κάτω των 18 ετών που επιθυμούν να διδαχθούν τον χορό και παρέχουν σ αυτούς την αναγκαία χορευτική προπαιδεία, η οποία στην πράξη αποτελεί την στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση στον χορό, η οποία ελλείπει από τα δημόσια σχολεία στην Ελλάδα . Ως εκ τούτου οι σχολές αυτές είναι το αναγκαίο προστάδιο για την χορευτική παιδεία ανωτέρου και ανωτάτου εκπαιδευτικού επιπέδου. Πρέπει να σημειωθεί ότι όλα τα άτομα που εισάγονται στις ανώτερες σχολές χορού του νόμου 1158/1981 και του ΠΔ 372/1983 έχουν φοιτήσει και εκπαιδευθεί στις εν λόγω αναγνωρισμένες σχολές του του ΠΔ. 457/1983 , οι οποίες αναμφισβήτητα και σε κάθε περίπτωση αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο χορευτικής εκπαίδευσης και παιδείας στην χώρα μας. Το εν λόγω προεδρικό διάταγμα 457 /1983 που εκδόθηκε κατ εξουσιοδότηση του νόμου 1158/1981( άρθρο 28) και αφορά τις όχι δόκιμα ονομασθείσες ερασιτεχνικές σχολές χορού προβλέπει διατάξεις που ομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με αυτές το προεδρικού διατάγματος 372 /1983 περί λειτουργάς των ανωτέρων σχολών χορού αλλά και με πολλές του νόμου 1158/1981 , αφού και τα δύο αυτά διατάγματα καθώς και μέρος του νόμου 1158/1981 στην ουσία ρυθμίζουν αντίστοιχα δύο εκπαιδευτικές διαδικασίες επί του χορού. Την διαδικασία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ( άρθρο 1 και 12 του ν.1158/1981 σε σχέση με το ΠΔ 372/1983) και την εκπαιδευτική διαδικασία πριν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην ουσία δηλαδή την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ( ΠΔ 457 /1983 )Αναφερόμαστε στις διατάξεις που αφορούν : α. στο είδος των μαθημάτων αφού σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΠΔ 457/1983 υφίσταται η δυνατότητα να διδαχθούν στις ερασιτεχνικές σχολές χορού ακόμα και όλα μαθήματα που διδάσκονται στις Ανώτερες Σχολές Χορού, όπως συμβαίνει και στην πραγματικότητα. β. στην ιδιότητα των προσώπων – επιχειρηματιών που λαμβάνουν την πρωτοβουλία να ιδρύσουν τις σχολές χορού και τις προϋποθέσεις που πρέπει να έχουν αυτά τα πρόσωπα. γ. στα κωλύματα επί αυτών των προσώπων, δ. στα δικαιολογητικά έγγραφα για την ίδρυση και λειτουργία των σχολών , ε. στις κτιριολογικές προϋποθέσεις για την λειτουργία των σχολών και που έχουν μικρές διαφορές μεταξύ τους ,δηλαδή αυτές του ΠΔ 457 /1983 με αυτές του 372 /1983. στ. στα προσόντα των στελεχών. ζ. στον φορέα ελέγχου ως προς την ίδρυση και λειτουργία των σχολών , που πλέον είναι ο ίδιος και για τις δύο κατηγορίες σχολών και συγκεκριμένα η περιφέρεια . (Αρθρο 26 παρ.8 του νόμου 2819/2000 και άρθρο 186 Παρ. Η, εδ.10 του νόμου 3852/2010 4.1 Βλέπουμε λοιπόν ότι πρόκειται όχι μόνο για δύο παράλληλες εκπαιδευτικές διαδικασίες αλλά στην ουσία για δύο παράλληλες εκπαιδευτικές βαθμίδες ,που ιδρύονται και ελέγχονται από το κράτος σχεδόν κατά τον ίδιο τρόπο, που σε αυτές διδάσκονται ή μπορούν να διδάσκονται τα ίδια μαθήματα και που η μία (ανώτερες σχολές χορού )αποτελεί εκ του νόμου τριτοβάθμια εκπαίδευση (άρθρο 1 του νόμου 1158/1981), ενώ ή άλλη ( των ερασιτεχνικών σχολών ) που προηγείται ηλικιακά από την προηγούμενη ,δεν μπορεί παρά να αποτελεί εκ των πραγμάτων την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Συνεπώς η κατά τα ανωτέρω προτεινόμενη ως αναγκαία πενταετής χορευτική εκπαίδευση των υποψηφίων πριν τα 18 έτη που προηγείται εκ των πραγμάτων της εκπαίδευσης που παρέχουν οι ανώτερες σχολές χορού μετά τα 18 έτη (απόφοιτοι Λυκείου ), δεν μπορεί παρά να διανύεται στις αναγνωρισμένες σχολές του προεδρικού διατάγματος 457/1983 που στην ουσία έχουν εκ των πραγμάτων αναλάβει αυτόν τον ρόλο, δηλαδή το ρόλο της παροχής πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας χορευτικής εκπαίδευσης. 4.2 Συνακόλουθα λοιπόν δικαίως η φοίτηση και η ολοκλήρωση των χορευτικών σπουδών για μία πενταετία στις σχολές χορού του ΠΔ 457/1973 που προτείνουμε και που θα αποδεικνύεται από τις σχολές αυτές με σχετικές βεβαιώσεις ,δύναται να συμπεριλαμβάνεται ως συνεκτιμώμενο κριτήριο, μεταξύ των λοιπών κριτηρίων και προϋποθέσεων επιλογής για την εισαγωγή υποψηφίων στα χορευτικά τμήματα της ΑΣΠΤ σύμφωνα με το άρθρο 9 του νομοσχεδίου , όπως τα κριτήρια αυτά θα καθορισθούν αναλυτικότερα με την Υπουργική απόφαση που θα εκδοθεί για να ρυθμίσει ειδικότερα τον τρόπο εισαγωγής των υποψηφίων στην ΑΣΠΤ σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 14 του νομοσχεδίου αλλά και με οποιαδήποτε άλλη σχετική κανονιστική που μπορεί να εκδοθεί. Σε κάθε περίπτωση όμως εάν το κριτήριο αυτό που προτείνουμε δεν γίνει δεκτό ως υποχρεωτικός όρος συμμετοχής στην επιλογή των υποψηφίων , πρέπει να μπορεί να προσκομίζεται προαιρετικά και να συνεκτιμάται στη διαδικασία αξιολόγησης και βαθμολόγησης των υποψηφίων. Είναι εύλογο ότι ως άνω πενταετής εμπειρία πρέπει παράλληλα να αποτελέσει ουσιαστικό αλλά και τυπικό κριτήριο για την ένταξη των υποψηφίων και στις ανώτερες σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης , διότι όπως ανωτέρω αναφέρουμε και δικαιολογούμε αυτή αποτελεί το αναγκαίο προστάδιο για την χορευτική παιδεία και ανωτέρου και ανωτάτου εκπαιδευτικού επιπέδου. 4.3 Πιστεύουμε ότι αν δεν συμπεριληφθεί στον νόμο το παραπάνω κριτήριο - όπως το προτείνουμε - για την εισαγωγή των αποφοίτων του λυκείου στα χορευτικά τμήματα της Ανωτάτης σχολής παραστατικών τεχνών, η εν λόγω ρύθμιση θα αποτελέσει κατά την γνώμη μας μια ρύθμιση ανεδαφική που στην ουσία θα ακυρώνει τον σκοπό των διατάξεων του νομοσχεδίου ως προς τον χορό και οι με οποιοδήποτε τρόπο εξετάσεις για την εισαγωγή στα χορευτικά τμήματα της ΑΣΠΤ , θα καθίστανται και αποκομμένες από την πραγματική ουσία του χορού. Το ίδιο θα ισχύσει και στην περίπτωση που το ανωτέρω κριτήριο δεν συμπεριληφθεί ως προϋπόθεση εισαγωγής στις ΑΣΚΕ. 5. Επίσης η κατά τα ανωτέρω προτεινόμενη από εμάς προϋπόθεση της πενταετούς εκπαίδευσης αναμφισβήτητα δίδει κάποια εχέγγυα στην πράξη για το αδιάβλητο των εξετάσεων και κυρίως αυτών που πραγματοποιούνται με την δια ζώσης ακρόαση , αφού έτσι σε κάποιο βαθμό περιορίζεται το ανεξέλεγκτο των κρίσεων επί της ακρόασης. 6. Τέλος η εν λόγω θέση και συλλογιστική μας μας σχετικά με την προϋπόθεση ύπαρξης πενταετούς προπαίδειας για την εισαγωγή στα τμήματα χορού της ΑΣΠΤ , όπως ακριβώς την αναφέρουμε και την ζητάμε (αριθμός 4.2) , δεν μπορεί παρά να έχει ως συνέπεια και την αναγκαιότητα ύπαρξης αυτής της ίδιας προϋπόθεσης ( πενταετία ) για τους κατατασσόμενους φοιτητές σύμφωνα με το άρθρο 10 του νομοσχεδίου . Δηλαδή είναι για μας αυτονόητο ότι εφόσον η προϋπόθεση της πενταετούς προπαίδειας είναι απαραίτητη για τους εισαγόμενος απευθείας στην ΑΣΠΤ , κατά μείζονα λόγο είναι απαραίτητη και για τους κατατασσόμενους στην ΑΣΠΤ, στην οποία μπορεί να καταταχτούν και σε ηλικία άνω των 18 ετών. Δεν μπορούμε σύμφωνα με τα ανωτέρω να φανταστούμε κατατασσόμενους που θα καταταχθούν μετά τα 19 έτη ή τα 20 έτη είτε τα 21 έτη της ηλικίας τους για να σπουδάσουν την τέχνη του χορού για πρώτη φορά , χωρίς να έχουν την πενταετή προπαιδεία σύμφωνα με τα ανωτέρω ( 4.2)