Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ ΠΑΤΡΑΣ' | 10 Μαρτίου 2026, 04:17

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Μετά από 3μιση χρόνια από τη συλλογική κινητοποίηση του καλλιτεχνικού κόσμου που αναπτύχθηκε στον στόχο της υπεράσπισης των εργασιακών και ακαδημαϊκών δικαιωμάτων του, τα οποία ευθέως απειλήθηκαν με το ΠΔ 85/22, κατατίθεται σχέδιο νόμου το οποίο οφείλει να είναι εναρμονισμένο με την απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1941-2/2025, η οποία δικαίωσε τα αιτήματά μας. Τα κύρια αιτήματα του κινήματος ήταν η αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων μας με τη δημιουργία νέας βαθμίδας ισοδύναμης με Τ.Ε., η διαβάθμιση των ακαδημαϊκών δικαιωμάτων και η ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών που θα διασφαλίζει την παροχή δημόσιων και δωρεάν σπουδών. Με ιδιαίτερη ικανοποίηση αναγνωρίζουμε και επισημαίνουμε τη δικαίωση αυτή ως αποτέλεσμα του δυναμικού συλλογικού αγώνα των καλλιτεχνών, καθώς και της καθοριστικής συμβολής της νομικής μας εκπροσώπησης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η δημιουργία της βαθμίδας ΚΕ, η οποία εξισώνεται ως προς τα εργασιακά δικαιώματα με τη βαθμίδα ΤΕ, καθώς και η γεφύρωση του αδιαβάθμητου που ίσχυε μετά το 2003, συνιστούν την ουσιαστική ικανοποίηση ενός πάγιου και δίκαιου αιτήματος του κλάδου και αποτυπώνουν μια συνολική νίκη σε επίπεδο εργασιακών δικαιωμάτων Ιδιαίτερης σημασίας εξέλιξη συνιστά και η υπαγωγή όλων των δραματικών σχολών, καθώς και της νεοσύστατης πανεπιστημιακής σχολής, στην πλήρη εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας. Το αίτημα αυτό είχε τεθεί κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, με στόχο την άρση ζητημάτων διαδικαστικής φύσης και, κυρίως, τη διασφάλιση της ουσιαστικής αναγνώρισης των σχολών ως φορέων παροχής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, κατά τρόπο αντίστοιχο με εκείνον που ισχύει για τις σχολές των λοιπών μη καλλιτεχνικών κλάδων. Αίτημα διαχρονικής σημασίας υπήρξε η ίδρυση του Πανεπιστημίου Παραστατικών Τεχνών, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο συστηματικής διεκδίκησης εκ μέρους του καλλιτεχνικού χώρου και πλέον βρίσκεται σε διαδικασία υλοποίησης. Ωστόσο, δεδομένης της ιστορικής σημασίας της συγκυρίας για την καλλιτεχνική εκπαίδευση και τη μελλοντική της διαμόρφωση, κρίνεται αναγκαία η ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο οργάνωσής της, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιάζουσα φύση της. Στο πλαίσιο αυτό, εκφράζουμε τον έντονο προβληματισμό μας σχετικά με τη δημιουργία του νέου πανεπιστημιακού σχήματος μέσω της συσσωμάτωσης ήδη υφιστάμενων κρατικών σχολών, καθώς διαφαίνεται κίνδυνος αλλοίωσης της ταυτότητας ιστορικών φορέων πολιτισμού με μακρά και σημαντική διαδρομή. Επισημαίνεται ότι για τη διασφάλιση της πλήρους και ισότιμης πρόσβασης όλων των φοιτητών, πέραν της πανεπιστημιακής σχολής, είναι απαραίτητη η λειτουργία και η ενίσχυση ανώτερων δημόσιων σχολών, παράλληλα με την ύπαρξη των ιδιωτικών. Η συσσωμάτωση των υφιστάμενων σχολών στο υπό ίδρυση πανεπιστημιακό σχήμα, με αποκλειστική αξιοποίηση των ήδη υπαρχουσών υλικοτεχνικών υποδομών, δεν επαρκεί για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του κράτους που επιδιώκει την ουσιαστική μεταρρύθμιση, την προαγωγή της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και τη διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της Το αίτημα επικεντρωνόταν στη δημιουργία ενός δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, ως ξεχωριστού φορέα, το οποίο θα προάγει τον καλλιτεχνικό πλουραλισμό μέσω της διδασκαλίας σε νέες, ειδικά διαμορφωμένες υποδομές, πλήρως εναρμονισμένες με τις διαφορετικές ανάγκες κάθε καλλιτεχνικής ειδικότητας. Μόνον υπό αυτές τις προϋποθέσεις είναι δυνατός ο ουσιαστικός καλλιτεχνικός διάλογος μεταξύ των φοιτητών. Παρά ταύτα, παρατηρείται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είτε απομονώνονται άστοχα ορισμένες τέχνες (π.χ. οι μουσικοί), είτε ενοποιούνται απερίσκεπτα άλλες, χωρίς να λαμβάνονται επαρκώς υπόψη οι ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες κάθε καλλιτεχνικού κλάδου. Ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα αφορά στον ακαδημαϊκό «διάδρομο» που διαμορφώνεται για τους αποφοίτους των ανωτέρων σχολών. Τα ποσοστά πρόσβασης στην εν λόγω διαδικασία κρίνονται δυσανάλογα χαμηλά σε σχέση με τον αριθμό των αποφοίτων, καθιστώντας τη διαδικασία ουσιαστικά ανεπαρκή. Παράλληλα, η δυνατότητα εισαγωγής μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο υπογραμμίζει τις περιορισμένες δυνατότητες του συστήματος να αναγνωρίσει και να αξιοποιήσει τις καλλιτεχνικές σπουδές, δεδομένου ότι η φύση τους είναι πρακτική, απαιτεί την πλήρη φυσική παρουσία και δεν μπορεί να υποστηριχθεί επαρκώς μέσω εξ αποστάσεως διδασκαλίας. Η παρούσα διαμόρφωση υπονομεύει τόσο την ουσιαστική πρόσβαση των αποφοίτων όσο και την αναγνώριση της πρακτικής καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Το αίτημά μας παραμένει η διασφάλιση πλήρως δωρεάν εκπαίδευσης και η δημιουργία ενός ουσιαστικού και εφικτού «διαδρόμου» ανωτατοποίησης των πτυχίων, με απόλυτο σεβασμό στις ήδη ολοκληρωμένες σπουδές των φοιτητών. Συνεπώς, δεν δύναται να προβλέπεται η δυνατότητα περαιτέρω σπουδών επί πληρωμή, επειδή η πρόσβαση στο νέο πανεπιστήμιο ουσιαστικά καταλήγει ατελέσφορη. Επιπλέον, η αναγνώριση της υπάρχουσας σπουδής δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Στις προτεινόμενες εναλλακτικές επιλογές, προβλέπεται η εισαγωγή στο 5ο εξάμηνο, δηλαδή στο τρίτο έτος, ενώ η διάρκεια της φοίτησής μας είναι τριετής· επομένως, οι αναγνωρισμένες πιστωτικές μονάδες πρέπει να ανέρχονται σε 180. Συμπερασματικά, είτε εφαρμοστεί το σύστημα πιστωτικών μονάδων είτε το σύστημα εξαμήνων, η πρόσβαση οφείλει να γίνεται στο τέταρτο έτος και να οργανώνεται με τρόπο που να μην διαταράσσει τη συνολική λειτουργία και συνοχή της ομάδας του αντίστοιχου έτους, διασφαλίζοντας πλήρως τα δικαιώματα των φοιτητών και την ακεραιότητα της προηγούμενης εκπαιδευτικής τους πορείας Όσον αφορά το διδακτικό και καλλιτεχνικό προσωπικό, όπως ορίζονται τα προσόντα αποκλείουν μεγάλο μέρος των ενεργών καλλιτεχνών-καθηγητών και αιτούμαστε την αναθεώρησή τους, ώστε να μη οδηγηθούμε είτε σε δυσανάλογη ποσόστωση θεωρητικών ακαδημαϊκών έναντι ενεργών καλλιτεχνών καθηγητών είτε σε φωτογραφικού τύπου προσοντολόγιο για τη στελέχωση του νέου πανεπιστημίου. Αξίζει να τονιστεί ότι το επίπεδο 5 αφορά τα ακαδημαϊκά δικαιώματα. Η μεθοδευμένη ενσωμάτωση και των ΙΕΚ στο παρόν σχέδιο νόμου ουσιαστικά αποτελεί ευθεία ακαδημαϊκή υποβάθμιση των δικών μας πτυχίων και απαιτούμε να γίνει σαφής ακαδημαϊκός διαχωρισμός. Ένα εξίσου κρίσιμο ζήτημα αφορά στην έλλειψη ουσιαστικής φοιτητικής μέριμνας, η οποία αποτελούσε ένα από τα βασικά αιτήματα των σπουδαστών. Εν κατακλείδι, η καλλιτεχνική εκπαίδευση έχει γνωρίσει χρόνια πολλαπλών προκλήσεων και πλήττεται σε διάφορα επίπεδα. Πρόκειται για έναν ιδιάζοντα τομέα με ειδικές απαιτήσεις, τις οποίες οφείλει να λάβει υπόψη κάθε πολιτική ή θεσμική παρέμβαση, προκειμένου η εξέλιξή της να είναι δυναμική και ουσιαστική, και όχι να εντάσσεται σε αυστηρά κανονιστικά πλαίσια πανεπιστημιακού τύπου, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική φύση της. Κατόπιν τούτου, καλούμε την Πολιτεία σε ουσιαστική διαβούλευση με ενεργούς καλλιτέχνες, καθηγητές, σωματεία, δραματικές σχολές και φοιτητικούς συλλόγους, προκειμένου να αναθεωρηθεί ο προτεινόμενος νόμος-πλαίσιο, εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα, τη δυναμική και την ποιότητα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Ο διευθυντής σπουδών Οι καθηγητές/τριες της Ανώτερης Δραματικής Σχολής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας