• Σχόλιο του χρήστη 'ΔΗΜΟΣ ΖΑΡΡΑΣ' | 4 Ιανουαρίου 2026, 14:21

    Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών και η πλήρης μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων στους δήμους δεν αποτελεί απλώς μια τυπική διοικητική μεταρρύθμιση, αλλά μια βαθιά θεσμική αλλαγή με σημαντικές επιπτώσεις στη δομή και λειτουργία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος σε τοπικό επίπεδο. Η απόσταση ανάμεσα στον φορέα λήψης αποφάσεων και στη σχολική κοινότητα δημιουργεί καθυστερήσεις. Παράλληλα, η επικοινωνία μεταξύ των σχολικών μονάδων και των δήμων συχνά αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρονοβόρα. Εργασίες μικρής κλίμακας ή επείγουσες προμήθειες, που μέχρι πρότινος διεκπεραιώνονταν από τη σχολική επιτροπή σε σύντομο χρονικό διάστημα, πλέον υπόκεινται σε πιο σύνθετες διοικητικές διαδικασίες. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την παρατεταμένη έλλειψη υλικών ή τη μη έγκαιρη αποκατάσταση φθορών στις υποδομές, με άμεσο αντίκτυπο στη λειτουργία του σχολείου. Η εφαρμογή του Ν.5056/2023, από την 29η Ιουνίου 2024 στους Δήμους που έχουν μέχρι 100 σχολικές μονάδες αποδείχθηκε στην πράξη, σύμφωνα με την προσωπική μου εμπειρία, απολύτως αποτυχημένη. Τα προβλήματα στο σχολείο διογκώθηκαν και ο Δήμος δυσκολεύεται να τα διαχειριστεί (ενδεικτικά αναφέρω: ένας ηλεκτρολόγος, ένας υδραυλικός, ένας σιδεράς για περίπου 70 σχολικές μονάδες !). Ούτε συζήτηση για προμήθεια νέου εξοπλισμού, συντήρηση Η/Υ, αλλαγή ή επισκευή καθισμάτων καθηγητών και μαθητών/τριών, κουρτινών, προμήθεια εξοπλισμού για γιορτές, επισκευή περίφραξης, βάψιμο αιθουσών κ.ο.κ. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται πια πολυτέλειες, σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν όπου με χρηστή διαχείριση και καλό προγραμματισμό μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Οι δυνατότητες προμηθειών μέσω της πάγιας προκαταβολής εξαντλούνται σε προμήθεια φωτοτυπικού χαρτιού, toner και καθαριστικών. Τίποτε άλλο! Είναι πλέον σαφές ότι καθημερινά υποβαθμίζεται η ποιότητα του σχολικού περιβάλλοντος του δημόσιου σχολείου. Συμπερασματικά, η επέκταση ενός μοντέλου διοίκησης που στην πράξη έχει αναδείξει σοβαρές αδυναμίες και λειτουργικά κενά, εγείρει προβληματισμό ως προς την καθολική εφαρμογή του. Η διασφάλιση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης απαιτεί αμεσότητα, επάρκεια πόρων και αποτελεσματική διαχείριση των καθημερινών αναγκών της σχολικής μονάδας. Με εκτίμηση Δήμος Ζάρρας Δ/ντής 4ου ΓΕΛ Καρδίτσας