Αρχική Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών...ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ Άρθρο 3 Αποσπάσεις για απασχόληση προσωπικού ως εθνικού εμπειρογνώμονα ή για απασχόληση σε υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τρίτων χωρών – Αντικατάσταση παρ. 1 άρθρου 6 ν. 1104/1980Σχόλιο του χρήστη Ιωάννα Κουφάκη, Δικηγόρος Δ.N, Policy Officer, European Commission | 7 Ιανουαρίου 2026, 09:33




Οι θέσεις που εκφράζει η ένωση των Ελλήνων αποσπασμένων EL CLENAD στο σύνολό της είναι νομικά ορθές και εύλογες. Ειδικότερα, ως προς το επίδομα αλλοδαπής διαχρονικά, η βούληση του νομοθέτη είναι σαφής και αδιάλειπτη: το επίδομα αλλοδαπής πρέπει να καταβάλλεται στους πολιτικούς υπαλλήλους που υπηρετούν στην αλλοδαπή με τις ίδιες ουσιαστικές προϋποθέσεις που ισχύουν για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών. Η βούληση αυτή αποτυπώνεται τόσο στο κανονιστικό πλαίσιο όσο και στον τρόπο υπολογισμού των αποδοχών των αποσπασμένων Εθνικών Εμπειρογνωμόνων, οι οποίες βασίζονται στις αποδοχές του Έλληνα Πρέσβη της χώρας υποδοχής, στοιχείο που καταδεικνύει την κανονιστική τους εξομοίωση ως προς την αντιμετώπιση των αυξημένων δαπανών διαβίωσης στο εξωτερικό. Τη διαχρονική αυτή πρόθεση του νομοθέτη έχει παγίως επιβεβαιώσει η νομολογία των πολιτικών και διοικητικών δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένων των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, τα οποία έχουν κρίνει ότι ο σκοπός του επιδόματος αλλοδαπής συνίσταται στην αντιστάθμιση των αυξημένων συνθηκών διαβίωσης στο εξωτερικό και ότι οι προσαυξήσεις λόγω τέκνων και κατοικίας δεν συνιστούν αυτοτελείς παροχές, αλλά αναγκαίο και αδιαίρετο παρακολούθημα του επιδόματος αλλοδαπής. (ΣτΕ 3423/2006, ΣτΕ 3112/2010, ΣτΕ 4150/2014, ΣτΕ 2946/2009, ΣτΕ 4032/2015, ΑΠ 2024/2007, ΔΕφΑθ 624/2016, ΔΠρΑθ 8846/2020 η οποία επικυρώθηκε με την ΔΕφΑΘ 2266/2021 κά) Υπό τα ανωτέρω, η νομοθετική ρύθμιση οφείλει να σέβεται τη διαμορφωμένη νομολογία και να κατοχυρώνει την ισονομία, τη χρηστή διοίκηση και την ασφάλεια δικαίου, προκειμένου να αποτραπεί η επανάληψη διοικητικών πρακτικών που έχουν παρατηρηθεί σε ορισμένα Υπουργεία, στα οποία τα αρμόδια όργανα ερμηνεύουν κατά το δοκούν τις οικείες διατάξεις, δεν συμμορφώνονται προς δεσμευτικές δικαστικές αποφάσεις και ενεργούν κατά τρόπο λειτουργικά τιμωρητικό έναντι αποσπασμένων δημοσίων υπαλλήλων στην αλλοδαπή, εκ του ασφαλούς, καθώς γνωρίζουν ότι δεν υπέχουν προσωπική ευθύνη, με αποτέλεσμα το Ελληνικό Δημόσιο να καλείται εκ των υστέρων να καταβάλει τις οφειλόμενες προσαυξήσεις λόγω τέκνων και κατοικίας, εντόκως, σε βάρος των φορολογουμένων πολιτών. Συνεπώς, επιβάλλεται η διαγραφή όλων των αναφορών στο επίδομα αλλοδαπής από την παρούσα νομοθετική πρόταση, δεδομένου ότι το ζήτημα ρυθμίζεται ήδη από τον ν. 4336/2015, και η προσθήκη ρητής διάταξης σύμφωνα με την οποία για τους Εθνικούς Εμπειρογνώμονες εφαρμόζονται στο σύνολό τους οι ίδιες διατάξεις που ισχύουν για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετούν στην αλλοδαπή, δηλαδή συμπεριλαμβανομένων των προσαυξήσεων λόγω τέκνων και κατοικίας προς αποφυγή περαιτέρω δικαστικών διενέξεων.