• Σχόλιο του χρήστη 'Ελόνα' | 7 Ιανουαρίου 2026, 12:07

    Με το Άρθρο 14 επιχειρείται η τροποποίηση του άρθρου 64 του ν. 4590/2019 και η αποσαφήνιση της έννοιας της τριτεκνικής ιδιότητας στο πλαίσιο των προσλήψεων μέσω Α.Σ.Ε.Π., σε συνδυασμό πλέον με τον ν. 4765/2021. Η ρητή κατοχύρωση της ισόβιας διατήρησης της τριτεκνικής ιδιότητας για τους γονείς αποτελεί θετική θεσμική εξέλιξη και συμβάλλει στη σταθερότητα του εφαρμοστέου πλαισίου. Ωστόσο, η ίδια διάταξη διατηρεί ουσιώδεις περιορισμούς ως προς την ιδιότητα του τέκνου τρίτεκνης οικογένειας, οι οποίοι δημιουργούν ζητήματα συνοχής, ίσης μεταχείρισης και πρακτικής αποτελεσματικότητας της ρύθμισης. Καταρχάς, από τη διατύπωση του άρθρου προκύπτει εσωτερική ασυμμετρία. Στην περ. α) της παρ. 1 ορίζεται ότι η τριτεκνική ιδιότητα του γονέα υφίσταται ανεξαρτήτως της ηλικίας των τέκνων, είτε αυτά είναι ανήλικα είτε ενήλικα. Αντιθέτως, στην περ. β) η ιδιότητα του τέκνου τρίτεκνης οικογένειας συνδέεται με αυστηρά ηλικιακά όρια (25ο ή, κατ’ εξαίρεση, 30ό έτος), καθώς και με πρόσθετες προϋποθέσεις οικογενειακής κατάστασης. Έτσι, η ίδια οικογενειακή πραγματικότητα παράγει ισόβια έννομα αποτελέσματα για τον γονέα, αλλά προσωρινά και περιορισμένα για τα τέκνα. Η διαφοροποίηση αυτή δεν φαίνεται να εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια συνδεόμενα με τον σκοπό της ρύθμισης. Η τρίτεκνη οικογένεια αποτελεί ενιαία κοινωνική και οικονομική κατάσταση και δεν παύει να υφίσταται με την ενηλικίωση των τέκνων. Κατά συνέπεια, η περιορισμένη χρονικά αναγνώριση της ιδιότητας του τέκνου δεν συνάδει με τη διαχρονική φύση της τριτεκνίας. Περαιτέρω, τα ηλικιακά όρια που τίθενται δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες επαγγελματικής ένταξης των νέων. Στην πράξη, τα τέκνα τρίτεκνων οικογενειών ολοκληρώνουν σπουδές, στρατιωτικές υποχρεώσεις ή μεταπτυχιακή κατάρτιση συχνά μετά τη συμπλήρωση του 25ου έτους. Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της ιδιότητας ακριβώς στο χρονικό σημείο κατά το οποίο η αυξημένη μοριοδότηση στις διαδικασίες Α.Σ.Ε.Π. θα είχε ουσιαστικό περιεχόμενο, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της ρύθμισης. Επιπλέον, η διατήρηση ηλικιακών περιορισμών αποκλειστικά για τα τέκνα τρίτεκνων οικογενειών δημιουργεί ζήτημα ίσης μεταχείρισης σε σχέση με τα τέκνα πολύτεκνων οικογενειών, για τα οποία η ιδιότητα αναγνωρίζεται χωρίς αντίστοιχους περιορισμούς. Πρόκειται για κοινωνικές ομάδες με συγκρίσιμα χαρακτηριστικά ως προς τη δημογραφική συμβολή και τις αυξημένες οικογενειακές ανάγκες, χωρίς να προκύπτει ειδική αιτιολόγηση για τη διαφορετική κανονιστική τους αντιμετώπιση. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η επέκταση της ισόβιας ιδιότητας και στα τέκνα τρίτεκνων οικογενειών δεν συνεπάγεται δημοσιονομική επιβάρυνση, καθώς αφορά αποκλειστικά τη μοριοδότηση και την κατάταξη υποψηφίων σε διαδικασίες προσλήψεων και όχι οικονομικές παροχές. Με βάση τα ανωτέρω, για να επιτευχθεί ο δηλωμένος σκοπός της ενίσχυσης των τρίτεκνων οικογενειών και να διασφαλιστεί η εσωτερική συνοχή και η πρακτική αποτελεσματικότητα της διάταξης, κρίνεται αναγκαία η ακόλουθη νομοτεχνική βελτίωση: Πρόταση νομοτεχνικής βελτίωσης: Στην περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 4590/2019 προτείνεται η κατάργηση των ηλικιακών και οικογενειακών περιορισμών και η αναδιατύπωσή της ως εξής: «β) Ως τέκνο τρίτεκνης οικογένειας νοείται κάθε τέκνο τρίτεκνου γονέα, ανεξαρτήτως ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης ή άλλης προϋπόθεσης. Στα τέκνα αυτά συνυπολογίζονται και όσα έχουν οποιαδήποτε αναπηρία σε ποσοστό εξήντα επτά τοις εκατό (67%) και άνω, ισοβίως.» Η προτεινόμενη διατύπωση αποκαθιστά τη συνοχή του άρθρου, διασφαλίζει ίση μεταχείριση με τα τέκνα πολύτεκνων οικογενειών και ενισχύει ουσιαστικά την αποτελεσματικότητα της ρύθμισης, χωρίς καμία επιβάρυνση για τον κρατικό προϋπολογισμό.