Αρχική ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΕΚΤΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣΜΕΡΟΣ Α’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Άρθρο 1 ΣκοπόςΣχόλιο του χρήστη Παύλος Κοτσώνης | 12 Φεβρουαρίου 2026, 04:10
  • Σχόλιο του χρήστη 'Παύλος Κοτσώνης' | 12 Φεβρουαρίου 2026, 04:10

    Σε οποιαδήποτε νέα νομοθεσία που αφορά τις εκλογές πρέπει πρωτίστως να εξετάζουμε το ζήτημα της λογοδοσίας, γιατί χωρίς λογοδοσία δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία ούτε λαϊκή εκπροσώπηση. Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να αξιολογήσουμε και τη νέα νοθετική πρόταση της κυβέρνησης για την περιφέρεια αποδήμων. Το 2023, 22.857 απόδημοι ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν, ενώ το 2024 ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε περίπου 114.000 για τις ευρωεκλογές. Ωστόσο, η αρχή της λογοδοσίας για τον μελλοντικό βουλευτή της περιφέρειας αποδήμων δεν πρέπει να αφορά μόνο όσους είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους· πρέπει να αφορά τη σχέση λογοδοσίας μεταξύ βουλευτή και του συνόλου του σώματος των αποδήμων, δηλαδή των περισσότερων από 5 εκατομμυρίων Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό. Το πρώτο ζήτημα του παρόντος σχεδίου νόμου είναι ο αριθμός των εδρών. Τρεις βουλευτές της διασποράς θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκπροσωπήσουν ουσιαστικά περισσότερους από 5 εκατομμύρια Έλληνες του εξωτερικού, τη στιγμή που ακόμη και πολυεδρικές ελληνικές περιφέρειες Αθήνας αντιστοιχούν σε σαφώς μικρότερο πληθυσμό. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την τεράστια γεωγραφική ευρύτητα της προτεινόμενης περιφέρειας σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα της παγκόσμιας Ελληνικής διασποράς. Πώς μπορεί ένας τόσο μικρός αριθμός απόδημων βουλευτών, οι οποίοι θα ζουν σε συγκεκριμένες περιοχές του εξωτερικού και θα επηρεάζονται από τις τοπικές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, να εκπροσωπήσει αποτελεσματικά Έλληνες που ζουν και δραστηριοποιούνται σε εντελώς διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα; Ένα τρίτο, τεχνικής φύσεως, ζήτημα αφορά τις ελληνικές πρεσβείες και τα προξενεία. Οι διαφορές σε οργάνωση, στελέχωση και υλικοτεχνική υποδομή ενδέχεται να προκαλέσουν ανισότητες τόσο στην επεξεργασία των στοιχείων των αποδήμων όσο και στη διεξαγωγή της επιστολικής ψήφου. Ένας τρόπος ενίσχυσης της λογοδοσίας θα μπορούσε να είναι η καθιέρωση γεωγραφικών ζωνών εκπροσώπησης: εάν προβλέπονται τρεις έδρες, η μία θα μπορούσε λόγου χάριν να δεσμεύεται για υποψήφιο από την Αμερική (συμπεριλαμβανομένης Βόρειας και Λατινικής Αμερικής), μία από την Ευρώπη και μία από την Αφρική, την Ασία ή την Ωκεανία. Πιο ρεαλιστικά, θα μπορούσαν να προβλεφθούν περισσότερες από τρεις έδρες, λ.χ 4 ή 5 με γεωγραφική αλλά και πληθυσμιακή κατανομή. Ακόμη και τότε όμως, η λογοδοσία παραμένει σύνθετο ζήτημα. Αν ο στόχος είναι να εκπροσωπηθεί, ο Έλληνας που ζει σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, αυτό επιτυγχάνεται ουσιαστικότερα από έναν βουλευτή της ομογένειας που ζει στην ίδια περιοχή και γνωρίζει από πρώτο χέρι τις ανάγκες και τις προκλήσεις της. Παράλληλα, υπάρχει το ενδεχόμενο το νομοσχέδιο, όπως περιγράφηκε στο σχέδιο νόμου, να ενισχύσει περισσότερο τους Έλληνες των πολυπληθέστερων περιοχών της ομογένειας όπως και η Ευρώπη. Σαφώς οι πιο πολυπληθείς περιοχές θα πρέπει να εκπροσωπούνται περισσότερο σε αριθμό βουλευτών σε ένα μοντέλο διασφάλισης εδρών κατά περιοχή αλλά θα πρέπει να διασφαλίζεται συνάμα και, η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Ελλήνων της Αμερικής, της Αυστραλίας, της Αφρικής, της Ασίας αλλά και της Άπω Ανατολής.