• Αναφορικά με το άρθρο 730: Οι εργαζόμενοι στις Κοινωνικές Δομές για την Αντιμετώπιση της Φτώχειας (Κέντρα Κοινότητας με τα Παραρτήματά τους, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Κοινωνικά Φαρμακεία, Δομές Σίτισης, Ανοικτά Κέντρα Ημέρας Αστέγων, Υπνωτήρια Αστέγων) εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στη μη συμπερίληψη των δομών μας στις εξαιρέσεις της προτεινόμενης διάταξης και για τον ξεκάθαρο αποκλεισμό μας. Η πρόβλεψη εξαίρεσης αποκλειστικά για το προσωπικό παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθμών δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση εις βάρος εργαζομένων που καλύπτουν επίσης πάγιες και διαρκείς κοινωνικές ανάγκες. Οι δομές αντιμετώπισης της φτώχειας λειτουργούν επί σειρά ετών χωρίς διακοπή (άσχετα που δεν το γνωρίζει ο Υπουργός και δηλώνει στη Βουλή ότι δεν έχουμε συμβασιούχους στους ΟΤΑ Α Βαθμού και αναφέρεται επιλεκτικά σε συγκεκριμένες κατηγορίες), αποτελούν βασικό πυλώνα κοινωνικής προστασίας των δήμων, εξυπηρετούν καθημερινά ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, καλύπτουν ανάγκες που δεν είναι έκτακτες ή προσωρινές. Η συνεχής ανανέωση συμβάσεων και η εργασιακή ομηρία των εργαζομένων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική φύση των υπηρεσιών που παρέχονται. Η εξαίρεση μόνο συγκεκριμένων εργαζομένων κοινωνικών δομών δημιουργεί εργαζόμενους «δύο ταχυτήτων» μέσα στην ίδια κοινωνική πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές: ασκούν κοινωνικό έργο υψηλής ευθύνης, χρηματοδοτούνται επί μακρόν από σταθερά προγράμματα, καλύπτουν κρίσιμες κοινωνικές ανάγκες όπως φτώχεια, αστεγία, κοινωνικός αποκλεισμός και επισιτιστική ανασφάλεια. Δεν υπάρχει αντικειμενικός λόγος να εξαιρεθούν μόνο οι παιδικοί σταθμοί και όχι οι δομές κοινωνικής προστασίας. Ειδικότερα: Η μη εξαίρεση των εργαζομένων στις δομές αντιμετώπισης της φτώχειας: ενισχύει την εργασιακή ανασφάλεια, οδηγεί σε απώλεια έμπειρου προσωπικού, αποδυναμώνει κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, επηρεάζει άμεσα τους ωφελούμενους πολίτες. Οι κοινωνικές δομές δεν μπορούν να λειτουργούν αποτελεσματικά με διαρκή εναλλαγή προσωπικού και καθεστώς αβεβαιότητας. Η κοινωνική συνοχή δεν διασφαλίζεται με εξαιρέσεις επιλεκτικής προστασίας εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι στις Κοινωνικές Δομές Αντιμετώπισης της Φτώχειας καλύπτουν αποδεδειγμένα πάγιες και διαρκείς ανάγκες της τοπικής αυτοδιοίκησης και οφείλουν να αντιμετωπίζονται ισότιμα με κάθε άλλη κοινωνική δομή των δήμων. Κϋριε Λιβάνιε, οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές δεν είμαστε «αόρατοι». Προσληφθήκαμε με διαδικασίες ΑΣΕΠ. Στηρίξαμε την κοινωνία σε περιόδους κρίσης, πανδημίας, ακρίβειας και κοινωνικού αποκλεισμού και απαιτούμε ισότιμη αντιμετώπιση και θεσμική αναγνώριση. Καλό θα ήταν να σταματήσετε να μας αγνοείτε και να ενημερωθείτε για την πολυετή προσφορά και λειτουργία των δομών αυτών. Ζητούμε την άμεση διόρθωση της διάταξης ώστε να συμπεριληφθούν ρητά και οι εργαζόμενοι των κοινωνικών δομών αντιμετώπισης της Φτώχειας και φυσικά και όλων άλλων συναδέλφων σε δομές όπως ΚΗΦΗ, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ ΜΕΑ, Ξενώνες Κακοποιημένων Γυναικών, Δημοτικά Ιατρεία κα.