Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΜΠΤΟ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ   ΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 656-685)Σχόλιο του χρήστη Θεόδωρος Κάκος | 21 Μαΐου 2026, 22:54
  • Σχόλιο του χρήστη 'Θεόδωρος Κάκος' | 21 Μαΐου 2026, 22:54

    Το μεγαλύτερο πρόβλημα που εντοπίζω εγώ είναι το επίπεδο εξειδίκευσης που απαιτείται. Το νομοσχέδιο απαιτεί στελέχη που να γνωρίζουν ταυτόχρονα διοικητικό δίκαιο, αυτοδιοικητικό δίκαιο, πειθαρχικό δίκαιο, δημοσιονομικό δίκαιο, δημόσιες συμβάσεις, διοικητική διαδικασία, κανονιστική συμμόρφωση και πρακτική λειτουργία Ο.Τ.Α. Αυτοί οι υπάλληλοι δεν είναι πολλοί στο ελληνικό Δημόσιο αι όσοι υπάρχουν συνήθως είναι ήδη τοποθετημένοι σε κρίσιμες υπηρεσίες, έχουν αποκτήσει θεσμική εμπειρία, και είναι διοικητικά «ακριβοί». Άρα η Υπηρεσία δεν χρειάζεται απλώς προσωπικό. Χρειάζεται διοικητικό προσωπικό αφρόκρεμα και αυτό είναι πολύ δύσκολο. Στα κίνητρα εντοπίζεται η μεγάλη αδυναμία του σχεδίου νόμου. Το παρόν νομοσχέδιο σχεδόν δεν δίνει ουσιαστικά υπηρεσιακά ή οικονομικά κίνητρα. Αυτό είναι ίσως το σοβαρότερο δομικό πρόβλημα. Διότι ο νομοθέτης ζητά από κάποιον υπάλληλο να αναλάβει υψηλή ευθύνη, σύνθετες υποθέσεις, αυξημένο νομικό κίνδυνο, έκθεση, πιθανές πολιτικές πιέσεις, πειθαρχικές συγκρούσεις με αιρετούς, ενδεχόμενες προσωπικές στοχοποιήσεις και βαρύ φόρτο εργασίας χωρίς αντίστοιχη ανταμοιβή. Τα πραγματικά υλικά κίνητρα φαίνονται ανεπαρκή καθώς το νομοσχέδιο δεν προβλέπει σαφώς ειδικό μισθολόγιο, επίδομα ελέγχου, επίδομα αυξημένης ευθύνης, ταχεία βαθμολογική εξέλιξη, bonus παραγωγικότητας, ειδική μοριοδότηση ή προστατευτικό καθεστώς αντίστοιχο ελεγκτικών σωμάτων. Αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα διότι συγκρίνεται άμεσα με άλλες ελεγκτικές ή/και ανεξάρτητες Υπηρεσίες (όπως ΕΑΔ, ΑΑΔΕ, Ελεγκτικό Συνέδριο, ΡΑΑΕΥ, Επιτροπή Ανταγωνισμού, ΤτΕ ή ακόμη και μεγάλους δήμους) στις οποίες υπάρχουν καλύτερες απολαβές, καλύτερες συνθήκες, συχνά λιγότερη πολιτική πίεση και σαφέστερη επαγγελματική προοπτική. Άρα, γιατί να πάει κάποιος εκεί; Όχι για τα χρήματα πάντως! Και αυτό περιορίζει σημαντικά τη δεξαμενή υποψηφίων. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να συμβεί το εξής: Η Υπηρεσία να έχει τεράστιες αρμοδιότητες αλλά να μην μπορεί να προσελκύσει τους καλύτερους. Τότε θα υπάρξει υπερφόρτωση, διοικητική κόπωση, τυπολατρικός έλεγχος, καθυστερήσεις και τελικά απώλεια κύρους. Σε τέτοιους θεσμούς η ποιότητα του προσωπικού είναι σχεδόν το παν.