Υπουργείο Εσωτερικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΑΛΟΥΚΙΔΗΣ' | 24 Μαΐου 2026, 19:11

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ηθική, Διαφάνεια και η Υποχώρηση του υπό ψήφιση Νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Αργία Αιρετών Ο Τεχνητός Περιορισμός της Αργίας: Ο Νόμος Προστατεύει τους Κατηγορουμένους και Όχι τους Θεσμούς Το νέο σχέδιο νόμου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση επιχειρεί μία επικίνδυνη και αδικαιολόγητη μεταβολή στις προϋποθέσεις επιβολής του διοικητικού μέτρου της αργίας σε αιρετούς που παραπέμπονται αμετάκλητα για κακουργήματα. Ενώ ο ισχύων νόμος εξασφαλίζει τη διαφάνεια και το δημόσιο κύρος, η προτεινόμενη διάταξη (Άρθρο Ρ+64) τοποθετεί την αργία σε ένα νομικό "πάγο", θέτοντας σοβαρά ζητήματα ηθικής τάξης και αξιοπιστίας. Η Καταξίωση του Ισχύοντος Νόμου: Προστασία του Κύρους Ο ισχύων νόμος (Άρθρο 236Α ν. 3852/2010), σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι απόλυτα ορθός: • Απαιτούσε: Αμετάκλητη παραπομπή για κακούργημα ΚΑΙ την επιβολή έστω και ενός περιοριστικού όρου (π.χ., εγγύηση, στέρηση εξόδου, κράτηση). • Λογική: Ο συνδυασμός της σοβαρότητας της κατηγορίας (αμετάκλητη παραπομπή) με την επιβεβαίωση του κινδύνου (επιβολή περιοριστικού όρου) αποτελούσε τη δικλείδα ασφαλείας. Η αργία επιβαλλόταν, προστατεύοντας τον θεσμό από σκιές, μέχρι την τελική δικαστική κρίση. Η Επιτίμηση του Νέου Σχεδίου Νόμου: Υποχώρηση Διαφάνειας Το νέο σχέδιο νόμου έρχεται να ανατρέψει αυτή την ισορροπία, καθιστώντας το μέτρο της αργίας πρακτικά ανενεργό. • Απαιτεί πλέον: Αμετάκλητη παραπομπή ΜΟΝΟ σε συνδυασμό με τον πιο ακραίο περιοριστικό όρο, την προσωρινή κράτηση. Αυτή η μεταβολή συνιστά νομική παρεκτροπή και ηθική οπισθοδρόμηση, για τους ακόλουθους λόγους: 1. Ηθική Παραβίαση: Αδιαφορία για τη Σοβαρότητα της Κατηγορίας Η προσωρινή κράτηση είναι ένα δικονομικό μέτρο που αφορά τον κίνδυνο φυγής, όχι την ουσία της ενοχής. Επιτρέποντας σε έναν αιρετό που αμετάκλητα παραπέμπεται για διαφθορά ή υπεξαίρεση (κακούργημα) να παραμένει στη θέση του, εφόσον αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους (π.χ. εγγύηση), ο νόμος: • Προσβάλλει το περί Δικαίου Αίσθημα: Πώς είναι ηθικά αποδεκτό ένα πρόσωπο που βαρύνεται με την κρίση σοβαρής κακουργηματικής εμπλοκής να συνεχίζει να διαχειρίζεται το δημόσιο χρήμα; • Δημιουργεί Σκιές: Η παραμονή του αιρετού στη θέση του εν μέσω εκκρεμοδικίας για κακούργημα υπονομεύει την αξιοπιστία των αποφάσεων που λαμβάνει και δυσχεραίνει την ομαλή λειτουργία του δήμου ή της περιφέρειας. 2. Νομική Παρεκτροπή: Αντίθεση στη Νομολογία του ΣτΕ Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει επανειλημμένα τονίσει ότι ο σκοπός της αργίας είναι η προστασία του κύρους του θεσμού. Η απαίτηση του νέου σχεδίου νόμου για αποκλειστική σύνδεση με την προσωρινή κράτηση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με αυτή την αρχή. Η κράτηση είναι προσωρινό και εξαιρετικό μέτρο. Μόλις αυτή αντικατασταθεί με οποιονδήποτε άλλο περιοριστικό όρο (π.χ., απαγόρευση εξόδου ή εμφάνιση σε Α.Τ.), το σχέδιο νόμου προβλέπει την αυτόματη άρση της αργίας. Με τον τρόπο αυτό: Ο νόμος αποδέχεται ότι ένας αιρετός μπορεί να επιστρέψει στα καθήκοντά του ακόμα κι αν εξακολουθεί να βαρύνεται με την αμετάκλητη παραπομπή και εξακολουθεί να θεωρείται ύποπτος σε βαθμό που απαιτείται η επιβολή περιοριστικών όρων. Το μέτρο παύει να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον και μετατρέπεται σε προστατευτική ασπίδα για τον αιρετό κατηγορούμενο, αδιαφορώντας για τη διαφάνεια. Συμπέρασμα: Αποσύνδεση από την Ευθύνη Το νέο σχέδιο νόμου συνιστά μια πολιτική επιλογή που αποσυνδέει την άσκηση δημόσιου αξιώματος από τις αυξημένες απαιτήσεις ηθικής ακεραιότητας. Μειώνει δραματικά την εμβέλεια ενός κρίσιμου προληπτικού μέτρου, δημιουργώντας ένα νόμο «παράθυρο» για αιρετούς που παραπέμπονται για κακουργήματα. Η αξιοπιστία ενός νόμου κρίνεται από το αν εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και τη διαφάνεια. Το Άρθρο Ρ+64, δυστυχώς, αποτυγχάνει σε αυτόν τον έλεγχο, θέτοντας σε κίνδυνο την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.