• Σχόλιο του χρήστη 'Αιμίλιος' | 27 Μαΐου 2026, 11:52

    Το άρθρο 730 κινείται αναμφίβολα προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης θεμελιωδών αρχών του διοικητικού δικαίου, ήτοι της αξιοκρατίας, της ισότητας και της διαφάνειας κατά την πρόσβαση των πολιτών σε θέσεις του Δημοσίου. Οι εν λόγω αρχές, ως εκφάνσεις του κράτους δικαίου και της συνταγματικής αρχής της ισότητας, δεν δύνανται να ερμηνεύονται στενά ή αποσπασματικά, αλλά οφείλουν να εφαρμόζονται ενιαία και αδιακρίτως. Ιδίως σε μία συγκυρία κατά την οποία πλέον των 50.000 υποψηφίων διεκδικούν, υπό καθεστώς αυξημένου και θεσμικά οργανωμένου ανταγωνισμού μέσω πανελλήνιου γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ, μία θέση μόνιμης απασχόλησης στον δημόσιο τομέα, γεννάται σοβαρός και εύλογος προβληματισμός εκ της πρακτικής ορισμένων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού. Συγκεκριμένα, μέσω επιμέρους δικονομικών χειρισμών και ιδίως μέσω της σκόπιμης μη παράστασης νομικού εκπροσώπου εκ μέρους του οικείου δήμου ή περιφέρειας κατά τη συζήτηση σχετικών διαφορών ενώπιον των δικαστηρίων, επιτυγχάνεται στην πράξη η έκδοση δικαστικών κρίσεων που οδηγούν σε παράταση, επί μακρά σειρά ετών, της απασχόλησης των ίδιων και των ίδιων συμβασιούχων εργαζομένων. Οι τελευταίοι είχαν αρχικώς προσληφθεί αποκλειστικώς για την κάλυψη πρόσκαιρων και εποχικών αναγκών ή στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων (ΕΣΠΑ), με ρητή και σαφή πρόβλεψη ότι η διάρκεια των συμβάσεών τους συναρτάται απολύτως με τη διάρκεια της αντίστοιχης χρηματοδότησης. Ενδεικτικώς, σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου μέσω ΕΣΠΑ για την απασχόληση εργασιακών συμβούλων στη ΔΥΠΑ, η λήξη της χρηματοδότησης επέφερε αυτοδικαίως τη λήξη των σχετικών συμβάσεων. Η περιγραφόμενη πρακτική, ανεξαρτήτως της τυπικής της νομιμότητας, γεννά αντικειμενικά ζητήματα ίσης μεταχείρισης και παραβίασης της αρχής της αξιοκρατίας, καθόσον δημιουργεί τετελεσμένα υπέρ συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων εις βάρος όλων των λοιπών πολιτών που συμμετέχουν ισότιμα και διαφανώς στις προβλεπόμενες διαδικασίες επιλογής προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ. Περαιτέρω, η εξαίρεση δημοτικών δομών, όπως οι παιδικοί, βρεφικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, από την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 730, επιτείνει το θεσμικό έλλειμμα συνέπειας και ενιαίας εφαρμογής του δικαίου, δημιουργώντας εύλογες υπόνοιες περί επιλεκτικής μεταχείρισης και δυνητικής εξυπηρέτησης πολιτικών ή ψηφοθηρικών σκοπιμοτήτων. Το αποτέλεσμα είναι η εμπέδωση ενός καθεστώτος άνισης μεταχείρισης, το οποίο υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη Διοίκηση και θίγει τον πυρήνα της συνταγματικής αρχής της ισότητας, διαμορφώνοντας ένα καθεστώς ιδιότυπης προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων ομάδων, και ενισχύοντας την αντίληψη ότι τα οργανωμένα συμφέροντα εξακολουθούν να επηρεάζουν δυσανάλογα τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι η ορθή εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 730 προϋποθέτει την αυστηρή, ενιαία και χωρίς εξαιρέσεις τήρηση των αρχών της αξιοκρατίας, της ισότητας και της χρηστής διοίκησης, ως αναγκαία συνθήκη για τη διασφάλιση της θεσμικής αξιοπιστίας του κράτους δικαίου.