Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΤΟ  ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ   ΜΕΡΟΣ Α΄ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 727-754)Σχόλιο του χρήστη Βασίλης Ρουσέτης | 28 Μαΐου 2026, 07:16
  • Σχόλιο του χρήστη 'Βασίλης Ρουσέτης' | 28 Μαΐου 2026, 07:16

    Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στις προβλέψεις του άρθρου 730 του υπό επεξεργασία Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η συγκεκριμένη διάταξη, όπως έχει διατυπωθεί, εισάγει αδικαιολόγητες διακρίσεις, έρχεται σε σύγκρουση με θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και απειλεί ευθέως τη βιωσιμότητα των πλέον κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών των δήμων της χώρας. Το επιχείρημα της πολιτικής ηγεσίας ότι η νομοθετική μέριμνα και η δρομολόγηση μόνιμων θέσεων πρέπει να περιοριστεί στην παρούσα φάση αποκλειστικά στους Δημοτικούς Παιδικούς και Βρεφονηπιακούς Σταθμούς — επειδή το πρόγραμμά τους λήγει άμεσα — ενώ οι υπόλοιπες Κοινωνικές Δομές (Κέντρα Κοινότητας, Δομές Αντιμετώπισης Φτώχειας, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ κ.λπ.) διαθέτουν χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ έως το 2029, στερείται βάσης. Αποτελεί θεμελιώδη αρχή του Εργατικού Δικαίου ότι ο ορθός χαρακτηρισμός μιας εργασιακής σχέσης εξαρτάται αποκλειστικά από την πραγματική φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών και από το αν αυτές καλύπτουν πάγιες ανάγκες — και όχι από την πηγή ή τον χρόνο λήξης της χρηματοδότησής τους. Οι εργαζόμενοι σε όλες τις Κοινωνικές Δομές των δήμων, οι οποίοι έχουν προσληφθεί μέσω των αξιοκρατικών και διαφανών διαδικασιών του ΑΣΕΠ, καλύπτουν αποδεδειγμένα πάγιες, διαρκείς και σταθερές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Η παράταση της εργασιακής τους ανασφάλειας έως το 2029 με το πρόσχημα ότι «υπάρχουν ευρωπαϊκά κονδύλια» συνιστά τεχνητή μετάθεση του προβλήματος και παραβιάζει κατάφωρα την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος). Παράλληλα, οι ρυθμίσεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 730, με τη θέσπιση υποχρεωτικής παρέμβασης των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών υπό ποινή απαραδέκτου της συζήτησης και με την αυτόματη ανατροπή προσωρινών δικαστικών διαταγών, εισάγουν πρωτοφανείς δικονομικούς φραγμούς. Οι ρυθμίσεις αυτές πλήττουν ευθέως το δικαίωμα των πολιτών στην αποτελεσματική δικαστική προστασία (άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος και άρθρο 6 της ΕΣΔΑ), καθώς επιχειρούν να παρεμποδίσουν την ελεύθερη κρίση των δικαστηρίων κατά την αξιολόγηση της πραγματικής φύσης των εργασιακών σχέσεων. Η δήλωση ότι το άρθρο 730 στοχεύει στο να μην δημιουργηθούν «νέες στρατιές συμβασιούχων» είναι εντελώς άστοχη και αντιφατική ως προς τη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν πρόκειται για νέους συμβασιούχους, αλλά για το ήδη υπηρετούν, έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό που αποτελεί τη μοναδική ασπίδα προστασίας για χιλιάδες ευάλωτους συμπολίτες μας, άτομα με αναπηρία, αστέγους και άπορους. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι η ίδια η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών έχει ήδη αναγνωρίσει, έστω και εμμέσως, το πρόβλημα, δεσμευόμενη να επανεξετάσει το πλαίσιο ισχύος του άρθρου 730 και να διευρύνει τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Η μερική όμως αυτή αναγνώριση δεν επαρκεί. Αποσπασματικές ρυθμίσεις που αφήνουν εκτός προστασίας ολόκληρες κατηγορίες εργαζομένων δεν αίρουν την αντισυνταγματικότητα της διάταξης απλώς τη μετατοπίζουν. Η δημόσια διαβούλευση αποτελεί ακριβώς το θεσμικό εργαλείο για να αποτυπωθεί με σαφήνεια η κοινωνική απαίτηση: όχι αποσπασματικές ρυθμίσεις, αλλά πλήρης και καθολική νομοθετική κατοχύρωση. Για τους λόγους αυτούς προτείνεται: Πρώτον, η πλήρης απάλειψη των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 730, ώστε να διασφαλιστεί η ανεμπόδιστη πρόσβαση των εργαζομένων στη Δικαιοσύνη. Δεύτερον, η άμεση τροποποίηση και διεύρυνση της παραγράφου 3, ώστε να συμπεριληφθούν ρητά, ενιαία και καθολικά στην εξαίρεση όλοι οι εργαζόμενοι των Κοινωνικών Δομών (Κέντρα Κοινότητας, Δομές Αντιμετώπισης Φτώχειας, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Βοήθεια στο Σπίτι) που έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ — αποκαθιστώντας έτσι την ισονομία και την εργασιακή σταθερότητα που απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία των δήμων.