• Σχόλιο του χρήστη 'Νικόλαος Βαρέλης' | 28 Μαΐου 2026, 20:34

    Ρόδος το θύμα του «Καλλικράτη». Το νησί της Ρόδου , με περίπου 50 τοπικές κοινότητες (χωριά μικρά και μεγάλα), μέχρι το 2010, ήταν χωρισμένο σε δέκα δήμους, με πλήρη αυτοτέλεια μεταξύ τους , με Δημάρχους , Αντιδημάρχους και υπηρεσίες που μπορούσαν να εκτελέσουν έργα. Ξαφνικά κάποιος «φαεινός» εγκέφαλος αποφάσισε ότι πρέπει να γίνουμε ένας Δήμος. Η Σάμος πολύ μικρότερο νησί έχει τρεις δήμους. Συγκεντρώθηκαν λοιπόν τα πάντα στη πόλη της Ρόδου, (Εξουσία-πόροι-υπηρεσίες) και από τότε η επαρχία έχει αφεθεί στη τύχη της και το νησί ρημάζει. Οργιάζει η αυθαιρεσία , η ακαταστασία , η εγκατάλειψη και το χάος σε όλους τους τομείς. Οι τοπικοί Πρόεδροι , χωρίς καμιά εκτελεστική δυνατότητα - εξουσία, απλά εισηγούνται και ο εκάστοτε Δήμαρχος τους αγνοεί. Αν για κάθε κοινότητα ( ο δήμαρχος ) αποδεχτεί να υλοποιήσει δύο (2) μικρά έργα θα χρειαστεί περίπου εκατό μικρο-μελέτες. Ποιος τις κάνει ; Οι μηχανικοί που εδρεύουν στη πόλη και απέχουν μέχρι και εκατό χιλιόμετρα από το άλλο άκρο του νησιού; Οι τοπικοί Αντιδήμαρχοι , χωρίς εκχώρηση αρμοδιοτήτων και πόρων , ώστε να μπορούν να υλοποιούν έργα μικρής κλίμακας , μέχρι ένα όριο κόστους, είναι τίτλοι διακοσμητικοί, μόνον για παρελάσεις και εκδηλώσεις. Κανένας Δήμαρχος ΔΕΝ μπορεί, από το Μαντράκι της πόλεως Ρόδου, να κυβερνήσει ολόκληρο το νησί. Επιβάλλεται, ή, αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων στις τοπικές κοινότητες, με υποχρεωτικό καταμερισμό των πόρων του προϋπολογισμού, ή χωρισμός του νησιού σε 3-4 μικρότερους δήμους, που να μπορούν να είναι λειτουργικοί. Δυστυχώς κανένας , από τους διατελέσαντες δημάρχους, δεν το απαίτησε, γιατί απλά έχουν «και το καρπούζι και το μαχαίρι», όπως λέει ο λαός μας . Διαχειρίζονται τεράστια κονδύλια , όντας έρμαια κλειστού κύκλου αιρετών συνεργατών - τοπικών παραγόντων – εργολάβων – διαπλεκόμενων διοικητικών και τεχνικών υπαλλήλων , οι οποίοι κωλυσιεργούν ασκώντας έμμεσο εκβιασμό στους αιρετούς. Ο συγκεντρωτισμός δεν περιορίζει τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος ( εγχώριου ή ευρωπαϊκού ). Μια σύγκριση με τους «Καποδιστριακούς» δήμους , μπορεί να το αποδείξει. Μόνον ο θεσμικός έλεγχος διασφαλίζει τους δημόσιους πόρους. Να σημειωθεί εδώ, ότι η Ρόδος , που φιλοξενεί κατά τη τουριστική περίοδο πάνω από 2,5 εκατομμύρια τουρίστες , έχει πρόσθετες ανάγκες για δημόσιες υποδομές εξυπηρέτησης των επισκεπτών. Όταν ένα κρουαζιερόπλοιο φέρνει χιλιάδες επισκέπτες σε μια μέρα , ο εκάστοτε δήμαρχος θα ασχοληθεί με τη πόλη και όχι με το απομακρυσμένο χωριό του νησιού. Νομοτελειακά λοιπόν η ύπαιθρος εγκαταλείπεται.