• Σχόλιο του χρήστη 'Αποκλεισμένοι Συμβασιούχοι' | 1 Ιουνίου 2026, 16:09

    Τα άρθρα 730 και 138 περ. αε΄ αφορούν άμεσα εργαζομένους των ΟΤΑ που καλύπτουν επί σειρά ετών πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οι σχολικές καθαρίστριες απασχολούμαστε για χρόνια με διαδοχικές συμβάσεις, καλύπτοντας μια μόνιμη και απολύτως αναγκαία λειτουργία των δήμων. Η καθαριότητα των σχολικών μονάδων συνδέεται άμεσα με τη δημόσια υγεία, την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών και την εύρυθμη λειτουργία της εκπαίδευσης. Το γεγονός ότι οι ίδιες θέσεις προκηρύσσονται και καλύπτονται εκ νέου κάθε σχολικό έτος αποδεικνύει ότι πρόκειται για διαρκείς λειτουργικές ανάγκες των δήμων και όχι για έκτακτες ή προσωρινές ανάγκες. Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η πρόβλεψη του άρθρου 138 περ. αε΄ για την υποχρεωτική άσκηση ένδικων μέσων στις υποθέσεις εργασιακής σχέσης, καθώς και η εξαίρεση που προβλέπεται αποκλειστικά για το προσωπικό των παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθμών. Η εξαίρεση αυτή αναγνωρίζει ότι υπάρχουν κατηγορίες εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των ΟΤΑ. Ωστόσο, δεν προκύπτει αντικειμενικός λόγος για τον οποίο αντίστοιχη πρόβλεψη δεν υφίσταται και για τις σχολικές καθαρίστριες, οι οποίες καλύπτουν εξίσου πάγιες, διαρκείς και αναγκαίες ανάγκες των ΟΤΑ. Παράλληλα, οι ειδικές διαδικαστικές ρυθμίσεις του άρθρου 730 εισάγουν πρόσθετα δικονομικά βάρη σε υποθέσεις εργαζομένων που καλύπτουν επί σειρά ετών πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς να προκύπτει αντίστοιχο όφελος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Για τους λόγους αυτούς προτείνεται: • η επανεξέταση και τροποποίηση του άρθρου 730, • η επανεξέταση της υποχρεωτικής άσκησης ένδικων μέσων του άρθρου 138 περ. αε΄ στις υποθέσεις εργασιακής σχέσης, • η επέκταση της εξαίρεσης που προβλέπεται για το προσωπικό των παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθμών και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων που αποδεδειγμένα καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των ΟΤΑ, όπως οι σχολικές καθαρίστριες. Η ίση μεταχείριση εργαζομένων που καλύπτουν αντίστοιχες πάγιες και διαρκείς ανάγκες θα ενίσχυε την ασφάλεια δικαίου, τη συνοχή του νομοθετικού πλαισίου και την ομοιόμορφη αντιμετώπιση των εργαζομένων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.