• Σχόλιο του χρήστη 'Κων/νος Κουντούρης' | 2 Ιουνίου 2026, 10:46

    Θέμα: Από τον ενδοδημοτικό συγκεντρωτισμό στην ενδοδημοτική αποκέντρωση – Αναγκαία θεσμική διόρθωση Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Ως δημότης του Δήμου Κρωπίας, επιθυμώ να καταθέσω μια ουσιαστική και βιωματική παρέμβαση στο πλαίσιο της διαβούλευσης για τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η διαδρομή της ελληνικής αυτοδιοίκησης, από τον «Καποδίστρια» έως τον «Καλλικράτη» και τον «Κλεισθένη», ενίσχυσε τη διοικητική οργάνωση των Δήμων. Δεν ολοκλήρωσε, όμως, ένα κρίσιμο βήμα: την πραγματική ενδοδημοτική αποκέντρωση και την ισότιμη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών. Σε μονοκοινοτικούς δήμους, όπως ο Δήμος Κρωπίας, το ζήτημα αυτό είναι πλέον εμφανές. Μεγάλοι και συνεκτικοί οικισμοί , (Αγία Μαρίνα, Κιτσι, Αγιος Δημήτριος , Καρελάς),διαθέτουν κοινωνική δυναμική και ανάγκες, χωρίς όμως να έχουν αντίστοιχη θεσμική φωνή. Υπήρξα ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής που επεδίωξε την ίδρυση της Κοινότητας Αγίας Μαρίνας. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που στηρίχθηκε τόσο από το Υπουργείο Εσωτερικών όσο και από τη σαφή βούληση των κατοίκων, όπως αυτή εκφράστηκε με τη συγκέντρωση αρκετών εκατοντάδων υπογραφών και την ομόφωνη γνώμη όλων των τοπικών συλλογικών συμβουλίων του παραλιακού μετώπου του Δήμου. Παρά τα δεδομένα αυτά, η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε. Και αυτό διότι: Το ισχύον πλαίσιο απέδωσε δεσμευτικό ρόλο στη σύμφωνη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου, με αποτέλεσμα ένα ώριμο, τεκμηριωμένο αίτημα να ανασταλεί στην πράξη. Έτσι αναδεικνύεται ένα ουσιαστικό πρόβλημα θεσμικού σχεδιασμού: Η ύπαρξη ενός de facto μηχανισμού αρνησικυρίας, που επιτρέπει την ακύρωση της τοπικής βούλησης. Παράλληλα, είναι σαφές ότι άλλες εναλλακτικές — όπως γεωγραφικές αναδιατάξεις δήμων ή αποσπάσεις περιοχών — δεν αποτελούν ρεαλιστική ή διαθέσιμη λύση. Κατά συνέπεια, η μετάβαση από τον ενδοδημοτικό συγκεντρωτισμό στην ενδοδημοτική αποκέντρωση δεν είναι απλώς μια επιλογή μεταρρύθμισης. Είναι αναγκαιότητα. Στην κατεύθυνση αυτή, θεωρώ κρίσιμο ο νέος Κώδικας να προβλέψει: • Τη δυνατότητα ίδρυσης Δημοτικών Κοινοτήτων σε μονοκοινοτικούς Δήμους, με πρωτοβουλία των ίδιων των κατοίκων και βάσει σαφών, αντικειμενικών κριτηρίων. • Τη μετατροπή της γνώμης του Δημοτικού Συμβουλίου σε γνωμοδοτική και όχι δεσμευτική. • Την αποφυγή πρόσθετων πολύπλοκων διαδικασιών (όπως υποχρεωτικά τοπικά δημοψηφίσματα), που θα καθιστούσαν την εφαρμογή του θεσμού δυσχερή και αποτρεπτική. Μια τέτοια προσέγγιση δεν αποδυναμώνει τον Δήμο. Αντιθέτως, τον καθιστά πιο συμμετοχικό, πιο δίκαιο και τελικά πιο αποτελεσματικό. Κύριε Υπουργέ, η παρούσα μεταρρύθμιση είναι μια ουσιαστική ευκαιρία να καλυφθεί ένα διαχρονικό θεσμικό κενό. Η επιλογή που τίθεται είναι ξεκάθαρη: • Είτε θα διαμορφωθεί ένα πλαίσιο που ενισχύει εμπράκτως τη συμμετοχή των πολιτών. • Είτε θα διατηρηθούν μηχανισμοί που στην πράξη, περιορίζουν την αυτοδιοικητική τους έκφραση. Η μετάβαση σε ένα πιο αποκεντρωμένο και λειτουργικό μοντέλο δεν είναι μόνο επιθυμητή. Είναι αναγκαία για τη βιωσιμότητα και την αξιοπιστία της ίδιας της αυτοδιοίκησης.