Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΑΥΤΩΝ – ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 106-183)Σχόλιο του χρήστη ΣΤΑΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ | 2 Ιουνίου 2026, 11:56
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΣΤΑΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ' | 2 Ιουνίου 2026, 11:56

    ΑΡΘΡΟ 161 ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ Ανάγκη ειδικής διάκρισης για τις Κοινότητες μεγάλων Δήμων (άνω των 100.000 κατοίκων) και επαναφορά της εσωτερικής εκλογής Προέδρου. Το νομοσχέδιο περιορίζεται σε μια οριζόντια κλίμακα διάκρισης των κοινοτήτων (έως 300 κατοίκους και άνω των 301 έως 2.000 κατοίκους), εξομοιώνοντας αυθαίρετα τις επαρχιακές κοινότητες με τις μεγάλες δημοτικές κοινότητες (διαμερίσματα) των αστικών δήμων άνω των 100.000 κατοίκων. Η πραγματικότητα για Δήμους άνω των 100.000 κατοίκων (Διαμερίσματα): Στις μεγάλες πόλεις δεν υφίσταται η έννοια της «αυτόνομης κοινοτικής οντότητας» με τον ίδιο τρόπο. Τα συμβούλια των δημοτικών διαμερισμάτων λειτουργούν ως καθαρά αποκεντρωμένα όργανα της κεντρικής διοίκησης του Δήμου. Η πλειοψηφία του Δημάρχου είναι ήδη «κλειδωμένη» λόγω του ενιαίου ψηφοδελτίου, οπότε δεν υπάρχει κίνδυνος να εκλεγεί Πρόεδρος από την αντιπολίτευση. Γιατί η εσωτερική ψηφοφορία θα ήταν ιδανική στα Διαμερίσματα Με τη διατύπωση του άρθρου 161, ο συγκυριακά πρώτος σε σταυρούς τοποθετείται στη θέση του Προέδρου αδιαλείπτως για 5 ολόκληρα χρόνια, εξομοιούμενος ουσιαστικά με τον Δήμαρχο. Με δεδομένο ότι στους μεγάλους Δήμους η παράταξη του Δημάρχου ελέγχει απόλυτα τη πλειοψηφία των Δημοτικών Κοινοτήτων (διαμερίσματα) με δεδομένο ότι η εκλογή γίνεται ανα συνδυασμό σε κοινό ψηφοδέλτιο των υποψήφιων για το Δημοτικό Συμβούλιο με τους υποψηφίους των Δημοτικών κοινοτήτων , η εσωτερική ψηφοφορία ανά 2,5 χρόνια (μισή θητεία) θα ήταν η πιο ικανή και δημοκρατική διαδικασία για τους εξής λόγους Εσωτερική Αξιολόγηση: Επιτρέπει στους εκλεγμένους συμβούλους της ίδιας της δημαρχιακής παράταξης να ελέγχουν τον Πρόεδρό τους. Αν στα πρώτα 2,5 χρόνια ο Πρόεδρος του διαμερίσματος αποτύχει στην καθημερινότητα (π.χ. καθαριότητα, πράσινο, τοπικές υποδομές), η ίδια η παράταξη μπορεί να τον αντικαταστήσει εσωτερικά, χωρίς να περιμένει το τέλος της 5ετίας. Μοίρασμα Ευθύνης και Εμπειρίας: Δίνει την ευκαιρία σε περισσότερα στελέχη της παράταξης του Δημάρχου να αναλάβουν διοικητική ευθύνη, αυξάνοντας την αποδοτικότητα της δημοτικής μηχανής στις μεγάλες πόλεις. Το Υπουργείο Εσωτερικών, ωστόσο, επιλέγει να διατηρήσει τον απόλυτο έλεγχο («από πάνω προς τα κάτω»), αποφεύγοντας τις εσωτερικές κάλπες, καθώς φοβάται ότι οι εσωπαραταξιακές ψηφοφορίες ανά 2,5 χρόνια θα προκαλούσαν εσωτερικές αντιπαλότητες και «στρατόπεδα» μέσα στην ίδια τη διοικούσα παράταξη του Δήμου. και βέβαια σε μια κοινότητα με 50000 κατοίκους. είναι σίγουρο ότι ο πρώτος είναι θέμα αναγνωρισημότητας, πόρων και διαφήμισης κάτι που αποκλείει από τη διεκδίκηση κάποιων. σοβαρών ανθρώπων σε γειτονιές της Αθήνας Σε μια κοινότητα ή ένα διαμέρισμα 50.000 κατοίκων στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη (πληθυσμός που αντιστοιχεί σε έναν ολόκληρο μεγάλο επαρχιακό Δήμο), ο τρόπος εκλογής που επιβάλλει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης λειτουργεί αποτρεπτικά για την ανάδειξη ικανών ανθρώπων της γειτονιάς. Το πρόβλημα της Αναγνωσιμότητας και του Χρήματος στις μεγάλες γειτονιές Η παρατήρησή  για το πώς εκλέγεται κάποιος σε μια περιοχή 50.000 κατοίκων αποτυπώνει την πραγματικότητα του εκλογικού συστήματος: Κυριαρχία του Marketing: Σε τόσο μεγάλες πληθυσμιακές μάζες, η προσωπική επαφή («πόρτα-πόρτα») είναι αδύνατη. Ο πρώτος σε σταυρούς δεν είναι απαραίτητα ο πιο ικανός ή αυτός που ξέρει τα προβλήματα της γειτονιάς, αλλά αυτός που έχει την οικονομική δυνατότητα για μεγάλη προεκλογική καμπάνια, διαφήμιση στα social media, φυλλάδια και οργανωμένους μηχανισμούς. Η «Παγίδα» των Αναγνωρίσιμων Προσώπων: Συχνά οι δήμαρχοι τοποθετούν στα ψηφοδέλτια των διαμερισμάτων αναγνωρίσιμα πρόσωπα (π.χ. δημοσιογράφους, αθλητές, ηθοποιούς ή τοπικούς «παράγοντες») για να τραβήξουν ψήφους στο συνολικό ψηφοδέλτιο. Αυτοί οι άνθρωποι εκλέγονται πρώτοι λόγω αναγνωσιμότητας, γίνονται αυτόματα Πρόεδροι, αλλά μπορεί να μην έχουν καμία γνώση διοίκησης ή των πραγματικών αναγκών της περιοχή .Αποκλεισμός των «Σοβαρών» Υποψηφίων: Ένας σοβαρός επιστήμονας, ένας ενεργός πολίτης ή ένας επαγγελματίας της γειτονιάς που θέλει να προσφέρει, αρνείται να μπει σε μια τέτοια ψυχοφθόρα και κοστοβόρα διαδικασία «κυνηγιού σταυρών» απέναντι σε επαγγελματίες της πολιτικής. Εσωτερική Ψηφοφορία ανά 2.5 χρόνια) θα έλυνε το πρόβλημα; Αν ο Πρόεδρος του διαμερίσματος δεν έβγαινε αυτόματα ο πρώτος σε σταυρούς, αλλά εκλεγόταν εσωτερικά από το συμβούλιο κάθε 2,5 χρόνια, το τοπίο θα άλλαζε ριζικά: Αξιοκρατία αντί για Αναγνωρισιμότητα: Οι εκλεγμένοι σύμβουλοι γνωρίζουν ποιος ανάμεσά τους είναι ο πιο εργατικός και ικανός να διοικήσει. Στην εσωτερική κάλπη, η διαφήμιση και το χρήμα δεν περνάνε· μετράει η προσωπικότητα και η σοβαρότητα. Κίνητρο για τους Ικανούς: Άνθρωποι με κύρος θα δέχονταν να κατέβουν ως απλοί σύμβουλοι, ξέροντας ότι αν εκλεγούν, οι συνάδελφοί τους θα τους αξιολογήσουν δίκαια για τη θέση του Προέδρου, χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψουν μια περιουσία σε προεκλογικό αγώνα. Λογοδοσία: Ο Πρόεδρος θα ήξερε ότι αν στα πρώτα 2,5 χρόνια λειτουργήσει αλαζονικά ή αποτύχει, το ίδιο του το συμβούλιο θα τον αντικαταστήσει. Δυστυχώς, ο νέος Κώδικας επιλέγει να διατηρήσει το σύστημα της «βιτρίνας» και των εντυπώσεων, προτιμώντας την "πολιτική εγγύηση" που του προσφέρει ο πρώτος σε σταυρούς του Δημάρχου, παρά την ουσιαστική, ποιοτική αναβάθμιση των γειτονιών της Αθήνας.