Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΑΥΤΩΝ – ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 106-183)Σχόλιο του χρήστη Εμμανουέλα Μουσαμά | 2 Ιουνίου 2026, 15:16




Σχόλιο επί του άρθρου 153 — Διατήρηση των Δημοτικών Επιτροπών Ισότητας (ΔΕΠΙΣ) Με το άρθρο 153, η ισότητα των φύλων ενσωματώνεται σε μια ευρύτερη γνωμοδοτική επιτροπή «κοινωνικής συνοχής, συμπερίληψης και ισότητας φύλων», η οποία καλείται να καλύψει ταυτόχρονα τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, την αντιμετώπιση των διακρίσεων, την κοινωνική ενσωμάτωση και τις ίσες ευκαιρίες. Στην πράξη, η ρύθμιση αυτή καταργεί την αυτοτελή Δημοτική Επιτροπή Ισότητας (ΔΕΠΙΣ), που θεσμοθετήθηκε με το άρθρο 6 του ν. 4604/2019, και υποβαθμίζει την ισότητα των φύλων σε ένα από πολλά αντικείμενα ενός πολυθεματικού οργάνου. Επιπλέον, το άρθρο δεν προβλέπει υποχρεωτική συχνότητα συνεδριάσεων, αφήνοντας τη λειτουργία του οργάνου στη διακριτική ευχέρεια του κανονισμού κάθε συμβουλίου — γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο τυπικής ή και ανύπαρκτης λειτουργίας. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση τόσο με τις κοινωνικές ανάγκες όσο και με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της χώρας. Η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου σε όλες τις πολιτικές (gender mainstreaming) αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 8 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ, από τη Στρατηγική της ΕΕ για την Ισότητα των Φύλων 2020-2025 και από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για την Ισότητα Γυναικών και Ανδρών στις Τοπικές Κοινωνίες (CEMR), τον οποίο έχουν υπογράψει πολλοί ελληνικοί δήμοι. Παράλληλα, η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που κυρώθηκε με τον ν. 4531/2018, επιβάλλει συντονισμένες πολιτικές πρόληψης και καταπολέμησης της έμφυλης βίας σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, περιλαμβανομένου του τοπικού. Η ανάγκη αυτή δεν είναι θεωρητική. Η πρόληψη της έμφυλης βίας, η στήριξη των επιζωσών, η σύνδεση των δήμων με τις δομές και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών συντελούνται, κατ' εξοχήν, σε τοπικό επίπεδο. Οι ΔΕΠΙΣ είναι ακριβώς ο θεσμικός κρίκος που εξασφαλίζει αυτή τη σύνδεση. Η απορρόφησή τους σε ένα γενικό όργανο κοινωνικής συνοχής κινδυνεύει να αποδυναμώσει αυτόν τον κρίκο τη στιγμή που χρειάζεται περισσότερο. Σημειώνεται, εξάλλου, ότι οι Δημοτικές Επιτροπές Ισότητας λειτουργούν αμισθί: τα μέλη τους δεν λαμβάνουν αμοιβή ή αποζημίωση για τη συμμετοχή τους. Επομένως, η διατήρησή τους δεν συνεπάγεται καμία απολύτως δημοσιονομική επιβάρυνση για τους δήμους, ούτε μπορεί να δικαιολογηθεί η κατάργησή τους για λόγους οικονομίας ή περιστολής δαπανών. Πρόκειται για θεσμό μηδενικού κόστους και υψηλής κοινωνικής αξίας — μια σπάνια περίπτωση όπου το όφελος είναι καθαρό και η επιβάρυνση ανύπαρκτη. Προτείνεται: Πρώτον, η διατήρηση της Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας ως αυτοτελούς, ρητά κατονομαζόμενου και υποχρεωτικού οργάνου, και όχι η συγχώνευσή της σε πολυθεματική επιτροπή. Δεύτερον, η πρόβλεψη ελάχιστης υποχρεωτικής συχνότητας συνεδριάσεων (κατ' ελάχιστον ανά τρίμηνο), ώστε το όργανο να λειτουργεί ουσιαστικά και όχι τυπικά. Εμμανουέλα Μουσαμά Μέλος της Τριμελούς Επιτροπής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Λόμπυ Γυναικών, Μέλος του ΔΣ του European Women's Lobby