• Σχόλιο του χρήστη 'Ελένη' | 3 Ιουνίου 2026, 23:31

    ​Η ψήφιση των άρθρων 138 και 730 του υπό διαβούλευση Κώδικα Αυτοδιοίκησης πρόκειται να επιφέρει σοβαρές και πολυεπίπεδες συνέπειες για την ίδια την Πολιτεία, πέρα από το πλήγμα στα εργασιακά δικαιώματα. Η θεσμοθέτηση ρυθμίσεων που περιορίζουν τη δικαστική προστασία και επιβάλλουν συνθήκες άνισης μεταχείρισης και ομηρείας θα αναγκάσει το σύνολο των χιλιάδων θιγόμενων συμβασιούχων να προσφύγει μαζικά και συντονισμένα σε κάθε αρμόδια ελληνική και ευρωπαϊκή αρχή. ​Σε εθνικό επίπεδο, οι ομαδικές προσφυγές των εργαζομένων για την προάσπιση των συνταγματικών Αρχών της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) και της Δικαστικής Προστασίας (Άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος) θα προκαλέσουν έναν πρωτοφανή όγκο νέων δικαστικών υποθέσεων. Αυτό θα επιβαρύνει υπέρμετρα το ήδη βεβαρημένο ελληνικό δικαστικό σύστημα, ενώ η υποχρεωτική παράσταση των νομικών υπηρεσιών των Υπουργείων ως αντιδίκων θα δεσμεύσει τεράστιους κρατικούς πόρους και ανθρώπινο δυναμικό σε ατέρμονες αντιδικίες. ​Ακόμη κρισιμότερες θα είναι οι επιπτώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι μαζικές καταγγελίες και ομαδικές προσφυγές των εργαζομένων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη συστηματική παραβίαση της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ (σχετικά με την κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου) θα εκθέσουν ανεπανόρθωτα τη χώρα μας. Η Πολιτεία κινδυνεύει άμεσα με την ενεργοποίηση επίσημων διαδικασιών επί παραβάσει από την Ε.Ε. και την επιβολή υπέρογκων προστίμων, τα οποία θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και τους Έλληνες φορολογούμενους. Αντί, λοιπόν, να εισάγονται διατάξεις δικαστικού στραγγαλισμού, η κυβέρνηση οφείλει να αποσύρει τα άρθρα 138 και 730 και να θεσπίσει μια ενιαία, μόνιμη και δίκαιη νομοθετική ρύθμιση για την ορθή αναγνώριση των συμβάσεων, προστατεύοντας το δημόσιο συμφέρον από βέβαιες διεθνείς νομικές και οικονομικές κυρώσεις.