• Σχόλιο του χρήστη 'Φιλοζωική ο Περίτας' | 4 Ιουνίου 2026, 00:16

    Η προτεινόμενη τροπολογία στον Ν. 4830/2021 συνιστά ένα προβληματικό και οπισθοδρομικό μέτρο Η προτεινόμενη ρύθμιση σχετικά με την ποινική ευθύνη Δημάρχων, Αντιδημάρχων, Περιφερειαρχών και αρμόδιων υπηρεσιακών στελεχών για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς περιορίζει σημαντικά τη λογοδοσία των αρμοδίων και ενδέχεται να αποδυναμώσει την προστασία των ζώων και την εφαρμογή της νομιμότητας. Παρουσιαζόμενη ως μέτρο για τη διευκόλυνση της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η τροπολογία κινδυνεύει να μειώσει την αποτελεσματικότητα του Ν. 4830/2021 και να περιορίσει τις συνέπειες για σοβαρές παραλείψεις στη διαχείριση των αδέσποτων. 1. Περιορισμός της ευθύνης για σοβαρές παραλείψεις Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η διάταξη που προβλέπει ότι οι αρμόδιοι δεν διώκονται ποινικά για αδικήματα που τελούνται μέσω παράλειψης κατά την άσκηση των καθηκόντων τους σχετικά με την περισυλλογή αδέσποτων ζώων. Μια τέτοια πρόβλεψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιπτώσεις όπου η αδράνεια ή η έλλειψη μέτρων από έναν Δήμο δεν θα επιφέρει ουσιαστικές συνέπειες, ακόμη και όταν η παράλειψη αυτή έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ευζωία των ζώων ή στη δημόσια ασφάλεια. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται ο κίνδυνος να περιοριστεί σημαντικά η λογοδοσία για φαινόμενα εγκατάλειψης, κακής διαχείρισης ή ανεπαρκούς φροντίδας. 2. Διαφορετική μεταχείριση έναντι των πολιτών Η εξαίρεση αιρετών προσώπων από τη διαδικασία του αυτοφώρου για αδικήματα που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων τους δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την ίση εφαρμογή του νόμου. Την ώρα που οι υπόλοιποι πολίτες υπόκεινται στις συνήθεις ποινικές διαδικασίες, η πρόβλεψη ειδικής μεταχείρισης για συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων μπορεί να εκληφθεί ως προνομιακή αντιμετώπιση και να ενισχύσει την αίσθηση άνισης μεταχείρισης απέναντι στη δικαιοσύνη. 3. Αποδυνάμωση του πλαισίου προστασίας των αδέσποτων Ο Ν. 4830/2021 θεσπίστηκε για να αποσαφηνίσει τις ευθύνες των Δήμων στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων και να διασφαλίσει την εφαρμογή συγκεκριμένων υποχρεώσεων. Η μείωση των συνεπειών για παραλείψεις ενδέχεται να περιορίσει την αποτελεσματικότητα του νόμου στην πράξη. Χωρίς επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου και λογοδοσίας, υπάρχει ο κίνδυνος να μειωθεί το κίνητρο για επενδύσεις σε υποδομές, προσωπικό και προγράμματα φροντίδας των ζώων. 4. Μεγαλύτερη επιβάρυνση εθελοντών και φιλοζωικών οργανώσεων Σε πολλές περιοχές της χώρας, η φροντίδα των αδέσποτων στηρίζεται ήδη σε μεγάλο βαθμό στην προσφορά εθελοντών και φιλοζωικών σωματείων. Αν οι αρμόδιοι φορείς απαλλάσσονται σε σημαντικό βαθμό από την ευθύνη για παραλείψεις, υπάρχει ο κίνδυνος το βάρος της περισυλλογής, της περίθαλψης και της σίτισης των ζώων να μεταφερθεί ακόμη περισσότερο στους πολίτες και στις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό, χωρίς αντίστοιχη θεσμική στήριξη. Συμπέρασμα Η συγκεκριμένη τροπολογία εγείρει σοβαρά ζητήματα σχετικά με τη λογοδοσία των αρμόδιων αρχών, την αποτελεσματικότητα του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και την προστασία των αδέσποτων ζώων. Αντί να ενισχύει τους μηχανισμούς εφαρμογής του νόμου, φαίνεται να περιορίζει τις δυνατότητες ελέγχου και απόδοσης ευθυνών σε περιπτώσεις σοβαρών παραλείψεων. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται προσεκτική επανεξέταση των διατάξεών της, ώστε να διασφαλιστούν τόσο η προστασία των ζώων όσο και η αρχή της λογοδοσίας στη δημόσια διοίκηση.