• Σχόλιο του χρήστη 'Aggeliki Pana' | 4 Ιουνίου 2026, 00:47

    Ως πολίτης που ενδιαφέρεται για την προστασία των ζώων αλλά και για την ασφάλεια των πολιτών, θεωρώ ότι η προτεινόμενη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 720 κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση και πρέπει να αποσυρθεί. Η συγκεκριμένη ρύθμιση ουσιαστικά αποποινικοποιεί αδικήματα που τελούνται διά παραλείψεως από τα πρόσωπα που έχουν την ευθύνη διαχείρισης των αδέσποτων ζώων στους Δήμους. Με άλλα λόγια, δημιουργείται ένα καθεστώς μειωμένης ή και ανύπαρκτης λογοδοσίας για όσους είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του Ν. 4830/2021. Αυτό όχι μόνο αντιστρατεύεται το πνεύμα του νόμου, αλλά υπονομεύει και την ίδια την προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια για την αναβάθμιση της προστασίας των ζώων στη χώρα μας. Η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης δεσμεύτηκαν δημόσια για «κανένα ζώο αδέσποτο, κανένα ζώο κακοποιημένο». Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Λιβάνιος έχει επίσης αναφερθεί επανειλημμένα στην ανάγκη προστασίας των ζώων και στη σημασία της υπεύθυνης διαχείρισης των αδέσποτων. Αντί λοιπόν να αναζητούμε τρόπους απαλλαγής των αρμοδίων από τις ευθύνες τους, θα έπρεπε να διασφαλίζουμε ότι οι δεσμεύσεις αυτές γίνονται πράξη. Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ότι δεν υπάρχει νομοθεσία. Το πρόβλημα είναι ότι η νομοθεσία συχνά δεν εφαρμόζεται. Επί χρόνια βλέπουμε Δήμους να αδιαφορούν για τις υποχρεώσεις τους, να μην υλοποιούν επαρκή προγράμματα περισυλλογής, στείρωσης, ηλεκτρονικής σήμανσης και περίθαλψης, ενώ σε πολλές περιπτώσεις καταγγέλλονται συνθήκες εξαθλίωσης σε δημοτικά καταφύγια και ανεξέλεγκτη αύξηση των αδέσποτων. Η απάντηση σε αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι η παροχή ασυλίας. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι η προτεινόμενη διάταξη μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη απουσία ποινικής λογοδοσίας ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η αδράνεια των αρμοδίων έχει σοβαρές συνέπειες για πολίτες. Εάν υπάρχουν επανειλημμένες καταγγελίες για επικίνδυνα αδέσποτα και οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν ενεργήσουν, ποιος θα λογοδοτήσει σε περίπτωση τραυματισμού ή ακόμη και απώλειας ανθρώπινης ζωής; Ποιο είναι το νόημα των υποχρεώσεων που προβλέπει ο Ν. 4830/2021 αν η μη εφαρμογή τους δεν επιφέρει καμία συνέπεια; Εξίσου σοβαρό είναι το γεγονός ότι η διάταξη φαίνεται να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα παραλείψεων που μπορεί να συνδέονται με παραβάσεις καθήκοντος ή ακόμη και με καταστάσεις που οδηγούν σε κακοποίηση και βάναυση μεταχείριση ζώων. Όταν η παράλειψη περισυλλογής, περίθαλψης, στείρωσης ή κατάλληλης φιλοξενίας οδηγεί σε υπερπληθυσμό, ασθένειες, τραυματισμούς και θανάτους ζώων, δεν μπορεί το κράτος να στέλνει το μήνυμα ότι κανείς δεν ευθύνεται. Αντί να αλλάζετε τον νόμο για να απαλλάξετε τους υπεύθυνους, φροντίστε επιτέλους να εφαρμόσετε τον νόμο που ήδη υπάρχει. Οι Δήμοι πρέπει να ελέγχονται. Οι χρηματοδοτήσεις που λαμβάνουν για τα αδέσποτα πρέπει να συνοδεύονται από διαφάνεια, αξιολόγηση και λογοδοσία. Οι δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και αρμόδιοι υπάλληλοι που παραλείπουν συστηματικά να ασκήσουν τα καθήκοντά τους πρέπει να αντιμετωπίζουν τις προβλεπόμενες κυρώσεις, όπως κάθε πολίτης που παραβιάζει τον νόμο. Παράλληλα, το κράτος οφείλει να ενισχύσει τους ελέγχους και στα ιδιόκτητα ζώα. Η συνεργασία Δήμων, Αστυνομίας και αρμόδιων υπηρεσιών πρέπει να γίνει ουσιαστική. Τα αδέσποτα δεν εμφανίζονται από το πουθενά. Προέρχονται από εγκαταλείψεις, ανεξέλεγκτες γέννες, έλλειψη σήμανσης και ανεύθυνη ιδιοκτησία. Αν δεν εφαρμοστεί αυστηρά η νομοθεσία και στους ιδιοκτήτες, το πρόβλημα δεν θα λυθεί ποτέ. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν ζώα που υποφέρουν επί χρόνια σε ακατάλληλες δομές ή να πεθαίνουν αβοήθητα, ενώ οι αρμόδιοι παραμένουν στο απυρόβλητο. Δεν είναι δυνατόν να διατίθενται δημόσιοι πόροι για τη διαχείριση των αδέσποτων και τα αποτελέσματα να είναι συχνά τραγικά χωρίς να αναζητείται καμία ευθύνη. Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν λύνει προβλήματα. Αντιθέτως, κινδυνεύει να επιβραβεύσει την αδράνεια, να αποδυναμώσει την εφαρμογή του Ν. 4830/2021 και να υπονομεύσει τόσο την προστασία των ζώων όσο και την ασφάλεια των πολιτών. Ζητώ την απόσυρση ή την ουσιαστική τροποποίηση της διάταξης, ώστε να διατηρηθεί η δυνατότητα αναζήτησης ποινικών ευθυνών σε όσους παραλείπουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που τους αναθέτει ο νόμος. Η χώρα χρειάζεται περισσότερη λογοδοσία, περισσότερους ελέγχους και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας, όχι νέες εξαιρέσεις από αυτήν.