Υπουργείο Εσωτερικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Αθανασία Στεφ.' | 4 Ιουνίου 2026, 01:18

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η προτεινόμενη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 720 του Σχεδίου Νόμου «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» προκαλεί έντονο προβληματισμό και, κατά την άποψή μου, κινείται σε εντελώς λανθασμένη κατεύθυνση. Ζούμε σε μια χώρα όπου το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων εξακολουθεί να είναι τεράστιο. Χιλιάδες ζώα υποφέρουν καθημερινά εξαιτίας παραλείψεων. Παραλείψεων από ανεύθυνους ιδιοκτήτες που εγκαταλείπουν τα ζώα τους, παραλείψεων από δημοτικές αρχές που δεν εφαρμόζουν όσα ο νόμος προβλέπει και παραλείψεων από αρμόδιους φορείς που συχνά αδιαφορούν μπροστά σε καταγγελίες πολιτών και φιλοζωικών οργανώσεων. Καθημερινά δημοσιοποιούνται περιστατικά εγκατάλειψης, κακοποίησης, ανεπαρκούς περίθαλψης και ακατάλληλων συνθηκών διαβίωσης αδέσποτων ζώων. Φιλοζωικά σωματεία και εθελοντές σε όλη τη χώρα αναγκάζονται να καλύπτουν κενά που κανονικά θα έπρεπε να καλύπτει η Πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πολλές φορές οι άνθρωποι αυτοί έρχονται αντιμέτωποι με πλήρη αδιαφορία από τους αρμόδιους Δήμους, παρότι οι υποχρεώσεις τους ορίζονται με σαφήνεια από τον νόμο. Και ενώ θα περίμενε κανείς το Υπουργείο Εσωτερικών να ενισχύσει τους ελέγχους, να απαιτήσει την εφαρμογή της νομοθεσίας και να επιβάλει κυρώσεις όπου υπάρχουν σοβαρές παραλείψεις, έρχεται σήμερα να προτείνει μια διάταξη σύμφωνα με την οποία: «Τα πρόσωπα του άρθρου 40 του ν. 4830/2021 δεν διώκονται ποινικά για αδικήματα που τελούνται δια παραλείψεως κατά την άσκηση των καθηκόντων τους σχετικά με την περισυλλογή ζώων του άρθρου 10 του ν. 4830/2021». Όμως το άρθρο 10 αφορά ακριβώς τις αρμοδιότητες και τις υποχρεώσεις των Δήμων για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων, ενώ το άρθρο 40 προβλέπει ότι κάθε Δήμος οφείλει να ορίζει υπεύθυνο για τα ζώα συντροφιάς, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την εύρυθμη υλοποίηση του προγράμματος διαχείρισης αδέσποτων ζώων. Επομένως, γεννάται εύλογα το ερώτημα: ποιος θα λογοδοτεί όταν δεν εφαρμόζεται ο νόμος; Ποιος θα ευθύνεται όταν αγνοούνται καταγγελίες για τραυματισμένα ή άρρωστα ζώα; Ποιος θα αναλαμβάνει την ευθύνη όταν η αδράνεια οδηγεί σε υπερπληθυσμό αδέσποτων, σε εξαθλίωση ζώων, σε περιστατικά κακοποίησης ή ακόμη και σε κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια; Η συγκεκριμένη διάταξη φαίνεται να καταργεί στην πράξη την ποινική λογοδοσία για παραλείψεις των αρμοδίων δημοτικών οργάνων, παρά το γεγονός ότι αυτά έχουν εκ του νόμου συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Αντί να ενισχύεται η εφαρμογή του Ν. 4830/2021, επιχειρείται η αποδυνάμωση ενός βασικού μηχανισμού ελέγχου: της ευθύνης όσων δεν πράττουν όσα οφείλουν να πράξουν. Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η διάταξη αυτή δεν αφορά μόνο την προστασία των ζώων. Η αδράνεια στη διαχείριση αδέσποτων ζώων μπορεί να έχει συνέπειες και για τους ίδιους τους πολίτες. Εάν υπάρχουν επανειλημμένες αναφορές για επιθετικά ή επικίνδυνα αδέσποτα και οι αρμόδιοι δεν ενεργούν, ποιος θα λογοδοτήσει σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού; Τι νόημα έχει η νομοθεσία όταν η μη εφαρμογή της δεν συνεπάγεται καμία ευθύνη; Ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δεσμευτεί δημόσια ότι στόχος είναι «κανένα ζώο αδέσποτο, κανένα ζώο κακοποιημένο». Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Λιβάνιος έχει επίσης αναφερθεί στην ανάγκη προστασίας των ζώων και εφαρμογής μιας σύγχρονης φιλοζωικής πολιτικής. Οι δηλώσεις αυτές όμως δεν μπορούν να συμβαδίζουν με μια ρύθμιση που αποδυναμώνει τη λογοδοσία των αρμοδίων. Το πρόβλημα δεν είναι ότι λείπουν οι νόμοι. Το πρόβλημα είναι ότι οι νόμοι δεν εφαρμόζονται. Αντί να αναζητούνται τρόποι απαλλαγής των υπευθύνων από τις συνέπειες των παραλείψεών τους, θα έπρεπε να λαμβάνονται μέτρα ώστε η υφιστάμενη νομοθεσία να εφαρμόζεται πλήρως και χωρίς εξαιρέσεις. Χρειάζονται αυστηροί έλεγχοι στους Δήμους. Χρειάζεται διαφάνεια στη διαχείριση των χρηματοδοτήσεων που δίνονται για τα αδέσποτα. Χρειάζεται συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Χρειάζεται επιτέλους εφαρμογή της νομοθεσίας και στα ιδιόκτητα ζώα, καθώς μεγάλο μέρος του προβλήματος των αδέσποτων προέρχεται από εγκαταλείψεις, ανεξέλεγκτες γεννήσεις και ανεύθυνη ιδιοκτησία. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν ζώα που υποφέρουν ή πεθαίνουν σε ακατάλληλες δομές, ζώα που παραμένουν χωρίς περίθαλψη, Δήμοι που λαμβάνουν σημαντικές χρηματοδοτήσεις για τη διαχείριση των αδέσποτων και παρ’ όλα αυτά να μην υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος και λογοδοσία. Η Πολιτεία οφείλει να στείλει το ακριβώς αντίθετο μήνυμα από αυτό που στέλνει η προτεινόμενη διάταξη: ότι όποιος έχει αρμοδιότητα έχει και ευθύνη. Ότι οι νόμοι ισχύουν για όλους. Και ότι η προστασία των ζώων και η ασφάλεια των πολιτών δεν εξυπηρετούνται με εξαιρέσεις και ασυλίες αλλά με συνέπεια, έλεγχο και εφαρμογή της νομοθεσίας. Για τους λόγους αυτούς ζητώ την απόσυρση ή, τουλάχιστον, τη ριζική τροποποίηση της διάταξης, ώστε να διατηρηθεί η δυνατότητα αναζήτησης ποινικών ευθυνών σε περιπτώσεις σοβαρών παραλείψεων των αρμοδίων οργάνων.