Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β’ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ – ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΙΡΕΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ΟΡΓΑΝΩΝ ΕΝΔΟΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ  ΜΕΡΟΣ Β’ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ – ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΙΡΕΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ΟΡΓΑΝΩΝ ΕΝΔΟΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ  (άρθρα 686-726)Σχόλιο του χρήστη Γιάννης Σάκης | 4 Ιουνίου 2026, 01:11
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γιάννης Σάκης' | 4 Ιουνίου 2026, 01:11

    Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν, μετά από όσα έχουμε δει να συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα, να συζητάμε σήμερα την απαλλαγή των αρμοδίων από τις ευθύνες τους αντί για την ενίσχυση των ελέγχων και της λογοδοσίας. Η πραγματικότητα είναι γνωστή σε όλους. Αδέσποτα ζώα που πεθαίνουν αβοήθητα. Καταγγελίες πολιτών που μένουν αναπάντητες. Δημοτικά καταφύγια που λειτουργούν χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές. Χρόνια προβλήματα που διαιωνίζονται γιατί κάποιοι δεν κάνουν αυτά που ο νόμος τούς υποχρεώνει να κάνουν. Και ενώ θα περίμενε κανείς το Υπουργείο να αναζητά τρόπους για να βελτιώσει την εφαρμογή του Ν. 4830/2021, έρχεται μια διάταξη που ουσιαστικά λέει ότι όσοι είναι υπεύθυνοι για τα αδέσποτα δεν θα διώκονται ποινικά για αδικήματα που προκύπτουν από παραλείψεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αναρωτιέμαι πραγματικά: ποιο είναι το μήνυμα που στέλνεται; Ότι αν ένας Δήμος αδιαφορεί για χρόνια για τα προγράμματα στειρώσεων, δεν υπάρχει πρόβλημα; Ότι αν δεν περισυλλέγονται τραυματισμένα ζώα, δεν τρέχει τίποτα; Ότι αν υπάρχουν συνεχείς καταγγελίες για επικίνδυνα αδέσποτα και κανείς δεν παρεμβαίνει, δεν υπάρχει ευθύνη; Ότι αν τα ζώα ζουν σε άθλιες συνθήκες μέσα σε δημοτικές εγκαταστάσεις, αυτό θεωρείται απλώς μια ατυχής κατάσταση; Αντί να αναζητούνται τρόποι αποφυγής της ευθύνης, θα έπρεπε να αναζητούνται τρόποι εφαρμογής του νόμου. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είχε μιλήσει για μια Ελλάδα χωρίς κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα ζώα. Ψηφίστηκε ένας νόμος που παρουσιάστηκε ως τομή για την προστασία τους. Όμως η αλήθεια είναι ότι σε πολλές περιοχές της χώρας τα προβλήματα παραμένουν ακριβώς τα ίδια. Όχι επειδή δεν υπάρχουν νόμοι, αλλά επειδή συχνά δεν εφαρμόζονται. Το κράτος οφείλει να ελέγχει τους Δήμους και όχι να τους απαλλάσσει από τις συνέπειες των πράξεων ή των παραλείψεών τους. Οφείλει να ελέγχει πού καταλήγουν οι χρηματοδοτήσεις που δίνονται για τα αδέσποτα. Οφείλει να ελέγχει αν γίνονται στειρώσεις, αν λειτουργούν σωστά τα καταφύγια, αν υπάρχει κτηνιατρική φροντίδα, αν τηρούνται οι υποχρεώσεις που προβλέπει ο νόμος. Και βέβαια οφείλει να εφαρμόσει αυστηρά τη νομοθεσία και στους ιδιοκτήτες ζώων. Γιατί τα περισσότερα αδέσποτα δεν γεννήθηκαν αδέσποτα. Κάποτε ανήκαν σε κάποιον. Κάποιος τα εγκατέλειψε. Κάποιος δεν τα στείρωσε. Κάποιος δεν τα σήμανε. Κάποιος δεν ανέλαβε την ευθύνη που είχε. Η λύση δεν είναι να μοιράζουμε ασυλία. Η λύση είναι να εφαρμόζουμε τους νόμους που ήδη υπάρχουν. Σε κάθε άλλη περίπτωση, το μήνυμα που δίνεται είναι ότι η αδιαφορία δεν έχει κόστος. Και όταν η αδιαφορία δεν έχει κόστος, τα θύματα είναι πάντα τα ίδια: τα ζώα που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και οι πολίτες που βλέπουν το πρόβλημα να διαιωνίζεται χωρίς κανείς να λογοδοτεί. Για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι η συγκεκριμένη διάταξη πρέπει να αποσυρθεί. Η χώρα χρειάζεται περισσότερη υπευθυνότητα, περισσότερη διαφάνεια και περισσότερη λογοδοσία. Όχι λιγότερη.