Υπουργείο Εσωτερικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Nancy Stef' | 4 Ιουνίου 2026, 01:25

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Σχόλιο επί του άρθρου 720 παρ. 3 Η προτεινόμενη τροπολογία αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα πιο λανθασμένα βήματα που έχουν επιχειρηθεί τα τελευταία χρόνια στον τομέα της προστασίας των ζώων. Αντί να ενισχύει την εφαρμογή του Ν. 4830/2021, τον αποδυναμώνει. Αντί να ενισχύει τη λογοδοσία, την περιορίζει. Και αντί να πιέζει τους αρμόδιους να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, τους απαλλάσσει από τις συνέπειες της αδράνειας. Με το πρόσχημα της διευκόλυνσης της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εισάγεται μια διάταξη που στην ουσία δημιουργεί ένα καθεστώς προνομιακής μεταχείρισης για αιρετούς και αρμόδιους υπαλλήλους. Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς σε έναν πολίτη γιατί ο ίδιος λογοδοτεί για τις πράξεις και τις παραλείψεις του απέναντι στα ζώα, ενώ όσοι έχουν από τον νόμο την ευθύνη διαχείρισής τους θα απολαμβάνουν ειδική προστασία. Ο Ν. 4830/2021 ψηφίστηκε για να βάλει τέλος σε δεκαετίες αδιαφορίας. Για πρώτη φορά ορίστηκε με σαφήνεια ότι οι Δήμοι έχουν την ευθύνη για την περισυλλογή, τη στείρωση, την ηλεκτρονική σήμανση, την περίθαλψη και τη συνολική διαχείριση των αδέσποτων ζώων. Σήμερα όμως έρχεται μια διάταξη που ουσιαστικά λέει ότι αν αυτές οι υποχρεώσεις δεν τηρηθούν λόγω «παράλειψης», δεν θα υπάρχει ποινική λογοδοσία. Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό σημείο της τροπολογίας. Γιατί στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος των αδέσποτων στην Ελλάδα δεν δημιουργείται από πράξεις αλλά από παραλείψεις. Παραλείψεις να γίνουν στειρώσεις. Παραλείψεις να περισυλλεχθούν τραυματισμένα ζώα. Παραλείψεις να εξεταστούν καταγγελίες πολιτών. Παραλείψεις να λειτουργήσουν σωστά τα δημοτικά καταφύγια. Παραλείψεις να ελεγχθούν οι εγκαταλείψεις δεσποζόμενων ζώων. Παραλείψεις να εφαρμοστεί ο ίδιος ο νόμος. Όταν λοιπόν αποποινικοποιείται η παράλειψη, ουσιαστικά αποποινικοποιείται η αδράνεια. Και αυτό είναι ιδιαίτερα προκλητικό αν αναλογιστούμε όσα έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια σε διάφορες περιοχές της χώρας. Στη Σπάρτη αποκαλύφθηκαν εικόνες που προκάλεσαν πανελλήνια κατακραυγή. Στην Τρίπολη βρέθηκαν δεκάδες εξαθλιωμένα και άρρωστα ζώα να επιβιώνουν σε συνθήκες που δεν συνάδουν με καμία έννοια ευζωίας. Στα Κρέστενα ήρθαν στο φως εικόνες με ζώα δεμένα και εκτεθειμένα χωρίς στοιχειώδη φροντίδα. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των υποθέσεων ήταν ότι υπήρχαν αρμόδιοι φορείς που είχαν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και δεν τις άσκησαν επαρκώς. Και ενώ οι πολίτες περίμεναν ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης, αυστηρότερους ελέγχους και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας, το Υπουργείο επιλέγει να συζητά την απαλλαγή των υπευθύνων από ποινικές συνέπειες για παραλείψεις που σχετίζονται ακριβώς με τις αρμοδιότητές τους. Εξίσου προβληματικό είναι ότι δημιουργείται η αίσθηση ύπαρξης πολιτών δύο κατηγοριών. Ένας ιδιώτης που κακομεταχειρίζεται ή παραμελεί ζώο αντιμετωπίζει τις συνέπειες του νόμου. Αντίθετα, ένας αιρετός ή αρμόδιος υπάλληλος που παραλείπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που του έχουν ανατεθεί θεσμικά φαίνεται να απολαμβάνει ειδική μεταχείριση. Η ισονομία όμως δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά. Το κράτος δεν χρειάζεται να προστατεύσει τους αιρετούς από τη λογοδοσία. Χρειάζεται να προστατεύσει τους πολίτες και τα ζώα από την αδιαφορία. Αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα με αβάσιμες ή κακόβουλες καταγγελίες, υπάρχουν ήδη οι δικλείδες της Δικαιοσύνης για να το αντιμετωπίσουν. Η λύση δεν είναι να απαλλάσσεται συνολικά μια κατηγορία προσώπων από τις ευθύνες που απορρέουν από τον ρόλο της. Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν οι Δήμοι δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, το βάρος μεταφέρεται στους εθελοντές και στα φιλοζωικά σωματεία. Χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα πληρώνουν από την τσέπη τους τροφές, κτηνιατρικές δαπάνες, φάρμακα και νοσηλείες, καλύπτοντας κενά που θα έπρεπε να καλύπτονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Δεν είναι δίκαιο οι πολίτες να πληρώνουν δημοτικά τέλη για υπηρεσίες που κάποιοι θα μπορούν πλέον να παραλείπουν να παρέχουν χωρίς συνέπειες. Ο Πρωθυπουργός είχε μιλήσει για μια χώρα χωρίς αδέσποτα και χωρίς κακοποιημένα ζώα. Ο Υπουργός Εσωτερικών έχει επανειλημμένα αναφερθεί στη σημασία της προστασίας των ζώων. Αν αυτές οι δεσμεύσεις είναι ειλικρινείς, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αποδυνάμωση της λογοδοσίας. Η απάντηση πρέπει να είναι περισσότερος έλεγχος, περισσότερη διαφάνεια, ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης, ουσιαστική εποπτεία των Δήμων και αυστηρή εφαρμογή του Ν. 4830/2021 τόσο για τους Δήμους όσο και για τους ιδιοκτήτες ζώων. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται λιγότερη ευθύνη στη διαχείριση των αδέσποτων. Χρειάζεται περισσότερη. Για όλους. Χωρίς εξαιρέσεις.